Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκάψε το δρόμο... συμφέρει


ΟΙΚΟΝΙΚΑ
Σκάψε το δρόμο... συμφέρει
.




Δεν γίνεται, κάπου υπάρχει λάθος. Δεν είναι δυνατό να είναι ή όλοι τόσο χαζοί ή όλοι τόσο πονηροί, μονολογούσε αγανακτισμένος πολίτης, ο οποίος υπέστη σοβαρότατη ζημιά στο αυτοκίνητο του, από μια τεράστια λακκούβα σε κεντρικό δρόμο δήμου της πρωτεύουσας. Τη μια μέρα ανοίγουν τους δρόμους τα δημαρχεία για τα όμβρια ύδατα, την άλλη η ηλεκτρική, την άλλη τα τηλέφωνα, την άλλη η υδατοπρομήθεια, την άλλη το αποχετευτικό και την άλλη η κυβέρνηση για να φτιάξει το δρόμο. Καλά, όλοι αυτοί γιατί δεν συνεννοούνται μεταξύ τους για να κλείνουν μια φορά το δρόμο.

Η ιστορία με τους ανοικτούς δρόμους είναι τραγική και χρονολογείται από την ίδρυση της Δημοκρατίας. Οποιαδήποτε γενιά πολιτικών και κυρίως βουλευτών και αν ρωτήσεις, όλοι θα σου πουν τα ίδια και θα σου μεταφέρουν τα ίδια παράπονα. Το θέμα συζητήθηκε κατά καιρούς και στις επιτροπές της Βουλής, οι αρμόδιοι Υπουργοί και οι επικεφαλής διαφόρων οργανισμών δημόσιας ωφέλειας έδωσαν υποσχέσεις αλλά μέχρι σήμερα δεν έγινε τίποτα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί δεν συντονίζονται οι διάφορες υπηρεσίες, ώστε να υπάρχει οικονομία και φυσικά να μειώνεται η ταλαιπωρία του κοσμάκη. * Η πρώτη απλή απάντηση, είναι ότι φταίει η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Ο ένας διευθυντής βαριέται ή δεν τα πάει καλά με τον άλλο διευθυντή και έτσι δεν γίνεται χρήση του τηλεφώνου για συντονισμό. * Η δεύτερη απάντηση η οποία έχει και μια δικαιολογία, είναι ότι την ώρα που θέλει να φτιάξει το δρόμο το δημαρχείο, δεν έχει τίποτα να φτιάξει ή να αλλάξει η υπηρεσία δημόσιας ωφέλειας. Φυσικά πώς γίνεται όλο να φτιάχνονται οι δρόμοι και ποτέ να μην συμπίπτουν το θέλω και το πρέπει, είναι μια άλλη υπόθεση.
* Η τρίτη απάντηση και πιο πονηρή έχει να κάνει με το ανίκητο σύστημα που θέλει όλους να εξυπηρετούνται. Οι υπάλληλοι των υπηρεσιών πάντα θα έχουν δουλειά. Μέχρι να έλθουν τα σκαπτικά μηχανήματα και μέχρι να γίνει η δουλειά, περνούν οι μέρες και πέφτει ο μισθός. Τα δημαρχεία, αν είναι σωστή η πληροφορία, λαμβάνουν χρήματα από υπηρεσίες δημόσιας ωφέλειας για να φτιάχνουν τους δρόμους. Αν ανοίγουν πολλές φορές οι δρόμοι, πάντα θα έχουν έσοδα. Άσε το πονηρό, ότι κάποιοι δήμοι λαμβάνουν τα χρήματα και καθυστερούν για μήνες ή και για χρόνια να φτιάξουν τους δρόμους. * Η τέταρτη απάντηση έχει να κάνει με τους δεκάδες ανθρώπους που ζουν από αυτό το χάος. Πρώτα και κύρια οι μηχανικοί οι οποίοι φτιάχνουν τα χαλασμένα αυτοκίνητα. Ακολούθως οι καθαριστές αυτοκινήτων και οι καθαρίστριες των σπιτιών και φυσικά οι υπάλληλοι των δήμων που πάντα θα έχουν δουλειά ακούγοντας τα παράπονα των πολιτών.
* Η πέμπτη απάντηση είναι ότι όλα τα πιο πάνω είναι λανθασμένα και όντως οι υπηρεσίες συνεργάζονται. Φταίει ο χρόνος που χαλούν τα συστήματα ή που πρέπει να γίνουν αλλαγές. Το επιχείρημα αυτό όσο αληθινό και αν είναι, δεν πείθει σχεδόν κανένα, αφού είναι αδύνατο να περάσει μέρα χωρίς να υπάρχουν στους δρόμους συνεργεία.
Τώρα τι μπορεί να γίνει, για να σταματήσει το χάος και η ταλαιπωρία είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση. Το πρώτο είναι να πειστούν οι αρμόδιοι ότι συμφέρει η λιγότερη ταλαιπωρία του κόσμου. Το δεύτερο να γίνουν μαζικές αγωγές για αποζημιώσεις στα δικαστήρια για ζημιές στα αυτοκίνητα. Και το τρίτο να σπάσουν τα τηλέφωνα των δήμων και των υπηρεσιών δημόσιας ωφέλειας. Φυσικά αν κινήσει το δακτυλάκι της και η κυβέρνηση και βάλει ένα διευθυντή να συντονίζει όλους τους άλλους, τότε μπορεί να γίνει το θαύμα.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...