21 Επίσκοποι, 21 πόλεμοι
21 Επίσκοποι, 21 πόλεμοι
.
? Η ζωηρή ξεναγός, η οποία διερχόταν την τρίτη της νεότητα, περιέγραφε με απαράμιλλο πάθος, τα κατορθώματα των προγόνων της, στο μικροσκοπικό κρατίδιο του Λίμπουρκ, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του Μάαστριχτ της Ολλανδίας. Υπήρχαν 21 Επίσκοποι, οι οποίοι διεξήγαγαν 21 πολέμους. Όλοι εναντίον όλων, είπε, και έκανε ένα νεύμα αποτροπιασμού. Η τάδε γέφυρα ανήκε στον πρώτο Επίσκοπο, το τάδε ύψωμα στον μικρότερο Επίσκοπο, αυτή η γειτονιά στον μεγαλύτερο και ούτω καθεξής. Τώρα, συμπλήρωσε με περηφάνια, δεν υπάρχουν, ούτε φρουροί στο κυβερνείο του κρατιδίου. Φυσικά υπάρχουν κάμερες παντού, οι οποίες αντικαθιστούν τους ανθρώπους. Πάντως όλοι ζουν ήσυχα και χωρίς να σκοτώνονται μεταξύ τους. Στο γραφικό κρατίδιο του Λίμπουρκ, με πρωτεύουσα την πόλη του Μάαστριχτ, υπογράφηκε η συνθήκη της ομώνυμης πόλης, η οποία καθορίζει τα οικονομικά κριτήρια που πρέπει να τηρούν οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επίσκεψη στο Μάαστριχτ ήταν στο πλαίσιο ενός εκπαιδευτικού σεμιναρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για κύπριους δημοσιογράφους.
? Στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο πάντα του σεμιναρίου, ο έλληνας δικηγόρος, ειδικός σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατακεραύνωνε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και όλους τους Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες Επισκόπους, οι οποίοι ζητούσαν αναφορά, στο υπό διαμόρφωση Σύνταγμα της Ευρώπης, στις χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης. Ο εθνικισμός και ο θρησκευτικός φανατισμός, τόνιζε, προκάλεσαν τόσα δεινά στη γηραιά ήπειρο, με αποκορύφωμα τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Έκανε αναφορά στο θέμα των ταυτοτήτων στην Ελλάδα, στις επιθέσεις από άμβωνος κατά της Τουρκίας και τον μεγαλοϊδεατισμό, ο οποίος υποκρύπτει ρατσισμό και βαρβαρότητα. Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι προνόμιο μόνο των Ελλήνων, αλλά ενυπάρχουν σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, κατά κανόνα, σε μεγαλύτερο βαθμό.
? Η επίσκεψη στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι συναντήσεις με ανθρώπους που καθορίζουν το μέλλον αυτής της υπερεθνικής οντότητας, φανέρωσε μια καταπληκτική σύμπτωση απόψεων για το τι είναι σήμερα η Ευρώπη. Οι εκτιμήσεις είναι πάντα υποκειμενικές. Είναι καράβι το οποίο ταξιδεύει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Όλοι ξεκινούν από τους δύο παγκόσμιους πολέμους για να καταλήξουν στο σημερινό αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ των λαών. Δεν παραγνωρίζουν τα πάμπολλα προβλήματα που υπάρχουν, δεν παρασιωπούν τις διαφορές ανάμεσα στα κράτη και τους ανθρώπους και δεν κρύβουν τις αντιπαλότητες ανάμεσα στους λαούς και τους πολιτισμούς. Ωστόσο, όλοι σημειώνουν ότι προχωρούμε με υπομονή, βλέποντας το δάσος και όχι το δέντρο. Όπου υπάρχει κοινό έδαφος, κάνουμε βήματα, όπου δεν υπάρχει διαβουλευόμαστε.
? Στο προσκήνιο έρχεται και πάλι η παρεξηγημένη όσο και παραγνωρισμένη ρήση του Χριστού «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Αν δεν μπορέσει ο άνθρωπος να διαχωρίσει το Θεό από τον Καίσαρα, σίγουρα θα πέσει στην παγίδα, είτε του εθνικισμού, είτε του ρατσισμού. Η Ενωμένη Ευρώπη πορεύεται σήμερα, γνωρίζοντας το κακό της παρελθόν, συνειδητοποιώντας τα λάθη του χθες και εκδηλώνοντας μια φοβερή υπομονή. Δεν υπάρχει βιασύνη για τίποτα, ενώ όποιος θέλει ακολουθεί και όποιος δεν θέλει, μένει πίσω. Αυτό θυμίζει το «όστις θέλει, οπίσω μου ελθείν» και η ελευθερία των επιλογών των ανθρώπων και των λαών, είναι και το μεγάλο μυστικό του μεγάλου οράματος, που προχωρά βήμα με βήμα.
? Ένα παράδειγμα που φανερώνει την υπομονή των ανθρώπων, είναι το πρόβλημα της συνεργασίας σε θέματα καταδίωξης εγκληματιών, μετά την κατάργηση των συνόρων. Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη Γερμανία, την Ολλανδία και το Βέλγιο, τρεις γειτονικές χώρες, σε θέματα αστυνομικής συνδρομής συνεχίζονται εδώ και 20 χρόνια. Μέχρι σήμερα πέτυχαν να συμφωνήσουν, να μπορούν περιπολικά των τριών χωρών να μπαίνουν στις γειτονικές χώρες, όταν καταδιώκουν εγκληματίες και να προχωρούν για 15 λεπτά χωρίς να ζητήσουν άδεια. Στο διάστημα αυτό θα πρέπει να εξασφαλίσουν τη συνδρομή της αστυνομίας της χώρας που μπήκαν, η οποία αναλαμβάνει να συνεχίσει το κυνήγι των εγκληματιών. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται για να λύσουν το πρόβλημα της συμβατότητας των ασύρματων και της γλώσσας και ίσως χρειαστούν ακόμη είκοσι χρόνια. Ωστόσο, κανένας δεν διαμαρτύρεται. Καταλαβαίνουν την ανάγκη και αναμένουν να γίνουν ώριμες οι συνθήκες.
? Η ευρωπαϊκή εμπειρία έστω και για λίγες μέρες, ήρθε να επιβεβαιώσει τη ρήση του σπουδαίου αείμνηστου βρετανού Bυζαντινολόγου Σερ Στήβεν Pάνσιμαν, ο οποίος το 1993 έλεγε ότι «ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας της Oρθοδοξίας». Οι λαοί της Ευρώπης ταπεινωμένοι από τους δύο παγκόσμιους πολέμους, πορεύονται ακολουθώντας - χωρίς να το αντιλαμβάνονται - αρχές της Ορθοδοξίας. Ελευθερία λόγου και έκφρασης, σεβασμός στα δικαιώματα και τη διαφορετικότητα των ανθρώπων και ανεξιθρησκία. Από εκεί πέρα όλα κτίζονται λιθαράκι - λιθαράκι, μέχρι τη δημιουργία μιας νέας υπερεθνικής οντότητας, η οποία κανένας δεν γνωρίζει πού θα καταλήξει.
Σχόλια