Το γέλιο του χρηματιστηρίου

ΟΙΚΟΝΙΚΑ

Το γέλιο του χρηματιστηρίου

.

---

? Όλοι τα πήρανε τελικά σε αυτόν τον τόπο και όλοι οι άμωμοι αποδείχθηκαν τελικά «τατσωμένοι». Η αναμπουμπούλα των ημερών με τις αλληλοκατηγορίες και τις αλληλοαποκαλύψεις βγάζει πολύ γέλιο. Ο ένας κέρδισε £800 χιλιάδες και ο άλλος έχασε £300 χιλιάδες λίρες. Ο ένας έχει 30 μετοχές, ο άλλος μετοχές £300 και ο άλλος κλαίει και οδύρεται. Το ωραίο στην όλη υπόθεση, είναι ότι όλοι αλληλοβρίζονται και όλοι γελούν με τα παθήματα των άλλων, έστω και αν οι ίδιοι δεν είναι καθαροί όπως το κρύσταλλο.
? Κατά τ' άλλα, καλό είναι ότι επιτέλους άρχισαν να βγαίνουν στη φόρα τα κρυφά εκατομμύρια που άρπαξαν οι επώνυμοι και οι μεγαλόσχημοι με τις μαεστρίες του χρηματιστηριακού τζόγου. Μπορεί κόρακας κοράκου να μην βγάζει μάτι, αλλά καμιά φορά, μέσα στη δίνη των γυρισμάτων του καιρού, γίνονται ευτυχώς και τα λάθη. Εδώ και πέντε χρόνια κοροϊδεύουν τον κοσμάκη για τη δήθεν κάθαρση και για τη δήθεν τιμωρία των ενόχων του σκανδάλου, αλλά όλοι καλά περνούν και ας τους χαμένους να φωνάζουν.

? Το πρώτο και κύριο ερώτημα που τίθεται είναι αν έχουν ευθύνη οι πολιτικοί, αν δικαιούνταν να επενδύουν ή καλύτερα να παίζουν στο χρηματιστήριο. Η κατ' αρχάς απάντηση είναι ναι, αφού είναι πολίτες της Δημοκρατίας, ελεύθεροι να διαθέτουν τα χρήματά τους, όπου θέλουν. Άλλοι αγοράζουν οικόπεδα, άλλοι μετοχές, άλλοι κάνουν δωρεές και άλλοι τα σπάνε στα νυκτερινά κέντρα. Ωστόσο δεν είναι όλα τόσο απλά. Όπως ο Υπουργός Εσωτερικών ο οποίος ελέγχει τις πολεοδομικές ζώνες, δεν μπορεί να αγοράζει και να πουλά γη, όπως ο Υπουργός Εμπορίου και Τουρισμού δεν είναι δυνατό να έχει ξενοδοχεία και να εμπορεύεται, έτσι και στο χρηματιστήριο δεν είναι ορθό να εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα. Ακόμη στην επίμαχη περίοδο δεν επρόκειτο για επενδύσεις αλλά για καθαρό τζόγο.
? Όσοι θυμούνται ακόμη εκείνη την περίοδο, φέρνουν στη μνήμη τους, την παραζάλη των εκατομμυρίων που πήγαιναν και έρχονταν, τον καθορισμό περιορισμένου αριθμού συναλλαγών για κάθε μέρα, τα νομοθετήματα που πήγαιναν και έρχονταν στο κοινοβούλιο ακόμη και τις περιγραφές «αλά ιπποδρομίες» στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα για την πορεία των μετοχών. Η κυβέρνηση Κληρίδη, διά στόματος Τάκη Κληρίδη, έλεγε συνεχώς ότι δεν ασχολείται με το «πάτωμα» ενώ και η απόφαση που έλαβε για την αξιοποίηση του πορίσματος της Βουλής, κατέληξε στα σκονισμένα συρτάρια. Αν είναι ποτέ δυνατό να γίνεται το σώσε και η κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα. Όλα δείχνουν, χωρίς αποδείξεις, ότι όλοι ήταν μπλεγμένη στην απάτη και ότι όλοι έκαναν τα στραβά μάτια. Τα ίδια και χειρότερα στη Βουλή, όπου όλοι ήταν ειδήμονες και όλοι έτρεχαν τάχα να διευκολύνουν τον κοσμάκη.

? Το ζητούμενο σήμερα είναι αν ο κύριος αδιάφθορος, αν ο κύριος αδέκαστος, αν ο Γενικός Εισαγγελέας θα μπορέσει να κάνει το επόμενο βήμα και να οδηγήσει τον πρώτο ένοχο πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Ήδη άρχισε να δέχεται επιθέσεις, ή καλύτερα αμφισβητήσεις, για τη δράση του και για τον «τυφλό» τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την εφαρμογή του νόμου. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μέχρι τους κομματικούς ταγούς, μέχρι και την Αστυνομία, κόβουν σιγά-σιγά το θρόνο του «βασιλιά». Το μεγάλο στοίχημα είναι πόσο θα αντέξει ή κατά πόσο θα μπορέσει στον ένα χρόνο που του έμεινε να φέρει σε πέρας το δυσκολότερο έργο της ζωής του, δηλαδή να πάρει στο δικαστήριο ενόχους - έστω και ένα - της μεγαλύτερης απάτης στην ιστορία της Κύπρου. Αν τα καταφέρει θα πέσει γερό γέλιο. Θα γελάσουν έστω και ύστερα από αρκετά χρόνια πολλοί από τους χαμένους. Πάντως σε όλο τον κόσμο τα χρηματιστήρια ανακάμπτουν, ύστερα από ένα κραχ, μόνο ύστερα από την τιμωρία κάποιων μεγαλόσχημων.