Τα πάντα ρει....

Εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά δεν θέλω τους αλλο- δαπούς στη γειτονιά μου, λένε συχνά πυκνά οικογε- νειάρχες και καθωσπρέπει κύριοι και κυρίες. Εγώ α- γαπώ όλο τον κόσμο, αλλά δεν θέλω να βρίσκεται το παιδί μου σε σχολείο όπου υπάρχουν παιδιά μετανα- στών. Τελικά τι είναι αυτός ο ρατσισμός τον οποίον ό- λοι εξορκίζουν και μέμφονται, αλλά κανένας δεν πα- ραδέχεται ότι υποφέρει από αυτό το κακό; Η απάντη- ση μπορεί να φαίνεται πολύ σύνθετη, αλλά στην ου- σία είναι πολύ απλή. Θυμίζει το παιχνίδι με τους μα- κρινούς εχθρούς και τους άσπονδους φίλους. ➧ Όλοι σκίζουν τα ιμάτιά τους για τους βάρβαρους Τούρκους, αλλά στην πραγματικότητα ελάχιστοι ενο- χλούνται και ακόμη πιο λίγοι δεν μπορούν να κοιμη- θούν τα βράδια, γιατί καταπατούν τα ιερά και όσιά μας. Όλοι λένε ότι αγαπούν τους συγγενείς και τους συναδέλφους τους, στη δουλειά. Αλλά όταν κάτι πάει στραβά, χάνουν και τον ύπνο τους, κόβουν την καλη- μέρα και τρέχουν στα δικαστήρια. Πρώτο και καλύτε- ρο παράδειγμα οι κληρονο...

➧ Το πιο ωραίο τραγούδι για κάθε άνθρωπο είναι η εκ- φώνηση του ονόματός του, όπως συνηθίζουν να λέ- νε οι ειδικοί του μάρκετινγκ και ο λαός ξέρει ότι εί- ναι καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα. Για ένα όνομα και ένα καθαρό κούτελο ζούμε, τονίζουν οι λεβέντες της ζωής, που δεν ξέρουν τους «λεβε- ντομαλάκες». Στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής α- ποκαλύφθηκαν τα ονόματα των εγκληματιών του «λευκού κολάρου» οι οποίοι κλέβουν τις εισφορές στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Ζουν σαν μαχαραγιάδες, εμφανίζονται στις τηλεοράσεις, λένε ότι υπερασπί- ζονται τα δίκαια των αδυνάτων και την ίδια ώρα κλέ- βουν τα χρήματα, τα οποία δίνουν οι εργαζόμενοι, για να λαμβάνουν συντάξεις στα γερατειά τους. ➧ Οι πολύβουοι και λαλίστατοι βουλευτές, ελέω και ε- κλογών, έμαθαν τα ονόματα των απατεώνων, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά ποίησαν την νήσσαν, δηλαδή δεν είπαν λέξη για τους «επωνύμους» οι ο- ποίοι περιέχονται στον κατάλογο. Κατήγγειλαν το γε- γονός, εξοργίστηκαν δικαίως, αλλά δεν...

Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Διαφορετικά δεν εξηγείται η «σχιζοφρένεια» που δέρνει την κυπριακή κοινωνία. Εκεί που νομίζαμε ότι οι γενιές των παθών του εμφυλίου σπαραγμού και των ηττημένων μυαλών του 1974 σιγά-σιγά εγκατα- λείπουν τα εγκόσμια, έρχονται πανευρωπαϊκές έ- ρευνες συμπεριφοράς να επιβεβαιώσουν ότι τα «γο- νίδια» αυτού του τόπου αναγεννώνται με έναν «τρε- λό» τρόπο. Είμαστε ο πιο θρησκευόμενος λαός στην Ευρώπη, αλλά κατέχουμε την πρωτιά στον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Είμαστε πρώτοι στην τηλεθέαση, αλλά τελευταίοι στην ανάγνωση εφημερίδων. Έχου- με εμπιστοσύνη στους πολιτειακούς θεσμούς, αλλά απορρίπτουμε τη σεξουαλική διαφορετικότητα και τα παιδιά εκτός γάμου. Δεχόμαστε και άλλους φόρους, φτάνει να δοθούν περισσότερες κοινωνικές παρο- χές, ενώ συμπεριφερόμαστε στις ξένες οικιακές βοηθούς σαν να είναι δούλες. Και τα παράδοξα δεν έχουν τελειωμό, κάνοντας εκρηκτικό το μείγμα συ- μπεριφορών των σύγχρονων Κυπρίων. ➧ Η έρευνα είναι επαναλαμβ...

Η εύκολη απάντηση από όλους όσοι βρίσκονται στην εξουσία και λαμβάνουν αποφάσεις για τη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας είναι ότι δεν αγγίζουμε τις δομές διοίκησης, γιατί θα χάσουν τη δουλειά τους πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι. Θα αυξηθούν οι δείκτες της ανεργίας και θα πολλαπλασιαστούν τα κοινωνικά προβλήματα. Στα κρυφά οι «πονηροί» πολιτικοί λένε ότι για κάθε θέση στο Δημόσιο αντιστοιχούν και αρ- κετές ψήφοι. «Αν αρχίσουμε να διώχνουμε υπαλλή- λους που δεν έχουν δουλειά», συμπληρώνουν, «τότε θα μας μαυρίσουν οι ψηφοφόροι και θα έχουμε στο κεφάλι μας και τις συντεχνίες, με απεργίες και ανα- ταραχές». Και κάποτε διερωτούνται με κυνισμό: «Εμείς θα σώσουμε το ρωμαίικο; Δηλαδή εμείς θα θυσιαστούμε για να σωθεί ο τόπος; Δεν βαριέσαι, κρύψε να περάσουμε, να απολαύσουμε την εξουσία και τα προνόμια μας και ας “κουρεύονται” οι οικονο- μικοί δείκτες». ➧ Ο Μακάριος λέγεται ότι μόλις επέστρεψε στην Κύ- προ το 1974, ζήτησε από τους συνεργάτες του να πολλαπλασιάσουν τις θέσεις στο...

