Σκάψε το δρόμο... συμφέρει

ΟΙΚΟΝΙΚΑ

Σκάψε το δρόμο... συμφέρει

.

---

Δεν γίνεται, κάπου υπάρχει λάθος. Δεν είναι δυνατό να είναι ή όλοι τόσο χαζοί ή όλοι τόσο πονηροί, μονολογούσε αγανακτισμένος πολίτης, ο οποίος υπέστη σοβαρότατη ζημιά στο αυτοκίνητο του, από μια τεράστια λακκούβα σε κεντρικό δρόμο δήμου της πρωτεύουσας. Τη μια μέρα ανοίγουν τους δρόμους τα δημαρχεία για τα όμβρια ύδατα, την άλλη η ηλεκτρική, την άλλη τα τηλέφωνα, την άλλη η υδατοπρομήθεια, την άλλη το αποχετευτικό και την άλλη η κυβέρνηση για να φτιάξει το δρόμο. Καλά, όλοι αυτοί γιατί δεν συνεννοούνται μεταξύ τους για να κλείνουν μια φορά το δρόμο.

Η ιστορία με τους ανοικτούς δρόμους είναι τραγική και χρονολογείται από την ίδρυση της Δημοκρατίας. Οποιαδήποτε γενιά πολιτικών και κυρίως βουλευτών και αν ρωτήσεις, όλοι θα σου πουν τα ίδια και θα σου μεταφέρουν τα ίδια παράπονα. Το θέμα συζητήθηκε κατά καιρούς και στις επιτροπές της Βουλής, οι αρμόδιοι Υπουργοί και οι επικεφαλής διαφόρων οργανισμών δημόσιας ωφέλειας έδωσαν υποσχέσεις αλλά μέχρι σήμερα δεν έγινε τίποτα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί δεν συντονίζονται οι διάφορες υπηρεσίες, ώστε να υπάρχει οικονομία και φυσικά να μειώνεται η ταλαιπωρία του κοσμάκη. * Η πρώτη απλή απάντηση, είναι ότι φταίει η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Ο ένας διευθυντής βαριέται ή δεν τα πάει καλά με τον άλλο διευθυντή και έτσι δεν γίνεται χρήση του τηλεφώνου για συντονισμό. * Η δεύτερη απάντηση η οποία έχει και μια δικαιολογία, είναι ότι την ώρα που θέλει να φτιάξει το δρόμο το δημαρχείο, δεν έχει τίποτα να φτιάξει ή να αλλάξει η υπηρεσία δημόσιας ωφέλειας. Φυσικά πώς γίνεται όλο να φτιάχνονται οι δρόμοι και ποτέ να μην συμπίπτουν το θέλω και το πρέπει, είναι μια άλλη υπόθεση.
* Η τρίτη απάντηση και πιο πονηρή έχει να κάνει με το ανίκητο σύστημα που θέλει όλους να εξυπηρετούνται. Οι υπάλληλοι των υπηρεσιών πάντα θα έχουν δουλειά. Μέχρι να έλθουν τα σκαπτικά μηχανήματα και μέχρι να γίνει η δουλειά, περνούν οι μέρες και πέφτει ο μισθός. Τα δημαρχεία, αν είναι σωστή η πληροφορία, λαμβάνουν χρήματα από υπηρεσίες δημόσιας ωφέλειας για να φτιάχνουν τους δρόμους. Αν ανοίγουν πολλές φορές οι δρόμοι, πάντα θα έχουν έσοδα. Άσε το πονηρό, ότι κάποιοι δήμοι λαμβάνουν τα χρήματα και καθυστερούν για μήνες ή και για χρόνια να φτιάξουν τους δρόμους. * Η τέταρτη απάντηση έχει να κάνει με τους δεκάδες ανθρώπους που ζουν από αυτό το χάος. Πρώτα και κύρια οι μηχανικοί οι οποίοι φτιάχνουν τα χαλασμένα αυτοκίνητα. Ακολούθως οι καθαριστές αυτοκινήτων και οι καθαρίστριες των σπιτιών και φυσικά οι υπάλληλοι των δήμων που πάντα θα έχουν δουλειά ακούγοντας τα παράπονα των πολιτών.
* Η πέμπτη απάντηση είναι ότι όλα τα πιο πάνω είναι λανθασμένα και όντως οι υπηρεσίες συνεργάζονται. Φταίει ο χρόνος που χαλούν τα συστήματα ή που πρέπει να γίνουν αλλαγές. Το επιχείρημα αυτό όσο αληθινό και αν είναι, δεν πείθει σχεδόν κανένα, αφού είναι αδύνατο να περάσει μέρα χωρίς να υπάρχουν στους δρόμους συνεργεία.
Τώρα τι μπορεί να γίνει, για να σταματήσει το χάος και η ταλαιπωρία είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση. Το πρώτο είναι να πειστούν οι αρμόδιοι ότι συμφέρει η λιγότερη ταλαιπωρία του κόσμου. Το δεύτερο να γίνουν μαζικές αγωγές για αποζημιώσεις στα δικαστήρια για ζημιές στα αυτοκίνητα. Και το τρίτο να σπάσουν τα τηλέφωνα των δήμων και των υπηρεσιών δημόσιας ωφέλειας. Φυσικά αν κινήσει το δακτυλάκι της και η κυβέρνηση και βάλει ένα διευθυντή να συντονίζει όλους τους άλλους, τότε μπορεί να γίνει το θαύμα.