Αναζητώντας απλούς ανθρώπους
.
? Ο αρχαίος φιλόσοφος Διογένης, ζώντας μέσα σ’ ένα πιθάρι, αναζητούσε μέρα μεσημέρι ανθρώπους και στις υπερφωτισμένες πολιτείες του τόπου μας, αναζητούμε ανθρώπους που να εκπέμπουν φως.
? Η πρώτη αντίκρυση του κόσμου που ζούμε ίσως να οδηγεί σε απογοητευτικές διαπιστώσεις, αλλά μια πιο προσεκτική αναζήτηση της αλήθειας, δεικνύει ότι υπάρχει ελπίδα.
? Πριν μερικές μέρες βρισκόταν εδώ στην Κύπρο ένας μοναχός από το Άγιο Όρος, ο οποίος ξεχώριζε όχι για τον πλούτο της μόρφωσης και τη ρητορεία του, αλλά από το καθαρό και φωτεινό του πρόσωπο.
? Τα λόγια του λίγα και απλά, αλλά η ειλικρίνεια και η αγάπη που περιείχαν, ήταν απερίγραπτη.
? Όταν μπεις σε ένα αρωματοπωλείο, είτε το θέλεις είτε όχι παίρνεις μυρωδιά, ενώ και αντιστρόφως όταν πας σε ένα χώρο σκυβάλων, όσο οικολογικός και μοντέρνος και να είναι, πάντα η μυρωδιά σε καρφώνει.
? Το ίδιο είναι και η επαφή – όπως γράφουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας – με τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στο Θεό, τους ανθρώπους που μπόρεσαν να αποβάλουν τις μικρότητες και να μετατρέψουν τα πάθη σε αρετές.
? Είναι όντως μυστήριο φοβερό και καταπληκτικό, δύο λόγια ενός αγιασμένου ανθρώπου, να μπορούν να διέρχονται και να μεταβάλλουν το είναι του ανθρώπου.
? Όσα δεν μπορούν να πετύχουν τα σοφά και περίτεχνα λόγια, να τα πετυχαίνει ο αληθινός άνθρωπος, με μια απλή φράση, την οποία πολλές φορές, ένας τρίτος ακροατής μπορεί να τη θεωρήσει και απλοϊκή.
? Αλλά μήπως η απλότητα δεν είναι πολύ πιο δύσκολο πράγμα από την πολυπλοκότητα… ? Μήπως και πάλι η απλή ζωή δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στους σύγχρονους ανθρώπους, που ζώντας πάνω σε μια «γέφυρα» προσπαθούν συνεχώς να φθάσουν τα άφθαστα, μέχρι βεβαίως να τους βρει το «μακάβριο» τέλος…
? Στις μεγαλουπόλεις του εξωτερικού και ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν οι λεγόμενοι «homeless” ή όπως αρέσκονται διάφοροι να τους αποκαλούν “hopeless».
? Ωστόσο, σε μια πρόσφατη συζήτηση με άνθρωπο που γνωρίζει από πρώτο χέρι το φαινόμενο αυτό, μου ανάφερε ότι μεταξύ αυτών υπάρχουν και οι λεγόμενοι άνθρωποι του καλού κόσμου, γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, που απηύδησαν από το κυνήγι του χρήματος και κατέφυγαν στον πρωτόγονο αυτό τρόπο ζωής για να βρουν παρηγοριά. ? Μάλιστα ο άνθρωπος αυτός, που επαγγέλλεται τον κοινωνιολόγο, προχώρησε και σημείωσε ότι τα αδιέξοδα της ζωής, οδηγούν τους πολλούς στα ναρκωτικά και τους λίγους στους δρόμους…
? Τα αίτια του φαινομένου αυτού, αν είναι φαινόμενο, βρίσκονται κάπου αλλού και αν ακούσουμε τους Θεολόγους, θα μάθουμε ότι βρίσκονται στην αποξένωση από το Θεό, στην απομάκρυνση από την κατά φύση ζωή.
? Παρόμοια γλώσσα ακούμε και από τους ψυχολόγους και τους άλλους επιστήμονες που προσπαθούν να ξεδιαλύνουν την πολυπλοκότητα των ανθρώπων που καταφεύγουν κοντά τους, μόνο που όχι όλοι, βάζουν στην άκρη τον Θεό και στη θέση τους βάζουν τη φύση.
? Αυτές τις μέρες της Αγίας Τεσσαρακοστής, με τις μακρόσυρτες ακολουθίες και τις κατανυκτικές προσευχές, η Εκκλησία βοηθά τους ανθρώπους να μυηθούν στο μυστικό της απλότητας και αν έλειπαν και τα μεγάφωνα και ο «υπερβάλλων» φωτισμός, τότε τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα.
? Πάντως, δεν είναι τυχαίο που τις μέρες αυτές γεμίζουν οι μικρές εκκλησίες των μοναστηριών αλλά και των ξεχασμένων χωριών, με τους «άσημους» και σίγουρα όχι καλλικέλαδους ψαλτάδες.
