Η διάκριση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου
.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Αμερικής Δημήτριος διαπίστωσε, όπως ο ίδιος δήλωσε, το άμεσο, ζωντανό, ποιμαντικό ενδιαφέρον και την αγάπη των ποιμένων της Εκκλησίας της Κύπρου, όπως επίσης και το ενδιαφέρον τους γενικότερα για θέματα της Ορθοδοξίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Μιλώντας ύστερα από συνάντηση με τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, είπε ότι η συνάντηση με τους Κύπριους Ιεράρχες έγινε υπό το πνεύμα και την πολύ έντονη αίσθηση που του άφησε η συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο. Ο Σεβασμιότατος απέφυγε να αναφερθεί στην κρίση στην Εκκλησία της Κύπρου και κατά πόσο η διευρυμένη Ιερά Σύνοδος που θα συνέλθει στη Γενεύη αποδυναμώνει το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου, λέγοντας ότι, επειδή αγαπώ την αλήθεια και σέβομαι της περιοχές στις οποίες μπορώ να κινηθώ, είμαι τελείως αναρμόδιος να εκφέρω κρίση.
ΑΡΙΣΤΟ παράδειγμα διάκρισης, της σπουδαίας αυτής αρετής, δίδει με τα λόγια του ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος. Μίλησε με μεγάλη συγκίνηση για τον κλινήρη Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, εντοπίζοντας τα θετικά συναισθήματα που ένιωσε. Θετικά μίλησε και για τους Κύπριους Ιεράρχες, δίδοντας το παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ο κάθε πιστός. Η εξωτερική και η εσωτερική κατάκριση, είτε εν λόγω, ή διανοία, αποτελεί μεγάλη παγίδα. Εξάλλου, ο καλός λόγος και η θετική αντιμετώπιση των πραγμάτων αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό κάθε αγιασμένου ανθρώπου. Αυτή είναι βασική και ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε ένα θεολόγο, που ξέρει γνωσιολογικά τα μονοπάτια της αγιότητας και ενός αγίου ανθρώπου, ο οποίος γνωρίζει εμπειρικά το Θεό και εκπέμπει την αγιότητα.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Δημήτριος, με ανάλογο τρόπο ξεπέρασε και πρόβλημα διαδοχής στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου, παρόλο που ο ίδιος πέρασε από τη βάσανο της διαδοχής ενός σημαντικού Ιεράρχη, του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα, ο οποίος όμως δεν είχε την ικανότητα να διατηρήσει την ενότητα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Αποτελεί μεγάλο χάρισμα για έναν άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται σε τόσο ψηλό αξίωμα, να αντιλαμβάνεται τους χώρους στους οποίους μπορεί να κινηθεί και να αποφεύγει περιοχές όπου κρύβουν κινδύνους και παγίδες. Μπορεί βεβαίως η αποφυγή των αναφορών στην κρίση της Εκκλησίας της Κύπρου, να οφείλεται σε λόγους αβροφροσύνης και σεβασμού προς τους ανθρώπους που τον φιλοξενούν, αλλά σημασία έχει η στάση που τήρησε. Ευτυχώς ή δυστυχώς, στην Κύπρο, όλοι δηλώνουν αρμόδιοι για όλα και για όλους, και όλοι διατυπώνουν απόψεις χιλίων σοφών, επί παντός επιστητού.
ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ οι Κύπριοι Ιεράρχες να εκμεταλλεύτηκαν τη σοφία και τις εμπειρία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου και να έμαθαν για την πραγματική αξία και τις πραγματικές ευθύνες της αρχιεπισκοπικής διακονίας. Ελπίζουμε να αντελήφθησαν ότι κάθε διακόνημα, κάθε αξίωμα και κάθε πόστο, απαιτεί ξεχωριστά προσόντα και δεν γίνεται όλοι να είναι ικανοί για όλα. Αποτελεί μεγάλη παγίδα και εξ αριστερών πειρασμό, ένας άνθρωπος που δεν έχει ηγετικά προσόντα ή τουλάχιστον εμπειρίες διοίκησης, να επιθυμεί να συντονίζει και διατηρεί την ενότητα μιας Εκκλησίας, ενός τεράστιου οργανισμού, ο οποίος για την περίπτωση της Κύπρου είναι και οικονομικός. Μπορεί η χάρις του Θεού να αναπληρώνει τα πάντα, αλλά να προσπαθεί κάποιος να ξεπεράσει τις δυνατότητές του, δεν είναι και ό,τι το καλύτερο. Αν ο Θεός θέλει, μπορεί να πετύχει τα πάντα. Αλλά ένας να κάνει τα πάντα για να φανεί ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού, τότε τα πράγματα είναι και καταντούν τραγικά.
