Μια ιστορία για τον ουρανό

Μια ιστορία για τον ουρανό

.

---

Τι είναι άραγε αυτό που κάνει μια νεαρή κοπέλα τη Μαρία Θωμά στα 20 της χρόνιας, να γράφει ποιήματα γεμάτα απελπισία και μοναξιά; Είναι τρομερό μια νέα γυναίκα, με καταπληκτική γνώση της ελληνικής γλώσσας, να σκέφτεται όπως και ο Καζαντζάκης, ο οποίος έλεγε ότι δεν ελπίζει τίποτε, γι' αυτό και είναι ελεύθερος. Η συλλογή ποιημάτων της Μαρίας Θωμά είναι εκπληκτική σε επίπεδο ποιητικής τέχνης, αλλά τραγική σε επίπεδο πνευματικής ανάτασης. Τα αδιέξοδα του έρωτα συμπλέουν με τις συγκρούσεις του σύγχρονου κόσμου και η διέξοδος κάπου χάνεται στο άπειρο. Η ιστορία του ουρανού, βολοδέρνει ανάμεσα στο πεπερασμένο και το άπειρο, ανάμεσα στο εφήμερο και το αιώνιο, ανάμεσα στο φθαρτό και το άφθαρτο. Η λογική χάνεται μέσα στο πλημμύρισμα των συναισθημάτων και η ανθρώπινη φθαρτότητα εξαφανίζεται μέσα στο όνειρο. Ταξίδι στο κενό χωρίς ελπίδα, αποτελεί η πρώτη ποιητική διαδρομή. Σε αυτή τη δύνη απουσιάζει παντελώς ο Θεός, ο οποίος αποτελεί και τη διέξοδο στην αδιέξοδη παντοδυναμία της λογικής. Το νεαρό της ηλικίας της ποιήτριας, δικαιολογεί την πεσιμιστική προσέγγιση της ζωής. Ο χρόνος καθώς περνά και τα βάσανα καθώς διαδέχονται το ένα το άλλο, σίγουρα φέρνουν και σοφία αλλά και μια διαφορετική θέαση του κόσμου. Η ελπίδα γεννιέται μέσα από τον πόνο, όπως και ο έρωτας μέσα από την αποτυχία. Το ξεκίνημα της Μαρίας Θωμά, στο δύσκολο δρόμο των ποιητών, είναι εκπληκτικό και σίγουρα προμηνύει μια θαυμάσια πορεία. Τα ποιήματά της αναδύουν φρεσκάδα και σίγουρα δεν αποτελούν αντιγραφές ή παραλλαγές άλλων ποιημάτων. Πάντως τον τίτλο της ποιήτριας νομίζω ότι τον απέκτησε η Μαρία Θωμά. Από εκεί και πέρα ο χρόνος θα φέρει και την ωριμότητα καθώς και τη χαρά που τόσο λείπει στους στοίχους της νεαρής ποιήτριας. Τα ποιήματα της Μαρίας Θωμά, ξεχωρίζουν για την πνευματώδη προσέγγιση των θεμάτων, για τις παραστατικές εικόνες που παρουσιάζουν και για την τολμηρή περιγραφή προσωπικών καταστάσεων. Ξεχωρίσαμε ένα ποίημα το οποίο δίδει το στίγμα της ποιητικής τέχνης της Μαρίας Θωμά.

@@@@@@@@@@@@@


Η δική σου ανάβαση

Πως τα σκαλοπάτια είναι όμοια
Αλλά καθένα σ' οδηγεί ψηλότερα
Δεν ξέρω αν θα μπορέσεις κάποτε
Να πεις σ' αυτόν που θ' αγαπήσεις
Ελπίζω την κατάλληλη στιγμή ν' ανακαλύψεις
Ότι οι άνθρωποι δεν είναι σκαλοπάτια.