Ήλιος ζωοδότης ζωής και εικόνα του τριαδικού Θεού

Ήλιος ζωοδότης ζωής και εικόνα του τριαδικού Θεού

.

---

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ χρόνια πολλοί βορειοευρωπαίοι, κυρίως μεγάλης ηλικίας, έρχονται για να ζήσουν στην Κύπρου, την Ελλάδα και άλλες νότιες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης. Όταν κουβεντιάσει κάποιος μαζί τους, διαπιστώνει ότι ο βασικός λόγος που μετακομίζουν, είναι ο ήλιος και ύστερα η θάλασσα, τα πιο φθηνά σπίτια και οι φιλικοί άνθρωποι. Μερικοί οι οποίοι υποφέρουν από ορισμένες δύσκολες κυρίως νευρολογικές ασθένειες, διαπιστώνουν ότι στο νησί, βρήκαν αν όχι πλήρη θεραπεία στο πρόβλημά τους, μεγάλη βελτίωση. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά Γερμανού ο οποίος στη χώρα του βρισκόταν στο αναπηρικό καροτσάκι για εννέα μήνες ενώ στην Κύπρο, όπου μετακόμισε, καθηλώνεται στο καροτσάκι μόνο ένα με δύο μήνες το χρόνο.

ΠΟΛΛΟΙ Κύπριοι οι οποίοι μεταβαίνουν για εργασία στις Βρυξέλλες και σε άλλες βόρειες χώρες της Ευρώπης, το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η έλλειψη του ήλιου. Δεν αντέχουν λένε την ατέλειωτη συννεφιά και τη συνεχή βροχή. Παραδέχονται ότι ψυχοπλακώνονται συχνά πυκνά και ενώ κρύβουν το γεγονός ότι η μόνη διασκέδασή τους, είναι η οργανωμένη δουλειά και τα πολλά χρήματα. Μια άλλη πτυχή της τέλεια οργανωμένης κοινωνίας των βορειοευρωπαϊκών χωρών είναι τα προβλήματα των αυτοκτονιών, των ναρκωτικών και του αλκοολισμού και κυρίως το πρόβλημα της μοναξιάς.

Ο ΗΛΙΟΣ η παρουσία του οποίου είναι συνεχής σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και σ' όλες τις χώρες της ανατολικής Μεσογείου, ίσως ήταν και η αιτία της ανάπτυξης σε τόσο μεγάλο βαθμό της φιλοσοφίας. Μάλιστα λένε αυτοί που ξέρουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες διατύπωσαν τα πάντα και οι μεταγενέστεροί τους, απλώς αλλάζουν τα λόγια και προσεγγίζουν την αλήθεια από διαφορετικά μονοπάτια. Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι ο ήλιος αποτελούσε το βασικό θεό, για όλους τους αρχαίους λαούς.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, η ορθόδοξη Εκκλησία και ειδικότερα οι πατέρες της Εκκλησίας, ήρθαν και χρησιμοποίησαν την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, εκμεταλλεύτηκαν τις συνήθειες των ανθρώπων και αντικατέστησαν το περιτύλιγμα της αρχαίας θρησκείας με τις αλήθειες της Χριστιανικής πίστης. Εξάλλου η διδασκαλία του Χριστού, αποτελεί το κομμάτι, που έλειπε στο παίδεμα του μυαλού των φιλοσόφων, οι οποίοι ανέβαιναν σε δυσθεόρατα ύψη, χωρίς ωστόσο να μπορούν να φθάσουν στο τέλειο που είναι ο Θεός. Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Απόστολος Παύλος μίλησε στους Αρχαίους Έλληνες, στον Άρειο Πάγο, για τον άγνωστο Θεό, δηλαδή το θεό που ήταν πάνω από όλους τους δικούς της θεούς, δηλαδή για το κομμάτι που έλειπε στην τέλεια φιλοσοφία τους. Και καθόλου τυχαίο δεν είναι και το γεγονός ότι οι ελεύθεροι και ανοικτοί σε επιδράσεις Έλληνες αποδέχθηκαν τη νέα θρησκεία, η οποία είχε εβραϊκές ρίζες και την προσάρμοσαν στις δικές τους παραδόσεις, γεγονός το οποίος τελικά κατέστη κυρίαρχο στην Ορθοδοξία.

ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ της Εκκλησίας, σε μια προσπάθεια να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αντιληφθούν την έννοια του Θεού, όχι βεβαίως να την κατανοήσουν, αφού ο Θεός είναι και ακατάληπτος και υπέρλογος, όρισαν τον Θεό ως φως, ως ήλιο, που δίνει ζωή σε όλη την πλάση. Έτσι και η έννοια της τριαδικής μονάδας, που χαρακτηρίζει το Θεό, πηγάζει και από τη μορφή του ήλιου. Απρόσιτος ο ήλιος, όπως ο Θεός Πατέρας, αόρατες οι ακτίνες, όπως ο Χριστός, αλλά ευεργετικές οι συνέπειές του, όπως δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Και ο άνθρωπος στο πλαίσιο της αδυναμίας του και της προσπάθειάς του να ορίσει αυτό που ένιωθε ως εμπειρία ζωής από την επικοινωνία και επαφή του με το Θεό, έδωσε κατηγορήματα στο Θεό στον υπερθετικό βαθμό, όπως πολυέλαιος, παντοδύναμος, πολυεύσπλαχνος κλπ.

ΦΑΝΕΡΩΣΗ της Αγίας Τριάδας, είχαμε στη βάπτιση του Χριστού, όταν ο Θεός Πατέρας παρουσιάστηκε με τη φωνή, το άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με τη μορφή Περιστεριού και ο Χριστός σωματικός παρίστατο. "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε, η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις, του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι, αγαπητόν σε Υιόν ονομάζουσα, και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς, εβεβαίου του λόγου το ασφαλές...". Ο άνθρωπος ως ον κατ΄ εικόνα του Θεού, περιέχει τριαδικά στοιχεία. Η ομιλία αποτελεί το χαρακτηριστικότερο σημείο. Για να σχηματιστεί ο λόγος - παραπέμπει στο Θείο Λόγο - απαιτείται συνεργασία του μυαλού, του αέρα και των φωνητικών χορδών.