Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΙΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

«Το παν είναι η πίστη και η διάθεση που προσερχόμαστε στη Λειτουργία. Πρέπει να ψάχνουμε μέσα μας, κι αυτό συχνά γίνεται ευκολότερα σε ταπεινούς, παρά σε μεγαλοπρεπείς ναούς». Συνομιλία με κατοίκους του Αγίου Θύρσου στην Καρπασία μετά τη θεία Λειτουργία κατά την εορτή του Αγίου.

@@@@@@@@@@@@@@@@

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος αποτελεί φωτεινή εξαίρεση στο καταθλιπτικό σκηνικό των δεσποτικών μαχών. Ανέλαβε μόνος του το βάρος της στήριξης των εγκλωβισμένων και αυτό αποτελεί πράξη γενναιότητας και ενέργεια παρηγοριάς για όλους τους πιστούς. Την ώρα που άλλοι Επίσκοποι περί άλλων τυρβάζουν, ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος πάει κοντά στους ταπεινούς και καταφρονημένους, προσφέρει χαρά και δίδει παρηγοριά σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως φυλής και θρησκείας. Η επισήμανση ότι η θεία χάρις έρχεται πιο εύκολα στους μικρούς και ταπεινούς ναούς και μαζί με ταπεινούς και αληθινούς ανθρώπους, είναι σπουδαία και δεν πρέπει να παραγνωρίζεται. Στο γεροντικό διαβάζουμε ότι ο Μέγας Αντώνιος, με παραχώρηση Θεού, έμαθε ότι ο τσαγκάρης στην άκρη της μεγαλούπολης της Αλεξάνδρειας, ήταν πιο ψηλά από τον ίδιο. Πίστευε ο άνθρωπος, ότι όλοι οι άνθρωποι της πόλης θα σωθούν εκτός από αυτόν. Και με αυτή την ταπεινή φρόνηση αγιάστηκε και ξεπέρασε και τον μέγιστο των ασκητών. Στην Καρπασία υπάρχουν σήμερα αληθινοί άνθρωποι, οι οποίοι εκπέμπουν ένα άλλο ήθος και ένα άλλο φως. Πονεμένοι αλλά και χαρούμενοι, δυστυχισμένοι αλλά όχι απογοητευμένοι, πολεμούν και υπομένουν τη σκλαβιά, ελεύθεροι όμως από τα πάθη και τι μιζέρια της ευημερούσας Κύπρου. Καλό είναι και οι υπόλοιποι Δεσποτάδες να πραγματοποιήσουν κάποιες επισκέψεις στην κατεχόμενη Καρπασία, να λειτουργήσουν και να μυηθούν στα μυστικά της άλλης ζωής των εγκλωβισμένων. Καλές είναι οι κρουαζιέρες και τα ταξιδάκια, αλλά δεν παύουν να είναι ασήμαντα γεγονότα. Τα άλλα περί διαβατηρίων και ταυτοτήτων είναι άσχετα, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι άγιοι ακόμη και σε πορνεία έμπαιναν για να σώσουν ανθρώπους.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Κυρά Αθηνά η Καρπασίτισσα

«Μείναμε εδώ για να μη φκερώσει ο τόπος και για να 'ρτουν μια μέρα πίσω και οι άλλοι. Παπά έχουμε, αν ανοίξει και το σχολείο, τα παιδιά μας θα γυρίσουν. Πείτε στην κυβέρνηση μας ότι το Γυμνάσιο πρέπει να λειτουργήσει, αυτό πρέπει να κάμει, αν μας γνοιάζεται».
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Οι εγκλωβισμένοι αισθάνονται ότι εγκαταλείφθηκαν από την κυπριακή πολιτεία και αυτό είναι ένα γεγονός. Έχουν την αίσθηση ότι δεν υπάρχει η βούληση να ανοίξει το Γυμνάσιο του Ριζοκαρπάσου και όλα αυτά τα νομικίστικα της υπαγωγής του σχολείου στο Υπουργείο Παιδείας, είναι εκ του πονηρού. Σημασία έχει να ανοίξει το σχολείο και σίγουρα δεν θα μπει κλειδί στο στόμα των καθηγητών, για να λένε ό,τι θέλουν οι Τούρκοι. Το πρότυπο θα πρέπει να είναι τα σχολεία στην Κωνσταντινούπολη, όπου μπορεί να υπάρχει η τουρκική σημαία, αλλά τα μαθήματα είναι παραπάνω ελληνικά από τα σχολεία στην Ελλάδα, πάντα με σχηματικούς όρους. Η εκπαίδευση είναι πρώτα και κύρια πνευματική σχέση δασκάλου και μαθητή και ακολούθως περιεχόμενο των μαθημάτων. Η παραμονή του ιερέα, τόσα χρόνια στην Καρπασία, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη δύναμη για τους εγκλωβισμένους. Τώρα είναι καιρός να προσφερθεί και λίγη χαρά στους εγκλωβισμένους. Να ξαναζωντανέψει το χωριό, να υπάρξει ελπίδα ότι θα έλθουν καλύτερες μέρες, να αρχίσει μια αντίστροφη πορεία για την επιστροφή. Δεν πρέπει με μικρόνοες νομικίστικες πολιτικές να εξανεμιστεί η θυσία 30 χρόνων, ορισμένων ρομαντικών εν πολλοίς ανθρώπων. Σίγουρα οι προσευχές του παπά και των εγκλωβισμένων είναι πιο ισχυρές, από τις πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά καλό είναι να γνωρίζουν οι αρμόδιοι ότι υπάρχει και κάτι πέραν της λογικής.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...