ΑΡΙΣΤΟ παράδειγμα διάκρισης, της σπουδαίας αυτής αρετής, δίδει με τα λόγια του ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος. Μίλησε με μεγάλη συγκίνηση για τον κλινήρη Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, εντοπίζοντας τα θετικά συναισθήματα που ένιωσε. Θετικά μίλησε και για τους Κύπριους Ιεράρχες, δίδοντας το παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ο κάθε πιστός. Η εξωτερική και η εσωτερική κατάκριση, είτε εν λόγω, ή διανοία, αποτελεί μεγάλη παγίδα. Εξάλλου, ο καλός λόγος και η θετική αντιμετώπιση των πραγμάτων αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό κάθε αγιασμένου ανθρώπου. Αυτή είναι βασική και ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε ένα θεολόγο, που ξέρει γνωσιολογικά τα μονοπάτια της αγιότητας και ενός αγίου ανθρώπου, ο οποίος γνωρίζει εμπειρικά το Θεό και εκπέμπει την αγιότητα.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Δημήτριος, με ανάλογο τρόπο ξεπέρασε και πρόβλημα διαδοχής στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου, παρόλο που ο ίδιος πέρασε από τη βάσανο της διαδοχής ενός σημαντικού Ιεράρχη, του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα, ο οποίος όμως δεν είχε την ικανότητα να διατηρήσει την ενότητα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Αποτελεί μεγάλο χάρισμα για έναν άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται σε τόσο ψηλό αξίωμα, να αντιλαμβάνεται τους χώρους στους οποίους μπορεί να κινηθεί και να αποφεύγει περιοχές όπου κρύβουν κινδύνους και παγίδες. Μπορεί βεβαίως η αποφυγή των αναφορών στην κρίση της Εκκλησίας της Κύπρου, να οφείλεται σε λόγους αβροφροσύνης και σεβασμού προς τους ανθρώπους που τον φιλοξενούν, αλλά σημασία έχει η στάση που τήρησε. Ευτυχώς ή δυστυχώς, στην Κύπρο, όλοι δηλώνουν αρμόδιοι για όλα και για όλους, και όλοι διατυπώνουν απόψεις χιλίων σοφών, επί παντός επιστητού.
ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ οι Κύπριοι Ιεράρχες να εκμεταλλεύτηκαν τη σοφία και τις εμπειρία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου και να έμαθαν για την πραγματική αξία και τις πραγματικές ευθύνες της αρχιεπισκοπικής διακονίας. Ελπίζουμε να αντελήφθησαν ότι κάθε διακόνημα, κάθε αξίωμα και κάθε πόστο, απαιτεί ξεχωριστά προσόντα και δεν γίνεται όλοι να είναι ικανοί για όλα. Αποτελεί μεγάλη παγίδα και εξ αριστερών πειρασμό, ένας άνθρωπος που δεν έχει ηγετικά προσόντα ή τουλάχιστον εμπειρίες διοίκησης, να επιθυμεί να συντονίζει και διατηρεί την ενότητα μιας Εκκλησίας, ενός τεράστιου οργανισμού, ο οποίος για την περίπτωση της Κύπρου είναι και οικονομικός. Μπορεί η χάρις του Θεού να αναπληρώνει τα πάντα, αλλά να προσπαθεί κάποιος να ξεπεράσει τις δυνατότητές του, δεν είναι και ό,τι το καλύτερο. Αν ο Θεός θέλει, μπορεί να πετύχει τα πάντα. Αλλά ένας να κάνει τα πάντα για να φανεί ότι είναι ο εκλεκτός του Θεού, τότε τα πράγματα είναι και καταντούν τραγικά.
Σχόλια