Περί των προφητειών για τη λύση του κυπριακού

Περί των προφητειών για τη λύση του κυπριακού . ________________________________________ * Κουμπάρε, τις τελευταίες ημέρες αυξάνονται και πληθύνονται οι προφητείες για το χρόνο λύσης του κυπριακού. Κυκλοφορεί ότι δεν θα λυθεί φέτος το κυπριακό, αλλά τον επόμενο χρόνο. * Φίλε, δεν είναι ακριβώς έτσι τα δεδομένα, αφού οι προφητείες κυκλοφορούν, από το "ράδιο αρβύλα", ως φήμες και όχι ως ρήσεις αγίων, επώνυμων, ανθρώπων. Μάλλον εκ του πονηρού, κυκλοφορούν όλα αυτά, ώστε να επιβεβαιώσουν ή να στηρίξουν θέσεις συγκεκριμένων ανθρώπων. Είναι κάτι ανάλογο με τις αστρολογίες, όπου προβλέπουν το μέλλον. * Καλά, δεν υπάρχει περίπτωση να είναι σωστές οι προφητείες; * Υπάρχει, με βάση τους νόμων των πιθανοτήτων. Όπως προβλέπει κανείς στα ποδόσφαιρα, βλέποντας τα δεδομένα, έτσι μπορεί να προβλέψει και για τη λύση του κυπριακού. Στο παρελθόν, ανάλογες προφητείες αποδείχθηκαν τραγικές για πολλούς πιστούς. Ξεχωρίζει η περίπτωση προφητείας για πόλεμο, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, προφητεία η οποία προκάλεσε τεράστια αγωνία στους ανθρώπους αλλά και μεγάλη αναστάτωση στην οικονομική ζωή της περιοχής της Ελεύθερης Αμμοχώστου. Το μεγαλύτερο όμως κακό προκλήθηκε στη συνείδηση των πιστών, γιατί πολλοί σκανδαλίστηκαν. * Τότε γιατί υπάρχουν οι προφητείες; * Όπως τα θαύματα, έτσι και οι προφητείες λέγονται, μόνο για τη σωτηρία των πιστών. Αν δεν εξυπηρετούν τον αγιασμό των πιστών, τότε δεν έχουν καμία αξία. Εξάλλου για τους Ορθόδοξους μία ημέρα, είναι σαν χίλια χρόνια και χίλια χρόνια σαν μια μέρα. Δηλαδή, αξία δεν έχει ο χρόνος, αλλά ο τρόπος αγιασμού του χρόνου. Ακόμη οι προφητείες λέγονται από αγίους ανθρώπους, σε συγκεκριμένους ανθρώπους, για συγκεκριμένους σκοπούς και όχι βεβαίως για ικανοποίηση της περιέργειας και σίγουρα όχι για την επιβεβαίωση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων. * Τι γίνεται όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, που έχουμε μπροστά μας τη λύση κυπριακού; * Το ζητούμενο πιστεύω δεν είναι ο εντοπισμός του χρόνου λύσης του κυπριακού, αλλά η προετοιμασία για τη λύση. Το πρώτο είναι η συνειδητοποίηση ότι θα πρέπει να συμβιώσουμε με μουσουλμάνους και δεύτερο η προετοιμασία για αυτή τη συμβίωση. Εδώ είναι τα δύσκολα, στα οποία θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες η Ιεραρχία της Εκκλησίας και όχι να ανακατώνεται σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Εδώ πολιτικοί με πείρα δεκαετιών, δικηγόροι με περγαμηνές, διαφωνούν για τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν και είναι δυνατό οι Ιεράρχες, οι οποίοι παρακολουθούν όπως όλοι οι πολίτες τα διαδραματιζόμενα, να αποφαίνονται με τόσο απόλυτο τρόπο. Το καθήκον των Ιεραρχών είναι να στηρίζουν