Ιστορικές ενέργειες και ρίσκα του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου B'
.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Χρυσόστομος θα μείνει στην Ιστορία ως ο Ιεράρχης που αποκατέστησε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου - και όλα δείχνουν ότι θα καταφέρει τελικά να αυξήσει τις Μητροπόλεις - και ως ο ποιμενάρχης που συναντήθηκε για πρώτη φορά, με τον αντίστοιχο θρησκευτικό ηγέτη των Τουρκοκυπρίων. Ό,τι δεν κατάφεραν οι προκάτοχοί του, από την εποχή της Φραγκοκρατίας, και ό,τι δεν τόλμησαν οι Αρχιεπίσκοποι από την ίδρυση τής Κυπριακής Δημοκρατίας, το καταφέρνει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Β'. Ακόμη θα μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που τόλμησε να μετακινήσει το υπερμέγεθες άγαλμα του Μακαρίου από τον περίβολο της Αρχιεπισκοπής. Τι να πει κανείς και για τον τρόπο εκλογής του, καθώς και τη διαβεβαίωση ότι θα παραμείνει για μόνο πέντε χρόνια στο θρόνο;
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟΣ θα μείνει ακόμη στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που έφερε πνεύμα ελευθερίας στην Εκκλησία της Κύπρου. Σε όλες τις δηλώσεις του, αναφέρει ότι είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι - ακόμη και οι μάγοι που έφθασαν εσχάτως στη Λεμεσό - να πράξουν ό,τι θέλουν. Αλλά προχωρεί και προβάλλει τις αλήθειες τής ορθόδοξης πίστης, οι οποίες απευθύνονται σε όσους επιθυμούν και δεν είναι καθόλου υποχρεωτικές. Δηλαδή κάνει πράξη το "ως τις θέλει οπίσω μου ελθείν...". Μόνο να θυμηθούμε τον προκάτοχο και συνονόματό του, ο οποίος επιχειρούσε πολλές φορές με απόλυτους τρόπους να επιβάλει στους πιστούς τις θέσεις και τις απόψεις του. Να θυμηθούμε την αναγκαστική ανάγνωση των μακρών εγκυκλίων του Πάσχα πριν το Χριστός Ανέστη, τα ατέλειωτα κηρύγματά του και τις απειλές σε όσους έφευγαν από τους ναούς και ένα σωρό άλλες πράξεις "εθνικού, υποχρεωτικού όμως καθήκοντος".
ΟΠΩΣ όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη γη, έτσι και ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β', θα κριθεί οριστικά από την αλάθητη συνείδηση των ανθρώπων, μόνο όταν φύγει από το θρόνο και αυτό τον κόσμο. Από εκεί και πέρα, η κρίση του Θεού, είναι μια άλλη υπόθεση. Ωστόσο, το γεγονός ότι τολμά, δεν φοβάται ανθρώπους και εξουσίες και δεν κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του, είναι στα υπέρ του. Την ίδια ώρα όμως ρισκάρει πολλά και μεγάλα. Η αγορά μετοχών, η δημιουργία λεγόμενων εκκλησιαστικών σχολείων και η διατύπωση πολιτικών θέσεων, θέτουν σε κίνδυνο τα καλά του έργα. Καλό είναι να αρχίσει να προβληματίζεται λίγο περισσότερο και να κοιτάξει τι συμβαίνει κυρίως στην Ελλάδα και σε άλλες ορθόδοξες χώρες και κυρίως να μην ξεχνά τις παγίδες που έπεσαν Ιεράρχες και στην Κύπρο πριν μερικά χρόνια.
Σχόλια