Η νοοτροπία των καλαμαράδων

OIKONIKA

Η νοοτροπία των καλαμαράδων

.

---

? Αν έλεγε κανείς πριν 20 χρόνια, ότι η «ψωροκώσταινα» θα γινόταν μια ζηλευτή ευρωπαϊκή χώρα θα τον αποκαλούσαν τρελό. Και όμως η Ελλάδα σήμερα αποτελεί ίσως το καλύτερο πρότυπο για όλη την Ευρώπη, έστω και αν η γκρίνια δεν αλλάζει ποτέ. Το πιο εκπληκτικό στην όλη υπόθεση είναι η αλλαγή νοοτροπίας των ανθρώπων. Οι κακόφημοι καλαμαράδες, έγιναν αληθινοί καλαμαράδες, δηλαδή άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Δεν σε βλέπουν πλέον ως ενοχλητικό που ζητάς βοήθεια, αλλά ως πελάτη και τρέχουν να σε εξυπηρετήσουν. Μια επίσκεψη στην Αθήνα, αποτελεί μια πραγματική έκπληξη, κυρίως για αυτούς που έζησαν παλιά, στο χάος και το νέφος της Αττικής. Η κύρια αιτία της αλλαγής, όπως όλοι ομολογούν είναι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο μπαμπούλας των Βρυξελλών, αλλά και το φιλότιμο του ανταγωνισμού έκαναν το θαύμα τους, γιατί είναι πραγματικά ένα θαύμα να περπατάς στην Αθήνα και να χαίρεσαι το χώρο.
? Κατεβαίνοντας από το αεροπλάνο το πρώτο πράγμα που συναντάς είναι το καταπληκτικό αεροδρόμιο, το οποίο σε εισάγει στη μεγάλη αλλαγή. Η μετακίνηση είναι πανεύκολη, ενώ η εξυπηρέτηση των ανθρώπων παραδειγματική. Τα λεωφορεία και τα ταξί έτοιμα στη θέση του, για να σε μεταφέρουν όπου θέλεις. Οι συνειρμοί μοιραία πάνε στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, όπου οι άνθρωποι ήταν συνεχώς «μουντοί» ενώ η λίγδα και η βρωμιά κυριαρχούσε το χώρο. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί και το μετρό, το οποίο είναι πεντακάθαρο. Ίσως είναι το πιο καθαρό μετρό στον κόσμο. Οι εισπράκτορες και οι φρουροί είναι έτοιμοι να σε εξυπηρετήσουν με χαμόγελο και χωρίς να δυσανασχετούν. Ακόμη οι σταθμοί στολίστηκαν με έργα τέχνης, τα οποία εκπέμπουν αρμονία και ομορφιά και καθόλου υπερβολή. Στο ίδιο επίπεδο και τα λεωφορεία και τα άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα οποία διαθέτουν και κλιματισμό και κινούνται και γρήγορα στις λεωφορο-λωρίδες. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, όπου έπρεπε να σαρδελοποιηθείς και να κάνεις και σάουνα, μέχρι να πας στον προορισμό σου. Ανάλογη συμπεριφορά και στα τρένα, όπου οι θέσεις είναι καθορισμένες και επιπλέον σταμάτησε το φαινόμενο των όρθιων και υπεράριθμων. Κλιματισμός και προσφορά καφέδων και σνακ. Η ίδια έκπληξη και στα πλοία στο Αιγαίο, όπου οι πολύωρες καθυστερήσεις εξαφανίστηκαν, ενώ τα βαπόρια είναι καινούργια και ταχύτατα.

? Η αλλαγή δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά ήταν αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και πολλών στερήσεων. Προπαντός όμως ήταν αποτέλεσμα συμβιβασμών και συνεννόησης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Σημείο αναφοράς ήταν ο μεγάλος στόχος της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ, ο οποίος έγινε κατορθωτός με την πιστή εφαρμογή προγράμματος. Οι μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, χωρίς να εκλείψουν, υποβαθμίστηκαν και η χώρα μπόρεσε να ξεφύγει από τη μιζέρια και την εικόνα της ψωροκώσταινας.

? Οι έλληνες τα κατάφεραν, οι κύπριοι πως άραγε θα προχωρήσουν. Πως άραγε θα μπορέσει να μπει η Κύπρος στην ΟΝΕ, με τόσα χρέη και τόσο χαμηλή παραγωγικότητα. Οι σκέψεις για αναβολή της ένταξης, είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνες αφού οι επιπτώσεις θα είναι αρνητικές, αλλά και θα επιταθεί η νοοτροπία του εφησυχασμού. Τόσα χρόνια ακούμε για την ανάγκη εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών, τόσα χρόνια μιλούμε για οικονομική περισυλλογή, αλλά τα χρέη αυξάνονται δραματικά, τα ελλείμματα επικίνδυνα και το κυριότερο η νοοτροπία, του δεν βαριέσαι, εδραιώνεται. Η πολιτεία, κυβέρνηση και Βουλή, κινούνται με φοβερά αργούς ρυθμούς, ή με νοοτροπία του ωχ αδελφέ με αποτέλεσμα τα κρίσιμα νομοσχέδια να χρονίζουν και τα άλλα τα εναρμονιστικά να ψηφίζονται σε χρόνο μηδέν, χωρίς να ξέρουν οι βουλευτές τι ψηφίζουν. Η μόνη ελπίδα, είναι η ανάγκη του μπαμπούλα της Ευρώπης να ξυπνήσει τους κυβερνώντες και να σκεφτούν και κάτι διαφορετικό από την αύξηση των φόρων, είτε με τη μορφή των τελών, είτε άλλως πως. Λίγη φαντασία στην πολιτική δεν βλάπτει.