Η ήττα του κράτους και η νίκη της αμνηστίας

➧ Έλεγαν παλιά ότι είναι καλύτερα να είσαι δούλος σε
σπίτι πλούσιου παρά δούλος σε σπίτι φτωχού. Ο χορ-
τασμένος μπορεί να ρίξει και κανένα ξεροκόμματο
στον πεινασμένο, ενώ ο φτωχός τι να προσφέρει;
Κατά τ’ άλλα ο αφέντης είναι αφέντης και ο δούλος
παραμένει δούλος. Πέραν τούτου, αν ο αφέντης εί-
ναι απατεώνας ή όχι, αν είναι τοκογλύφος ή όχι, αν
πίνει το αίμα των φτωχών ή όχι, αν πατά επί πτωμά-
των ή όχι, δεν έχει καμία σημασία για τον δούλο.
➧ Τα ίδια συμβαίνουν και σήμερα. Είναι καλύτερα να
δουλεύεις σε πλούσιο αφεντικό παρά σε εργοδότη
που βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Πέραν
τούτου, αν το αφεντικό ζει με μίζες, αν λαδώνει για
να εξασφαλίσει δουλειές, αν καταπατεί τα δικαιώμα-
τα των εργαζομένων ή αν «τρώει μωρά με τα πανά-
κια», γιατί να ενδιαφέρει τον μεροκαματιάρη; Σημα-
σία έχει ο υπάλληλος να έχει έναν μισθό στο τέλος
του μήνα, για να θρέψει τα παιδάκια του.
➧ Πριν από μερικά χρόνια είχαμε την αμνηστία των
κρυφών καταθέσεων. Πιο απλά, αυτοί που είχαν δι-
σεκατομμύρια ευρώ κρυμμένα στις τράπεζες, χωρίς
όνομα και με μόνο έναν μυστικό αριθμό, έφεραν
στην επιφάνεια τα κεφάλαιά τους, πληρώνοντας
φόρο μόνο 5%. Και αυτό λόγω της απειλής της Ευ-
ρωπαϊκής Ένωσης. Το κράτος έβαλε στα ταμεία του
μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και διέγραψε
την παρανομία. Πιο απλά, οι απατεώνες που για
χρόνια έκλεβαν το κράτος και δεν πλήρωναν φό-
ρους καθάρισαν και έγιναν πολίτες «κρύσταλλα» έ-
ναντι του νόμου.
➧ Η απλή λογική λέει ότι ήταν πολύ καλή η αμνηστία,
αφού ήταν, τάχα, αδύνατος ο εντοπισμός των κρυ-
φών λογαριασμών και των φοροφυγάδων. Το κράτος
εισέπραξε ένα σημαντικό ποσό και γλύτωσε και το
κόστος της διερεύνησης. Φυσικά καμία αναφορά πε-
ρί της ηθικής του εγχειρήματος. Εξάλλου δεν έχει
καμία σημασία, όταν γεμίζουν τα ταμεία.
➧ Σε λίγους μήνες αναμένεται να έχουμε την πολεοδο-
μική αμνηστία, αφού επιτέλους ολοκληρώθηκε η πο-
λύμηνη μελέτη των νομοσχεδίων στη Βουλή. Πιο α-
πλά, το κράτος, στην αδυναμία του να βάλει τάξη στο
οικοδομικό χάος, έρχεται να νομιμοποιήσει παρανο-
μίες και παρατυπίες που έκαναν ρεζίλι διεθνώς την
Κύπρο και ταυτόχρονα στερούσαν από τα δημόσια
ταμεία εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
➧ Ο φτωχόκοσμος θα μπορέσει να πάρει τίτλο για το
σπίτι που αγόρασε με τις οικονομίες μιας ζωής, αφού
βεβαίως πληρώσει πρόστιμο, το οποίο θα καταλήξει
στις τοπικές αρχές, που είναι και πολεοδομικές αρ-
χές. Φυσικά οι επιχειρηματίες ανάπτυξης γης, αυτοί
που έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για τις παρανο-
μίες, θα απαλλαγούν χωρίς να πληρώσουν μία.
➧ Και πριν από μερικά χρόνια ψηφίστηκε άλλη νομο-
θεσία για την πολεοδομική αμνηστία. Αλλά οι «πονη-
ροί» καθιέρωσαν τόσες πολλές διαδικασίες, για να
γλυτώσουν τους μεγαλοαπατεώνες, ώστε να μην
μπορέσει να αμνηστευτεί ούτε ένας «καμένος». Μό-
νο ένας εγκλωβισμένος τόλμησε να ακολουθήσει τις
γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλά ύστερα από πολ-
λούς μήνες και τεράστια ταλαιπωρία ανακάλυψε ότι
δεν μπορούσε να πάρει τίτλο, γιατί απλά ο επιχειρη-
ματίας αρνήθηκε να συναινέσει.
➧ Έτσι η νομοθεσία κατέρρευσε και χρειάστηκαν πολ-
λά χρόνια για να φθάσουμε στα πέντε νομοσχέδια
που ευελπιστούν οι αρμόδιοι ότι θα φέρουν τη «λύ-
τρωση». Και όλα αυτά γιατί γίναμε ρεζίλι διεθνώς και
άρχισαν και δικαστικές διαδικασίες στα ευρωπαϊκά
δικαστήρια. Αλλά και γιατί άδειασαν τα δημόσια τα-
μεία λόγω της κρίσης. Και κυβέρνηση χωρίς ρευστό,
χωρίς έργα και διορισμούς, δεν είναι «λογάται» κυ-
βέρνηση.
➧ Η εύηχη αμνηστία, όπως λέγεται η νομιμοποίηση των
παρανομιών και η απαλλαγή των απατεώνων από τις
ποινικές ευθύνες τους, επιβεβαιώνει την ήττα του
κράτους και την αδυναμία του να εφαρμόσει τους
νόμους. Με άλλα λόγια, οι πλούσιοι γίνονται πλου-
σιότεροι, ενώ οι φτωχοί φτωχότεροι. Και το χειρότε-
ρο. Τίθεται ακόμη ένα λιθαράκι στην καταστροφική
πορεία της διεύρυνσης του χάσματος μεταξύ πλου-
σίων και φτωχών.
➧ Ακόμη και στο Δημόσιο, όπου υπάρχει η μονιμότητα,
οι «πάνω» αυξάνουν συνεχώς τους μισθούς τους, με
επιδόματα και την ΑΤΑ, ενώ οι «κάτω» αναγκάζονται
σε συρρίκνωση των μισθών τους, με την «κουτσου-
ρεμένη» ΑΤΑ και τις αυξήσεις στους φόρους στα εί-
δη πρώτης ανάγκης. Και για «πανωπροίκι», οι προτά-
σεις για μειώσεις των μισθών των νεοεισερχομένων
και της κατάργησης ή της μείωσης των συνταξιοδοτι-
κών τους δικαιωμάτων. Η Αφρική φαίνεται ότι ουσια-
στικά δεν είναι πολύ μακριά από την «μπανανία».