? Ο κοινός νους δεν είναι καθόλου κοινός, λένε οι εγγλέζοι και η απλή ζωή δεν είναι καθόλου απλή, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε εμείς οι περιλυπόμενοι…
? Η πρώτη αντίκρυση του κόσμου που ζούμε ίσως να οδηγεί σε απογοητευτικές διαπιστώσεις, αλλά μια πιο προσεκτική αναζήτηση της αλήθειας, δεικνύει ότι υπάρχει ελπίδα.
? Πριν μερικές μέρες βρισκόταν εδώ στην Κύπρο ένας μοναχός από το Άγιο Όρος, ο οποίος ξεχώριζε όχι για τον πλούτο της μόρφωσης και τη ρητορεία του, αλλά από το καθαρό και φωτεινό του πρόσωπο.
? Τα λόγια του λίγα και απλά, αλλά η ειλικρίνεια και η αγάπη που περιείχαν, ήταν απερίγραπτη.
? Όταν μπεις σε ένα αρωματοπωλείο, είτε το θέλεις είτε όχι παίρνεις μυρωδιά, ενώ και αντιστρόφως όταν πας σε ένα χώρο σκυβάλων, όσο οικολογικός και μοντέρνος και να είναι, πάντα η μυρωδιά σε καρφώνει.
? Το ίδιο είναι και η επαφή – όπως γράφουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας – με τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στο Θεό, τους ανθρώπους που μπόρεσαν να αποβάλουν τις μικρότητες και να μετατρέψουν τα πάθη σε αρετές.
? Είναι όντως μυστήριο φοβερό και καταπληκτικό, δύο λόγια ενός αγιασμένου ανθρώπου, να μπορούν να διέρχονται και να μεταβάλλουν το είναι του ανθρώπου.
? Όσα δεν μπορούν να πετύχουν τα σοφά και περίτεχνα λόγια, να τα πετυχαίνει ο αληθινός άνθρωπος, με μια απλή φράση, την οποία πολλές φορές, ένας τρίτος ακροατής μπορεί να τη θεωρήσει και απλοϊκή.
? Αλλά μήπως η απλότητα δεν είναι πολύ πιο δύσκολο πράγμα από την πολυπλοκότητα… ? Μήπως και πάλι η απλή ζωή δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στους σύγχρονους ανθρώπους, που ζώντας πάνω σε μια «γέφυρα» προσπαθούν συνεχώς να φθάσουν τα άφθαστα, μέχρι βεβαίως να τους βρει το «μακάβριο» τέλος…
? Στις μεγαλουπόλεις του εξωτερικού και ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν οι λεγόμενοι «homeless” ή όπως αρέσκονται διάφοροι να τους αποκαλούν “hopeless».
? Ωστόσο, σε μια πρόσφατη συζήτηση με άνθρωπο που γνωρίζει από πρώτο χέρι το φαινόμενο αυτό, μου ανάφερε ότι μεταξύ αυτών υπάρχουν και οι λεγόμενοι άνθρωποι του καλού κόσμου, γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, που απηύδησαν από το κυνήγι του χρήματος και κατέφυγαν στον πρωτόγονο αυτό τρόπο ζωής για να βρουν παρηγοριά. ? Μάλιστα ο άνθρωπος αυτός, που επαγγέλλεται τον κοινωνιολόγο, προχώρησε και σημείωσε ότι τα αδιέξοδα της ζωής, οδηγούν τους πολλούς στα ναρκωτικά και τους λίγους στους δρόμους…
? Τα αίτια του φαινομένου αυτού, αν είναι φαινόμενο, βρίσκονται κάπου αλλού και αν ακούσουμε τους Θεολόγους, θα μάθουμε ότι βρίσκονται στην αποξένωση από το Θεό, στην απομάκρυνση από την κατά φύση ζωή.
? Παρόμοια γλώσσα ακούμε και από τους ψυχολόγους και τους άλλους επιστήμονες που προσπαθούν να ξεδιαλύνουν την πολυπλοκότητα των ανθρώπων που καταφεύγουν κοντά τους, μόνο που όχι όλοι, βάζουν στην άκρη τον Θεό και στη θέση τους βάζουν τη φύση.
? Αυτές τις μέρες της Αγίας Τεσσαρακοστής, με τις μακρόσυρτες ακολουθίες και τις κατανυκτικές προσευχές, η Εκκλησία βοηθά τους ανθρώπους να μυηθούν στο μυστικό της απλότητας και αν έλειπαν και τα μεγάφωνα και ο «υπερβάλλων» φωτισμός, τότε τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα.
? Πάντως, δεν είναι τυχαίο που τις μέρες αυτές γεμίζουν οι μικρές εκκλησίες των μοναστηριών αλλά και των ξεχασμένων χωριών, με τους «άσημους» και σίγουρα όχι καλλικέλαδους ψαλτάδες.
? Ο κοινός νους δεν είναι καθόλου κοινός, λένε οι εγγλέζοι και η απλή ζωή δεν είναι καθόλου απλή, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε εμείς οι περιλυπόμενοι…
Σχόλια