τις αδυναμίες, τους φόβους και δυσκολίες των πιστών και επιπλέον να δίδουν ελπίδα και χαρά. * Καλά, δεν έχουν δικαίωμα να συμβουλεύουν τους πιστούς; * Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Ωστόσο, με κανένα τρόπο δεν πρέπει να μετατρέπονται σε φερέφωνα πολιτικών και κομματαρχών. Είναι και μειωτικό και ζημιογόνο και για τους ίδιους και για τους πιστούς. Η εποχή της εθναρχίας πέρασε ανεπιστρεπτί, όπως και ο καιρός που το σωστό ήταν ό,τι έλεγε ο Δεσπότης. Σήμερα οι πιστοί έχουν και άποψη, έχουν και κρίση, έχουν και δυνατότητα να φιλτράρουν αυτά που ακούν. * Τελικά οι Δεσποτάδες τι πρέπει να κάνουν; * Πάντα "δημοσιογραφική αδεία" και χωρίς υποδείξεις, θα πρέπει πρώτα και κύρια να τολμήσουν να πάνε στα κατεχόμενα, αν μη τι άλλο να συμπαρασταθούν στους εγκλωβισμένους. Εκτός από τον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο και τον Χωρεπίσκοπο Αρσινοής Γεώργιο, οι υπόλοιποι δεν έκαναν ούτε ένα πρακτικό βήμα για να συμπαρασταθούν, σε αυτούς για τους οποίους προσεύχονταν τόσα χρόνια. Η επίκληση του διαβατηρίου και άλλων μη σοβαρών λόγων δεν πείθει πλέον κανένα. Κατά τα άλλα, στα συναξάρια διαβάζουμε για αγίους - Άγιος Αντρέας, Άγιος Γελάσιος, Άγιος Αβραάμιος κ.α. - οι οποίοι μέχρι και σε πορνεία μπήκαν για να σώσουν ένα άνθρωπο. Όταν περάσει ο κουρνιαχτός του κυπριακού, νομίζω ότι πολλοί θα μετανιώσουν για τη στάση που τηρούν σήμερα. Εξάλλου και οι μουσουλμάνοι είναι και αυτοί άνθρωποι και υμνούν και αυτοί το Θεό τους, έστω και μέσα στις δικές μας εκκλησίες. Κατά τα άλλα, ο κάθε Επίσκοπος οφείλει να προβληματιστεί και να μελετήσει και τη στάση των απλών παπάδων, οι οποίοι επιτελούν θαύματα και μάλιστα χωρίς να τους παίρνει κανείς είδηση. * Η Σύνοδος τι μπορεί να κάνει; * Αντί να προσπαθεί να κατανοήσει τα δυσνόητα άρθρα του σχεδίου Ανάν, θα ήταν καλύτερα να προωθήσει πρακτικά μέτρα αγάπης για τους εγκλωβισμένους και τους άλλους ανθρώπους που ζουν εκεί. Σήμερα που είναι δυνατή η κυκλοφορία στα κατεχόμενα, είναι καιρός έστω και τώρα, η Ιερά Σύνοδος, να προβληματιστεί για το ενδεχόμενο εκλογής ενός Επισκόπου ειδικά για τους εγκλωβισμένους, για την Καρπασία. Να πάει ο άνθρωπος να μείνει εκεί ή να πηγαινοέρχεται αν δεν υπάρχει η δυνατότητα και να αποτελέσει φως και στήριγμα όχι μόνο για τους εγκλωβισμένους αλλά και τους μουσουλμάνους. Με τον τρόπο αυτό, θα ξεπεραστεί και η αδυναμία των άλλων Επισκόπων, οι οποίοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να μεταβούν στα κατεχόμενα. Καλά είναι τα μεγάλα λόγια αλλά χρειάζονται και μεγάλα έργα για να σωθεί αυτός ο τόπος. Ακόμη θα μπορούσε να καλέσει τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο ή κάποιους άλλους ιεράρχες με εμπειρία στη συμβίωση με αλλόθρησκους για να ακούσουν και την άλλη μη εθνικιστική άποψη.