Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος για να βρει τη σταυροαναστάσιμη χαρά
.
? Αρχίζει η τελευταία «ανηφόρα» της Μεγάλης Εβδομάδας, αρχίζουν τα δύσκολα και ωραία, με τις μακρές ακολουθίες και τις κατανυκτικές εικόνες του πάθους και της Ανάστασης να ζωντανεύουν.
? Ιδού αναβαίνομεν… και εμείς ταπεινοί ικέτες για να συσταυρωθούμε και να συναναστηθούμε με τον Χριστό, για να βιώσουμε την χαρά της Ανάστασης που καταυγάζει με μυστικό τρόπο τις ψυχές όλων των ανθρώπων που ανοίγουν έστω και για λίγο τον εαυτό τους.
? Όπως ο ήλιος στέλλει τις ακτίνες του σε δικαίους και αδίκους, έτσι η χάρις του Θεού, εκπέμπεται σ’ όλους, φτάνει ο καθένας να μετατρέψει αναλόγως τον εαυτό του - όπως σημειώνουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας – είτε σε κερί που απορροφά τις ακτίνες και λιώνει, είτε σε πηλό που με τις ακτίνες αντιθέτως σφίγγει και γίνεται πέτρα.
? Μας δημιούργησε ο Θεός από αγάπη, μας έδωσε το λογικό, μας κατέστησε συνδημιουργούς στη ζωή, αλλά μας έδωσε και την μεγάλη πρόκληση της ελευθερίας, που για όλους είναι επιθυμητή αλλά σε λίγους είναι αρεστή.
? Μαγικοί τρόποι για βίωση της υπέρλογης χαράς της Αναστάσεως δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος και αυτός καλείται ταπείνωση και μυστηριακή ζωή.
? Όλα αυτά βεβαίως μπορεί να ακούονται κάπως θεωρητικά, αλλά στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά.
? Μόνο η κίνηση για παρακολούθηση των ακολουθιών, η προετοιμασία για τη Θεία Μετάληψη, η κατάνυξη που προκαλεί και μόνο η θέα όσων διαδραματίζονται αφήνουν στίγματα, αν μη τι άλλο, της θείας χάριτος.
? Όπως λένε και αυτοί που ξέρουν καλύτερα, η είσοδος και μόνο στο χώρο του μυροπωλείου, αφήνει μυρωδιά, όπως βεβαίως αντίστοιχη μυρωδιά αφήνει και η είσοδος στο ανάλογο νυκτερινό κέντρο με τα τσιγάρα και όχι μόνο.
? Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος για να βιώσει τον παράδεισο και τη χαρά του Αναστάντος Χριστού… λίγη ησυχία, λίγη νηστεία, λίγη ειλικρίνεια, λίγη αυτογνωσία, λίγη πάλη με τον εαυτό του, λίγη χάρη και όλα γίνονται.
? Τώρα αν στη διαδρομή έλθουν και λίγο πιο δύσκολες καταστάσεις και πρέπει να παλέψει ο άνθρωπος και με τους άλλους ή και με το διάβολο, τα πράγματα και πάλι δεν είναι τραγικά, αφού η χάρις του Θεού πολλαπλασιάζεται.
? Τώρα, αν μας προκύψουν καταστάσεις όπως αυτές που περιγράφει ο Παπαδιαμάντης στο διήγημα «Εξοχική Λαμπρή» και τα βάσανα του μικρού χωριού για να βρει παπά για την Ανάσταση - «οι χωρικοί των Καλυβιών εκινδύνευον να μείνωσιν αλειτούργητοι» - ποιος ξέρει, ίσως βρεθεί ένας ανάλογος Παπαδιαμάντης και κάνει αθάνατο τον πόνο αυτών των ανθρώπων. ? Δεν είναι λίγοι που περιγράφουν εμπειρίες τους, για το «σημαντικότερο» Πάσχα που βίωσαν, όταν πραγματικά βασανίστηκαν από απρόοπτα και όχι μόνο βασανιστικά γεγονότα.
? Ο Μέγας της Εκκλησίας Πατέρας, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στον καταπληκτικό κατηχητικό του λόγο, που διαβάζεται την νύκτα της Αναστάσεως, δίνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο όλη την χαρά του Παραδείσου, δίνοντας ελπίδα ζωής.
? Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνεχίζει σήμερα τονίζοντας ότι οι ταπεινοί και συντετριμμένοι, οι άνθρωποι της αγάπης και του σταυρού, είναι πάντοτε οι άνθρωποι της χαράς της Αναστάσεως.
? Ιδού αναβαίνομεν… και εμείς ταπεινοί ικέτες για να συσταυρωθούμε και να συναναστηθούμε με τον Χριστό, για να βιώσουμε την χαρά της Ανάστασης που καταυγάζει με μυστικό τρόπο τις ψυχές όλων των ανθρώπων που ανοίγουν έστω και για λίγο τον εαυτό τους.
? Όπως ο ήλιος στέλλει τις ακτίνες του σε δικαίους και αδίκους, έτσι η χάρις του Θεού, εκπέμπεται σ’ όλους, φτάνει ο καθένας να μετατρέψει αναλόγως τον εαυτό του - όπως σημειώνουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας – είτε σε κερί που απορροφά τις ακτίνες και λιώνει, είτε σε πηλό που με τις ακτίνες αντιθέτως σφίγγει και γίνεται πέτρα.
? Μας δημιούργησε ο Θεός από αγάπη, μας έδωσε το λογικό, μας κατέστησε συνδημιουργούς στη ζωή, αλλά μας έδωσε και την μεγάλη πρόκληση της ελευθερίας, που για όλους είναι επιθυμητή αλλά σε λίγους είναι αρεστή.
? Μαγικοί τρόποι για βίωση της υπέρλογης χαράς της Αναστάσεως δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος και αυτός καλείται ταπείνωση και μυστηριακή ζωή.
? Όλα αυτά βεβαίως μπορεί να ακούονται κάπως θεωρητικά, αλλά στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά.
? Μόνο η κίνηση για παρακολούθηση των ακολουθιών, η προετοιμασία για τη Θεία Μετάληψη, η κατάνυξη που προκαλεί και μόνο η θέα όσων διαδραματίζονται αφήνουν στίγματα, αν μη τι άλλο, της θείας χάριτος.
? Όπως λένε και αυτοί που ξέρουν καλύτερα, η είσοδος και μόνο στο χώρο του μυροπωλείου, αφήνει μυρωδιά, όπως βεβαίως αντίστοιχη μυρωδιά αφήνει και η είσοδος στο ανάλογο νυκτερινό κέντρο με τα τσιγάρα και όχι μόνο.
? Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος για να βιώσει τον παράδεισο και τη χαρά του Αναστάντος Χριστού… λίγη ησυχία, λίγη νηστεία, λίγη ειλικρίνεια, λίγη αυτογνωσία, λίγη πάλη με τον εαυτό του, λίγη χάρη και όλα γίνονται.
? Τώρα αν στη διαδρομή έλθουν και λίγο πιο δύσκολες καταστάσεις και πρέπει να παλέψει ο άνθρωπος και με τους άλλους ή και με το διάβολο, τα πράγματα και πάλι δεν είναι τραγικά, αφού η χάρις του Θεού πολλαπλασιάζεται.
? Τώρα, αν μας προκύψουν καταστάσεις όπως αυτές που περιγράφει ο Παπαδιαμάντης στο διήγημα «Εξοχική Λαμπρή» και τα βάσανα του μικρού χωριού για να βρει παπά για την Ανάσταση - «οι χωρικοί των Καλυβιών εκινδύνευον να μείνωσιν αλειτούργητοι» - ποιος ξέρει, ίσως βρεθεί ένας ανάλογος Παπαδιαμάντης και κάνει αθάνατο τον πόνο αυτών των ανθρώπων. ? Δεν είναι λίγοι που περιγράφουν εμπειρίες τους, για το «σημαντικότερο» Πάσχα που βίωσαν, όταν πραγματικά βασανίστηκαν από απρόοπτα και όχι μόνο βασανιστικά γεγονότα.
? Ο Μέγας της Εκκλησίας Πατέρας, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στον καταπληκτικό κατηχητικό του λόγο, που διαβάζεται την νύκτα της Αναστάσεως, δίνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο όλη την χαρά του Παραδείσου, δίνοντας ελπίδα ζωής.
? Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνεχίζει σήμερα τονίζοντας ότι οι ταπεινοί και συντετριμμένοι, οι άνθρωποι της αγάπης και του σταυρού, είναι πάντοτε οι άνθρωποι της χαράς της Αναστάσεως.
Σχόλια