ΟΙΚΟΝΙΚΑ
Τα καμώματα των Μέσων και η αδυναμία της Βουλής
.
* Βγάζουμε τα μάτια μας, με τα χέρια μας, ή θέλουμε με το γράμμα του νόμου να ανατρέψουμε την ουσία. Οι δικηγόροι σε όλο τον κόσμο, είναι ειδικοί για να κάνουν το άσπρο μαύρο από μικρές και ασήμαντες παραλήψεις ή αστοχίες. Τα ίδια φαίνεται ότι κάνουν και μερικά Μέσα Ενημέρωσης στον τόπο μας. Η τηλεόραση του ΑΝΤ1 για μέρες μάχονταν να μας πείσει ότι τα εναρμονιστικά νομοθετήματα, ήταν παράνομα γιατί δεν δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της Δημοκρατίας και το Συγκρότημα Δίας, ότι τάχα ο Υπουργός Εσωτερικών Αντρέας Χρίστου, θέλει να νομιμοποιήσει όλους τους εποίκους. Και στις δύο περιπτώσεις πρωταγωνιστές ήταν δημοσιογράφοι που κατά κανόνα δεν ασχολούνται με θέματα κοινοβουλίου και φυσικά δεν διατυπώθηκε όλη η αλήθεια για τα γεγονότα.
* Πως όμως έχουν τα πράγματα στην περίπτωση της δημοσίευσης των εναρμονιστικών νομοθετημάτων. Σε μια μέρα - παραμονές πρώτης Μαΐου - ψηφίστηκαν 200 νομοθετήματα, πολλών χιλιάδων σελίδων, τα οποία θα έπρεπε να δημοσιευτούν στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας για να τεθούν σε ισχύ. Το τυπογραφείο, σίγουρα λόγω τεχνικών προβλημάτων τύπωσε μόνο τα εξώφυλλα των νομοθεσιών σε πρώτη φάση και ύστερα από μερικές μέρες και τις υπόλοιπες χιλιάδες σελίδες. Στο μεταξύ ο πρόεδρος υπόγραψε τις νομοθεσίες, οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ. Να σημειωθεί ότι τα 200 αυτά νομοθετήματα, συμφωνήθηκε να μην φωτοτυπηθούν για όλους τους βουλευτές, αλλά όσοι ήθελαν μπορούσαν να πάρουν το νομοσχέδιο που ήθελαν από τις υπηρεσίες της Βουλής. Όπως μαθαίνουμε ελάχιστοι βουλευτές ενδιαφέρθηκαν και διάβασαν νομοσχέδια. Στο μεταξύ οι τεχνοκράτες προέβησαν στη νομοτεχνική επεξεργασία, ενώ όλοι οι βουλευτές, επιφυλάχθηκαν σε περίπτωση που αντιλαμβάνονταν ότι κάπου υπήρχε λάθος, ή κάπου επηρεάζονταν άδικα κάποιες κατηγορίες πολιτών, να επανέλθουν και να διορθώσουν το λάθος.
* Στην περίπτωση του συγκροτήματος Δία, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ομόφωνα η Βουλή έδωσε το δικαίωμα στον Υπουργό Εσωτερικών, να δίδει την κυπριακή ιθαγένεια σε παιδιά τουρκοκυπρίων, τα οποία ο ένας εκ των δύο γονέων του, δεν ήταν τουρκοκύπριος. Στόχος ήταν να επιβεβαιωθεί η εξουσία της κυπριακής Δημοκρατίας, να δίδει ιθαγένειες όπως εξήγησε ο Αντρέας Χρίστου. Ακόμη στόχος ήταν να σταματήσουν αδικίες εις βάρος τουρκοκυπρίων. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις τουρκοκυπρίων, οι οποίοι παντρεύτηκαν, είτε άντρες, είτε γυναίκες από χώρες της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από άλλες χώρες και όμως τα παιδιά τους δεν μπορούσαν να πάρουν την ιθαγένεια της μητέρας ή του πατέρα τους. Το ζήτημα αυτό εξηγήθηκε στην Επιτροπή Εσωτερικών της Βουλής, ενημερώθηκαν παρασκηνιακά για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις εκπρόσωποι των κομμάτων, ψηφίστηκε ομόφωνα η νομοθεσία και όμως δημιουργήθηκε μέγα θέμα, από το πουθενά. Η σκιά έπεσε στον πρώτο σε δημοτικότητα Υπουργό, ενώ και οι εκπρόσωποι των κομμάτων έκαναν την "πάπια" όταν ρωτήθηκαν, φοβούμενοι να υποστηρίξουν μια απόφαση που ενέκριναν, ίσως εν αγνοία τους. Αν ο πολίτης δεν δικαιούται να μην γνωρίζει τους νόμους, πόσο μάλλον οι νομοθέτες.
* Φυσικά σε ένα καυγά, το δίκαιο δεν είναι μόνο με το μέρος του ενός. Κατά κανόνα φταίνε και οι δύο, ο ένας λιγότερο και ο άλλος περισσότερο. Η Βουλή έχει χίλια τρωτά σημεία με πρώτο και κύριο τη μη τήρηση του κανονισμού και των διαδικασιών. Η Ολομέλεια ο χώρος, όπου γίνεται η συζήτηση των προβλημάτων και λαμβάνονται συλλογικές αποφάσεις κατάντησε "νεκροταφείο", με τους βουλευτές να βιάζονται να πάνε, είτε σε συγκεντρώσεις, είτε σε τηλεοπτικά στούντιο. Οι εκθέσεις σχεδόν ποτέ δεν διαβάζονται, - τουλάχιστον να ξέρουν οι περισσότεροι βουλευτές τι ψηφίζουν - ενώ οι συζητήσεις μένουν κατά κανόνα στο επίπεδο, της συνθηματολογίας και των αλληλοκατηγοριών, για χάρη πάντα των αδηφάγων τηλεοπτικών φακών.
* Ευθύνη φέρουν και οι Υπουργοί οι οποίοι σπάνια έρχονται στην Ολομέλεια για να παρακολουθήσουν το έργο του σώματος και να "πιέσουν" με την παρουσία τους, τους βουλευτές να ασχοληθούν επισταμένα με θέματα που τους ενδιαφέρουν. Ακόμη οι ερωτήσεις των βουλευτών, προς τους Υπουργούς και οι απαντήσεις των Υπουργών, ποτέ δεν διαβάζονται στην Ολομέλεια, ενώ η διανομή τους, στα κουτιά των Μέσων Ενημέρωσης, καταντά συχνά πυκνά, αγγαρεία και σπατάλη χρημάτων. Το κεφάλαιο Δέλτα με τα θέματα προς συζήτηση, κατάντησε μονόλογος βουλευτών, χωρίς ακροατήριο. Τελικά η Ολομέλεια κατάντησε ένα τυπικό, επικυρωτικό σώμα ομοφωνούντων και σιωπούντων βουλευτών.
* Πριν μερικά χρόνια ξεκίνησε μια ολόκληρη συζήτηση για αλλαγή του κανονισμού της Βουλής, για αλλαγή του χρόνου και του τρόπου συνεδριάσεων της Ολομέλειας και των Επιτροπών, αλλά όλα έμειναν στη μέση. Φαίνεται τελικά ότι όλοι βολεύονται με αυτό το χάλι και οι μόνοι που πληρώνουν τη νύμφη, είναι οι λεγόμενοι κοινοβουλευτικοί συντάκτες, που έμειναν χωρίς γραφεία και χωρίς στήριξη, για να ακούν τα παράπονα των βουλευτών και όχι μόνο.
Σχόλια