➧ Έλεγαν παλιά ότι είναι καλύτερα να είσαι δούλος σε σπίτι πλούσιου παρά δούλος σε σπίτι φτωχού. Ο χορ- τασμένος μπορεί να ρίξει και κανένα ξεροκόμματο στον πεινασμένο, ενώ ο φτωχός τι να προσφέρει; Κατά τ’ άλλα ο αφέντης είναι αφέντης και ο δούλος παραμένει δούλος. Πέραν τούτου, αν ο αφέντης εί- ναι απατεώνας ή όχι, αν είναι τοκογλύφος ή όχι, αν πίνει το αίμα των φτωχών ή όχι, αν πατά επί πτωμά- των ή όχι, δεν έχει καμία σημασία για τον δούλο. ➧ Τα ίδια συμβαίνουν και σήμερα. Είναι καλύτερα να δουλεύεις σε πλούσιο αφεντικό παρά σε εργοδότη που βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Πέραν τούτου, αν το αφεντικό ζει με μίζες, αν λαδώνει για να εξασφαλίσει δουλειές, αν καταπατεί τα δικαιώμα- τα των εργαζομένων ή αν «τρώει μωρά με τα πανά- κια», γιατί να ενδιαφέρει τον μεροκαματιάρη; Σημα- σία έχει ο υπάλληλος να έχει έναν μισθό στο τέλος του μήνα, για να θρέψει τα παιδάκια του. ➧ Πριν από μερικά χρόνια είχαμε την αμνηστία των κρυφών καταθέσεων. Πιο απλά, αυτοί που είχα...

➧ Θα μας τρελάνουν με το πρώην τρελάδικο της Λευ- κωσίας. Γιατί άραγε τόσος καβγάς για ένα κομμάτι γης, στην είσοδο της πρωτεύουσας; Αλήθεια, θα σω- θεί η οικονομία της Κύπρου, είτε δώσουν 50 ή 150 ε- κατομμύρια ευρώ οι Καταρινοί; Μήπως άραγε πίσω από τον καβγά δεν κρύβονται μόνο προεκλογικές σκοπιμότητες, αλλά μεγάλα ανομολόγητα οικονομικά συμφέροντα; Είναι απορίας άξιον πώς είναι δυνατόν, όταν γίνονται συζητήσεις σε τεχνοκρατικό επίπεδο και μάλιστα εντός της Επιτροπής Ελέγχου της Βου- λής, όλοι να συμφωνούν, αλλά όταν βγουν από την αίθουσα, οι ίδιοι πολιτικοί να «τρελαίνονται» μπρο- στά από τα μικρόφωνα. ➧ Άραγε «γελάσαμε» ή μας «γέλασε» ο εμίρης με τη νέα συμφωνία, που μας πρόσφερε με τη μορφή τελε- σίγραφου, δηλαδή είτε δέχεστε είτε σταματά η μακρά διαπραγμάτευση. Όλα ξεκίνησαν από την εκτίμηση του οικοπέδου, όπου εμείς ζητούσαμε «γη και ουρα- νό» και οι Καταρινοί μάς πρόσφεραν τελικά «ψίχου- λα». Τελικά ο «πονηρός» εμίρης υιοθέτησε τις κυπρια- κές εκτιμήσεις γι...

➧Η λαϊκή παροιμία λέει: «Μεγάλον βούκκον (μπουκιά) βάλε, μεγάλον λόον (λόγο) μεν πεις» και το γεγονός ό- τι τίθεται τόσο ψηλά ο πήχης της επικείμενης προε- δρίας της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκαλεί φόβο παρά αισιοδοξία. Η Ευρώπη για τους ευρωλιγού- ρηδες αποτελεί τον από μηχανής θεό, ο οποίος θερα- πεύει «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» που δέρνει αυτό τον τόπο. Για τους ευρωσκεπτικιστές, είναι ο κα- κός δαίμονας που κάνει τους πλούσιους πλουσιότε- ρους και τους φτωχούς φτωχότερους. Η αλήθεια βε- βαίως δεν βρίσκεται ούτε στο ένα άκρο, αλλά ούτε και στο άλλο. Σίγουρα είναι προτιμότερο να βρίσκεσαι ε- ντός μιας μεγάλης και πλούσιας οικογένειας, παρά τους αυστηρούς κανόνες που θέτει, παρά να απολαμ- βάνεις το ραχάτι της ανέχειας μιας φτωχής οικογένει- ας. Και αυτός φαίνεται να είναι ο λόγος που οδήγησε ακόμη και τους αριστερούς της Κύπρου στο να στηρί- ξουν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. ➧Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής φαί- νεται ότι ζητά και «της Παν...