Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τελειώνει η περίοδος χάριτος για τον νέο Αρχιεπίσκοπο


Τελειώνει η περίοδος χάριτος για τον νέο Αρχιεπίσκοπο
.





ΟΠΟΙΟΣ δεν γνωρίζει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο τον Β' και παρακολουθήσει τις δηλώσεις και εξαγγελίες του, σίγουρα θα σκανδαλιστεί. Τουλάχιστον σε επίπεδο επικοινωνιακό, δείχνει να θέλει να αντιγράψει πρακτικές της χούντας στην Ελλάδα, όπου οι παραεκκλησιαστικές οργανώσεις και οι περίφημες κούφιες μεγαλοστομίες περί πατρίδας, θρησκείας και οικογένειας, επισώρευσαν τόσα δεινά στην Κύπρο και σε όλο τον ελληνισμό. Με τη πλανεμένη προσπάθεια να αντιγράψουν προτεσταντικές κυρίως πρακτικές, στο όνομα του δήθεν εκσυγχρονισμού, ταλαιπώρησαν τους πιστούς, με μερικές όμως, φωτεινές εξαιρέσεις.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ από τη μια δείχνει ότι θέλει να γυρίσει σελίδα, αφήνοντας πίσω αστοχίες του προκατόχου του, ενώ από την άλλη αντιγράφει με χειρότερο τρόπο, τα έργα και τις ημέρες του. Από τη μια επιχειρεί να υλοποιήσει μια εξαιρετικά δύσκολη, ιστορικής σημασίας, απόφαση, δηλαδή να καταστήσει αληθινά αυτοκέφαλη την Εκκλησία της Κύπρου, δημιουργώντας 14 Μητροπόλεις, ενώ από την άλλη αγοράζει μετοχές δεκάδων εκατομμυρίων λιρών, λες και είναι μεγαλο-χρηματιστής. Γιατί δεν δημιουργεί ένα ξεχωριστό σώμα με οικονομολόγους και λογιστές το οποίο να διαχειρίζεται τα οικονομικά της Εκκλησίας και αυτός να παρακολουθεί και να ελέγχει.
ΑΛΛΑ και στα πιο απλά, από τη μια ανακοινώνει τη μετακίνηση του αγάλματος του Μακαρίου από τον περίβολο της Αρχιεπισκοπής, προκαλώντας ικανοποίηση σε όλους και από την άλλη, εξαγγέλλει τη δημιουργία Επισκόπου ενόπλων δυνάμεων, λες και η Κύπρος μπορεί να εμπλακεί σε πολεμικές αναμετρήσεις. Ξεχνά την ήττα ή καλύτερα άτακτη υποχώρηση των S-300. Ο Αρχιεπίσκοπος από τη μια θέλει να συναντηθεί με τον Τουρκοκύπριο μουφτή και από την άλλη αναπτύσσει πολιτικό λόγο, ανακινώντας μάλιστα θέμα βάσεων, ξεπερνώντας και τους πολιτικούς.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ εξαγγελία, από τον Πάφου Γεώργιο, αρμόδιο Επίσκοπο για την Παιδεία, είναι η δημιουργία εκκλησιαστικών σχολείων, τα οποία θα προετοιμάζουν στελέχη της Εκκλησίας, δηλαδή νέους για να σπουδάσουν σε εκκλησιαστικές και θεολογικές σχολές και ακολούθως να γίνουν θεολόγοι και κληρικοί. Η πρακτική αυτή η οποία ακολουθείται εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα, έχει παρακμάσει ενώ τα αποτελέσματα είναι σε μερικές περιπτώσεις τραγικά. Γιατί δεν προχωρεί στην δημιουργία Θεολογικής Σχολής ή το ιδανικότερο, γιατί δεν προχωρεί στη δημιουργία έδρας θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και στα κολέγια της Κύπρου; Ακόμη ο Πάφου Γεώργιος εξήγγειλε τη δημιουργία κέντρου για τους νέους στην περιοχή Μακεδονίτισσας αξίας πέντε εκατομμυρίων λιρών. Αλήθεια, εκτιμά ο Μακαριότατος ότι τα αποτελέσματα του κέντρου που δημιούργησε στην Πάφο, πριν μερικά χρόνια, ήταν ικανοποιητικά και έτσι προσπαθεί να κάνει κάτι ανάλογο στη Λευκωσία;

Ο ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ διάγει περίοδο χάριτος, όπως και κάθε νέος ηγέτης και έτσι δικαιούται να κάνει λάθη και να έχει μεγάλες, αμέτρητες φιλοδοξίες. Ωστόσο, είναι καιρός να αντιληφθεί ότι έφυγε από τη μακρινή Μητρόπολη Πάφου και τώρα οι δηλώσεις και οι απόψεις του, έχουν διαφορετική βαρύτητα και διαφορετικές συνέπειες. Καλό είναι να αρχίσει να προβληματίζεται και να συζητά και με ανθρώπους που έχουν διαφορετικές απόψεις και θέσεις. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η "αυλή" της Αρχιεπισκοπής, κατάφερε ήδη, να τον βάλει σε αδιέξοδους δρόμους. Είναι καιρός να μπουν στην Αρχιεπισκοπή κάποια νέα πρόσωπα, τα οποία να έχουν το τεκμήριο της ανεξαρτησίας και της αγιότητας. Το Σταυροβούνι διαθέτει κάποιους σπουδαίους ανθρώπους, όπως και κάποια άλλα μοναστήρια. Η περίοδος χάριτος όμως κάποτε τελειώνει και η κρίση της κοινής γνώμης, της συνείδησης των πιστών, θα έλθει και αυτή πολύ γρήγορα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...