Τα καλά και τα κακά της τηλεόρασης
Τα καλά και τα κακά της τηλεόρασης
.
Κάποτε ένας ταπεινός κληρικός στην Ελλάδα, υπέδειξε σε ένα επιφανή πολιτικό, ο οποίος ήθελε να πιστεύει ότι ήταν σπουδαίο μέλος της Εκκλησίας, ότι μπήκε στην κόλαση με το ένα πόδι. Ο άνθρωπος αυτός έδωσε μάχες για την αναμετάδοση ξένων καναλιών, πριν φυσικά την παραχώρηση αδειών για ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα. Ήταν τότε που οι Έλληνες δεν κοιμούνταν τα βράδια για να βλέπουν τα "καλά" των ξένων καναλιών.
Η κόλαση
Ωστόσο το δράμα της τηλεόρασης δεν βρίσκεται ούτε στο πορνό, ούτε στη βία, ούτε στην πλύση εγκεφάλου - είναι βεβαίως κακά - αλλά στην απομόνωση και τη μοναξιά που φέρνει στους ανθρώπους. Την τρέλα, να κάθεσαι δίπλα στον άλλο, να γελάς μαζί με τον άλλο, να κλαις με τον άλλο, να ερωτεύεσαι και όμως να μην ανταλλάζεις δύο κουβέντες, να μην συζητάς, να μην επικοινωνείς, να μην αγγίζουν οι ψυχές.
Αυτή ακριβώς την έλλειψη επικοινωνίας, αυτό το χωρισμό των ψυχών και σωμάτων περιέγραψε με ένα μοναδικά σαφή τρόπο ο μέγας ασκητής της ερήμου, ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Όταν κάποτε περπατούσε στην έρημο, σκόνταψε σε ένα κρανίο ενός ειδωλολάτρη. Τότε ρώτησε τα "κόκαλα" πού βρίσκεται, δηλαδή αν είναι στον παράδεισο ή στην κόλαση. Αυτό με θαυμαστό τρόπο, ωσάν να ήταν ζωντανό, απάντησε ότι βρίσκεται σε ένα χώρο - στην κόλαση - όπου όλοι οι νεκροί είναι δεμένοι ο ένας στην πλάτη του άλλου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ο ένας να δει τον άλλο. Σε ένα άλλο μακρινό χώρο, είπε, βλέπουμε το Θεό και τους ανθρώπους να συνομιλούν μεταξύ τους, βλέποντας ο ένας τον άλλο.
Αυτή η έλλειψη επικοινωνίας, αυτή η έλλειψη θέας, πρόσωπο με πρόσωπο, είναι ακριβώς αυτή η ίδια η κόλαση. Αυτή τη μικρή ιστορία επανέλαβε ύστερα από πολλούς αιώνες και ο περίφημος Δάντης στην κόλαση του, μόνο που χρειάστηκε εκατοντάδες σελίδες.
Το θηρίο
Δεν είναι λίγοι οι ψυχολόγοι και οι κοινωνιολόγοι που εκτιμούν ότι η τηλεόραση λειτουργεί ως μια μορφή συλλογικής εκτόνωσης, ως μια μορφή κατευνασμού του αχρείου μας εαυτού, του άγριου θηρίου που έχουμε όλοι μέσα μας. Υποστηρίζουν ότι στα παλαιότερα χρόνια, η βία που δεν ήταν γνωστή στους πολλούς, λόγω έλλειψης μέσων μαζικής ενημέρωσης, ήταν σε πολλαπλάσιο βαθμό, ενώ επικαλούνται τα φρικτά βασανιστήρια που συνέβαιναν στα θεοκρατικά καθεστώτα, πρακτική η οποία ακολουθείται μέχρι σήμερα και στα κλειστά μουσουλμανικά καθεστώτα του Αραβικού Κόλπου. Αλλά ας μην ξεχνούμε ότι και το πρώτο έγκλημα στην ανθρωπότητα ήταν η δολοφονία του Άβελ από τον αδελφό του Κάιν. Τελικά το ερώτημα, το μέγα θέμα, είναι πώς κατευνάζονται τα πάθη, πώς ηρεμεί η άγρια ψυχή του ανθρώπου, πώς ανέρχεται στην επιφάνεια του ανθρώπινου προσώπου, η αγάπη, η ομορφιά, η ευτυχία, η ανθρώπινη συμπεριφορά, ο άνθρωπος, το θεούμενο ζώο. Ο μεγαλύτερος επαναστάτης όλων των εποχών, ο Χριστός, προβάλλει την επανάσταση του ανθρώπου, την επανάσταση της συνείδησης, την επανάσταση της αγάπης, η οποία φθάνει μέχρι και τους εχθρούς, φτάνει μέχρι τους διπλανούς και όχι τους μακρινούς εχθρούς. Προβάλλει την Ανάσταση και την ήττα του θανάτου, η οποία ξεπερνά κάθε έννοια ανθρώπινης μικρότητας.
Σχόλια