Ο όμορφος, ευλογημένος, αλλά και διαβολικός κόσμος της επικοινωνίας

Ο όμορφος, ευλογημένος, αλλά και διαβολικός κόσμος της επικοινωνίας

.

---

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ οι επικοινωνιολόγοι που λένε ότι η επιτυχία του Χριστιανισμού να επεκταθεί σε όλο τον κόσμο και να καταστεί η πρώτη θρησκεία, οφείλεται στο κήρυγμα του καλύτερου "προπαγανδιστή" που γεννήθηκε ποτέ στον κόσμο, του Αποστόλου Παύλου. Άγγιξε, λένε, τις υψηλές χορδές της ανθρώπινης ψυχής, υποσχόμενος σταυρούς και βάσανα με αντάλλαγμα μεταφυσικούς παραδείσους. Οι απόψεις των ειδικών της επικοινωνίας, σίγουρα αποτελούν τη μισή αλήθεια, αφού ανάλογες "προπαγανδιστικές" τακτικές ακολούθησαν χαρισματικοί άνθρωποι στην ιστορία, χωρίς όμως να έχουν τα ανάλογα αποτελέσματα. Όλοι οι επαναστάτες, όλοι οι δικτάτορες, όλοι οι στρατηγοί, όλοι οι ιστορικοί ηγέτες, καλούσαν τους ανθρώπους να θυσιαστούν, να σκοτωθούν δηλαδή, για ένα άγνωστο καλύτερο αύριο, για μια μεταφυσική έννοια της ελευθερίας, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη.
Η ΔΙΑΦΟΡΑ του Αποστόλου Παύλου και όλων των Πατέρων της Εκκλησίας, από τους προπαγανδιστές και τους επικοινωνιολόγους, βρίσκεται στο γεγονός ότι έχουμε από τη μια, την παρέμβαση του Θεού, η οποία συμπληρώνει με μυστηριακό τρόπο το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου και των άλλων Πατέρων της Εκκλησίας, και από την άλλη, την ενόχληση του διαβόλου, η οποία οδήγησε χαρισματικούς ηγέτες να θυσιάσουν εκατομμύρια ανθρώπους στο βωμό της ελευθερίας και της νίκης στους εκάστοτε άξονες του κακού.
Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ κατανόησης της διαφοράς αυτής επεκτείνεται στους αιώνες και σε πολλές εκφάνσεις της εκκλησιαστικής ζωής. Η αδυναμία αυτή ήταν και η κύρια αιτία της αποτυχίας Ιεραρχών που διεκδίκησαν πρόσφατα τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Στηρίχθηκαν στη βοήθεια σπουδαίων επικοινωνιολόγων και ακριβών μέσων ενημέρωσης και έβαλαν σε δεύτερη μοίρα τη βούληση του Θεού, την οποία συνεχώς λεκτικά επαναλάμβαναν. Όπως αποδείχθηκε και στην πράξη οι επικοινωνιακές συμβουλές των ειδικών αποδείχθηκαν καταστροφικές για τους Ιεράρχες, ενώ η εμπειρία δεικνύει ότι οι επικοινωνιολόγοι είναι τέλειοι σε επίπεδο των πολιτικών μαχών για την εξουσία.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ παράδειγμα αποτυχίας των επικοινωνιολόγων στο χώρο της Εκκλησίας φανερώθηκε κατά τις τελευταίες αρχιεπισκοπικές εκλογές, όπου οι σχεδιασμοί και οι τακτικισμοί δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου φανέρωσε και την ήττα των "αυλών" και την αδυναμία των κομμάτων. Από τη μια, διαψεύστηκαν οι δήθεν ρήσεις του αείμνηστου πατρός Παϊσίου (τις οποίες με τόση αφέλεια διέδιδαν οι οπαδοί) ότι Αρχιεπίσκοπος θα εκλεγόταν ο Λεμεσού Αθανάσιος και από την άλλη, ανατράπηκαν οι επικοινωνιολόγοι του Κύκκου Νικηφόρου, οι οποίοι εφάρμοζαν πρακτικές των πολιτικών εκλογών, για την εκλογή Αρχιεπισκόπου, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις αποδείχθηκαν φαιδρές. Ακόμη με την εκλογή Χρυσοστόμου, έχασαν οι επιχειρηματίες που πλήρωσαν την πανάκριβη εκστρατεία του Λεμεσού Αθανασίου και βεβαίως διασκορπίστηκαν στον αέρα τα χρήματα που έφυγαν από το Μετόχι, όχι βεβαίως για αγαθοεργίες.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Χρυσόστομος δεν ακολούθησε επικοινωνιακές τακτικές. Παραμένοντας αυθεντικός, χωρίς μεταμορφώσεις και παραμορφώσεις - χωρίς να χάσει σε καμιά στιγμή του χιούμορ του - εκμεταλλεύτηκε το εκλογικό σύστημα και δεν ξόδεψε σχεδόν τίποτα. Έριξε όλο το βάρος στη Μητρόπολη Πάφου και δεν ασχολήθηκε με την υπόλοιπη Κύπρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα εκλογικά κέντρα δεν υπήρχαν "τραπεζάκια" για να διανέμουν καταλόγους των εκλεκτόρων του. Τελικά το γεγονός ότι ήταν αυθεντικός και ταπεινώθηκε, αποδεχόμενος όλους τους όρους που του έθεσαν υπόλοιποι Ιεράρχες, αποδείχθηκε τελικά η μεγαλύτερή του δύναμη.

ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ του Επισκόπου Κύκκου, ακολούθησε "καπιταλιστικές" πρακτικές, χωρίς να λείπουν και οι κουτοπονηριές. Στρατός ολόκληρος ειδικών και παρα-ειδικών, επιχείρησαν να μεταμορφώσουν τον "μοντέρνο" Κύκκου Νικηφόρο σε έναν "παραδοσιακό" Ιεράρχη. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Μάζεψαν όλους τους πολιτικούς, συγκέντρωσαν όλους τους λεγόμενους επώνυμους - που δεν ήξεραν την είσοδο της Εκκλησίας - δημιούργησαν ένα στρατό από "αξιωματικούς" χωρίς να καταφέρουν τελικά να μαζέψουν "στρατιώτες" που θα κέρδιζαν τη μάχη. Επιστέγασμα του παραλογισμού ήταν το συλλαλητήριο στο γήπεδο Ελευθερία, όπου η "μακαριακή" ιαχή "Ελληνικέ, κυπριακέ, λαέ..." ακούστηκε σε ένα μισοάδειο γήπεδο.

ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ του Μητροπολίτη Λεμεσού, ακολούθησε "κομουνιστικές" πρακτικές, με τους επιτελείς του υποψηφίου τότε Αρχιεπισκόπου, να γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι και να διανέμουν έντυπα και ταινίες με τα έργα και τις ομιλίες του Λεμεσού Αθανασίου. Κτυπούσαν τις πόρτες και με ύφος αγιορειτών πατέρων, υπόσχονται παραδείσους και σε αυτή και στην άλλη ζωή. Άνθρωποι που μέχρι χθες - πιθανόν και σήμερα - πίνουν το αίμα των υφισταμένων ή των συνεργατών τους, άνθρωποι που προκάλεσαν τεράστιο πόνο με απατεωνιές, ενδύθηκαν το ύφος του καλού και αγαθού και προωθούσαν την εκλογή του εκλεκτού τους, θάβοντας τους αντιπάλους τους. Ο "χαρισματικός" Μητροπολίτης Λεμεσού, απέφευγε στις δημόσιες εμφανίσεις κάθε αναφορά στους σχεδιασμούς του, επαναλαμβάνοντας συνεχώς το "ό,τι θέλει ο Θεός". Τελικά, όμως, δεν απέφυγε τον πειρασμό της παρασκηνιακής συνεργασίας με τον άλλοτε "εχθρό" του, τον Μητροπολίτη τότε Πάφου.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Κιτίου Χρυσόστομος ακολούθησε και αυτός μοναχική πορεία, η οποία, όπως αναφέρουν ορισμένες πληροφορίες, ήταν αρκετά δαπανηρή. Συγκέντρωσε την πνευματική αφρόκρεμα της επαρχίας του στο ψηφοδέλτιό του, προσέγγισε την πολιτική ελίτ, ενώ δέσμευσε και αρκετούς τοπικούς άρχοντες. Ωστόσο, δεν κατάφερε να πείσει την πλειοψηφία, ούτε των ιερέων, ούτε των πιστών της Μητρόπολής του. Τελικά, το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό.
ΤΟ ΜΟΝΟ που μένει να αναφέρουμε είναι το ανέκδοτο με τον Πάπα και τον ιθαγενή της Αφρικής. Ένας Ιεραπόστολος μύησε έναν ειδωλολάτρη στο Χριστιανισμό. Ο νεοφώτιστος ζήτησε να πάει στη Ρώμη για να συναντήσει τον Πάπα και να δει πώς ζει η ηγεσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Ιεραπόστολος δεν ήθελε κατ' αρχήν να ικανοποιήσει το αίτημα, αλλά λόγω της μεγάλης επιμονής και της αδυναμίας να βρει δικαιολογίες, συναίνεσε στο ταξίδι. Ο μεγάλος φόβος του Ιεραπόστολου ήταν ότι ο νεοφώτιστος θα απογοητευόταν και θα εγκατέλειπε τον Χριστιανισμό. Πήγε λοιπόν ο άνθρωπος στη Ρώμη, έμεινε μερικούς μήνες και επέστρεψε στην Αφρική χαρούμενος. Παραξενεμένος ο Ιεραπόστολος τον ρώτησε τι συνάντησε. Η απάντηση ήταν φοβερή. Είδα όλη τη διαφθορά του κόσμου μαζεμένη. Ωστόσο, αφού ο Θεός επιτρέπει η Εκκλησία να υπάρχει, φαίνεται ότι ο Θεός σας, είναι πάνω από τους ανθρώπους και γι' αυτό πείστηκα ότι είναι ο μοναδικός Θεός. Άλλες οι βουλές των ανθρώπων και άλλες τελικά του Θεού.