Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πάλη ενάντια στο φόβο


Πάλη ενάντια στο φόβο
.


Αισθάνομαι ότι σύντομα θα επανενωθεί η πατρίδα μας. Ότι σύντομα το όραμα μιας Κύπρου ενωμένης και ειρηνικής, όπου θα μπορέσουμε όλοι να συνυπάρξουμε ανεξάρτητα από θρησκευτικές και πολιτισμικές διαφορές, θα μετατραπεί σε μία πραγματικότητα όπου όλοι μας, πολιτική ηγεσία, λαός και Κλήρος, θα κληθούμε να υπηρετήσουμε. Ιδιαιτέρως δε, για εμάς τους κληρικούς το κάλεσμα αυτό, ή καλύτερα η διακονία αυτή, αποκτά ειδική σημασία, αφού η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η απ' αιώνος κιβωτός μιας π
qραδόσεως και ενός ήθους ανοχής, υπομονής, πίστης, ελπίδας, διαλόγου και συνδιαλλαγής. Είναι η κιβωτός της Ειρήνης και της Αγάπης. Είναι ξεκάθαρο πια για μένα, μέσα από τα προσωπικά μου βιώματα και τις εμπειρίες που έχω από την κατεχόμενη γη μας, ότι εμείς οι κληρικοί καλούμαστε σήμερα να γίνουμε οι γέφυρες πάνω στις οποίες θα πατήσουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, αλλά και οι πολιτικοί μας για να γεφυρωθεί η συνύπαρξη. Καλούμαστε να εφαρμόσουμε το ήθος της Ειρήνης και της Αγάπης.
Είναι ξεκάθαρο ότι η Εκκλησία της Κύπρου θα πρέπει να αγωνιστεί με όλα της τα μέσα ενάντια στο φόβο, στην καχυποψία και στα λάθη του παρελθόντος. Θα πρέπει ως Μάνα με μητρική αγάπη και στοργή να απαλύνει τον πόνο και την καχυποψία από τους ανθρώπους και να τους γεμίσει με ελπίδα ζωής.
Έχουμε υποχρέωση εμείς οι κληρικοί να παιδαγωγήσουμε τον κόσμο μας με το ορθόδοξο ήθος που λέει πως οι θρησκευτικές ή άλλες διαφορές, δεν είναι αιτία σύγκρουσης, αλλά αφορμές για να κτιστεί η ενότητα. Διότι όταν ξέρεις ποιος είσαι, τότε μόνο μπορείς να ανοιχτείς αγαπητικά και στον άλλον. Κι αυτά δεν αποτελούν πολιτικές τοποθετήσεις. Είναι απλώς οι θεμελιώδεις αρχές της πίστεώς μας. Που γίνονται ιδιαίτερα επίκαιρες σήμερα μέσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον στο οποίο εισήλθε και η Κύπρος.
Κατόπιν πολλών προσπαθειών, κατέστη δυνατή η επαναλειτουργία του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Μάμαντος στην κατεχόμενη Μόρφου, μετά από τριάντα έτη, την 1η και 2α Σεπτεμβρίου, ημέρα της μνήμης του Αγίου. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να σας προσκαλέσω όλους να παρευρεθείτε, τόσο στον πανηγυρικό Εσπερινό όσο και στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία, για να συμπροσευχηθούμε στον πολιούχο Άγιο της Μόρφου και εις τον Πανάγαθο Θεό να ανοίξει σύντομα ο δρόμος για την επανένωση της πατρίδας μας. Γιατί αυτό που μας στήριξε τόσους αιώνες και μας έφερε ως εδώ, μέσα από κάθε λογής αντιξοότητες, είναι η πίστη στον Θεό, ο Οποίος κρατά την ιστορία στο χέρι Του. Γιατί μόνο με το απέραντο έλεος του Θεού, μπορούμε να βλέπουμε το μέλλον της Κύπρου μας αισιόδοξα και να ελπίζουμε πως ο τόπος μας θα απαλλαγεί σύντομα από τα δεινά του και πως τα παιδιά μας θα έχουν ένα αύριο ειρηνικό, ένα αύριο που θα γιατρέψει τις πληγές του παρελθόντος.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...