.
Οι ιστορίες στο «γεροντικό» το αγαπημένο βιβλίο του λαού, το οποίο περιγράφει τα κατορθώματα των ασκητών, κάνουν λόγο για πράγματα και θαύματα, τα οποία φαίνονται ίσως και παράλογα. Αυτές οι ιστορίες επαναλαμβάνονται και σήμερα στο Άγιο Όρος, όπου ακούμε για τους αόρατους μοναχούς, οι οποίοι σύμφωνα με μαρτυρίες, αλλά και την παράδοση ανέρχονται στον αριθμό των δέκα. Πρόσφατα βρέθηκε στην Κύπρο ο ιερομόναχος Γαβριήλ, ηγούμενος στο κελί των Καρτσωναίων στην Αγία Αννα, ο οποίος μας μετέφερε αυτή την παράδοση, αλλά και κάποιες μαρτυρίες για τους μοναχούς αυτούς. «Υπάρχουν μοναχοί, που ασκητεύουν στο όρος του Άθωνα, και σύμφωνα με την παράδοση είναι αόρατοι, δηλαδή δεν φαίνονται. Ωστόσο, όταν θέλουν γίνονται ορατοί και αυτό όχι άσκοπα, αλλά για συγκεκριμένους λόγους. Έρχονται στο Κυριακό (την μεγάλη κεντρική εκκλησία της σκήτης) στις αγρυπνίες για να κοινωνήσουν των αχράντων μυστηρίων, αλλά και για να πάρουν ένα παξιμάδι το οποίο τους κρατά στη ζωή».
Ο γέροντας Γαβριήλ προχωρεί και καταθέτει με απλότητα ότι δεν γνωρίζουμε από πού προέρχονται και πού μένουν. Σημειώνει ότι σύμφωνα με την παράδοση, όταν πεθάνει ένας αναπληρώνεται από ένα άλλο που διαλέγουν οι ίδιοι. Η σκήτη της Αγίας Άννας βρίσκεται κάτω ακριβώς από το βουνό του Αθωνα και στα απάτητα μέρη του βουνού ασκούνται οι «εκλεκτοί» αυτοί μοναχοί. « Όταν ανεβαίνουμε στον Άθωνα, στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης, συνεχίζει ο ηγούμενος των Καρτσωναίων , συναντούμε στη διαδρομή κάποτε μερικούς από αυτούς, οι οποίοι όμως στη συνέχεια όμως εξαφανίζονται. Να σημειώσουμε ότι οι μοναχοί ανεβαίνουν συνήθως μία φορά το χρόνο, στις έξι Αυγούστου, στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης και για να πάει κανείς από το πιο κοντινό κατοικημένο σημείο, χρειάζεται να περπατήσει σε απότομο ανήφορο, πέντε τουλάχιστον ώρες.
Η εμπειρία ενός Γερμανού
Εμπειρίες με τους «αόρατους μοναχούς» είχαν και προσκυνητές και ο πατήρ Γαβριήλ αναφέρει την περίπτωση ενός Γερμανού, ο οποίος εδώ και χρόνια κάθε χρόνο πηγαίνει στον Αθωνα και ανεβαίνει στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης. Μία χρονιά είδε στον δρόμο ένα αόρατο μοναχό, του φώναξε να σταματήσει αλλά αυτός έτρεξε να φύγει. Τότε σήκωσε τη φωτογραφική του μηχανή και έβγαλε μερικές φωτογραφίες τον μοναχό. Ωστόσο, όταν εμφάνισε τα φιλμ διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη ότι το τοπίο απαθανατίστηκε, αλλά ο μοναχός έλειπε από τη φωτογραφία. Όλα αυτά μπορεί να ακούονται παράλογα όταν διυλίζονται από την ανθρώπινη λογική, αλλά όταν εισέλθει το μυστήριο της χάρης του Θεού, τότε τα πράγματα βρίσκουν το δρόμο τους.
Ο γέροντας Γαβριήλ προχωρεί και καταθέτει με απλότητα ότι δεν γνωρίζουμε από πού προέρχονται και πού μένουν. Σημειώνει ότι σύμφωνα με την παράδοση, όταν πεθάνει ένας αναπληρώνεται από ένα άλλο που διαλέγουν οι ίδιοι. Η σκήτη της Αγίας Άννας βρίσκεται κάτω ακριβώς από το βουνό του Αθωνα και στα απάτητα μέρη του βουνού ασκούνται οι «εκλεκτοί» αυτοί μοναχοί. « Όταν ανεβαίνουμε στον Άθωνα, στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης, συνεχίζει ο ηγούμενος των Καρτσωναίων , συναντούμε στη διαδρομή κάποτε μερικούς από αυτούς, οι οποίοι όμως στη συνέχεια όμως εξαφανίζονται. Να σημειώσουμε ότι οι μοναχοί ανεβαίνουν συνήθως μία φορά το χρόνο, στις έξι Αυγούστου, στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης και για να πάει κανείς από το πιο κοντινό κατοικημένο σημείο, χρειάζεται να περπατήσει σε απότομο ανήφορο, πέντε τουλάχιστον ώρες.
Η εμπειρία ενός Γερμανού
Εμπειρίες με τους «αόρατους μοναχούς» είχαν και προσκυνητές και ο πατήρ Γαβριήλ αναφέρει την περίπτωση ενός Γερμανού, ο οποίος εδώ και χρόνια κάθε χρόνο πηγαίνει στον Αθωνα και ανεβαίνει στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης. Μία χρονιά είδε στον δρόμο ένα αόρατο μοναχό, του φώναξε να σταματήσει αλλά αυτός έτρεξε να φύγει. Τότε σήκωσε τη φωτογραφική του μηχανή και έβγαλε μερικές φωτογραφίες τον μοναχό. Ωστόσο, όταν εμφάνισε τα φιλμ διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη ότι το τοπίο απαθανατίστηκε, αλλά ο μοναχός έλειπε από τη φωτογραφία. Όλα αυτά μπορεί να ακούονται παράλογα όταν διυλίζονται από την ανθρώπινη λογική, αλλά όταν εισέλθει το μυστήριο της χάρης του Θεού, τότε τα πράγματα βρίσκουν το δρόμο τους.
Σχόλια