➧Η λαϊκή παροιμία λέει: «Μεγάλον βούκκον (μπουκιά)
βάλε, μεγάλον λόον (λόγο) μεν πεις» και το γεγονός ό-
τι τίθεται τόσο ψηλά ο πήχης της επικείμενης προε-
δρίας της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκαλεί
φόβο παρά αισιοδοξία. Η Ευρώπη για τους ευρωλιγού-
ρηδες αποτελεί τον από μηχανής θεό, ο οποίος θερα-
πεύει «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» που δέρνει
αυτό τον τόπο. Για τους ευρωσκεπτικιστές, είναι ο κα-
κός δαίμονας που κάνει τους πλούσιους πλουσιότε-
ρους και τους φτωχούς φτωχότερους. Η αλήθεια βε-
βαίως δεν βρίσκεται ούτε στο ένα άκρο, αλλά ούτε και
στο άλλο. Σίγουρα είναι προτιμότερο να βρίσκεσαι ε-
ντός μιας μεγάλης και πλούσιας οικογένειας, παρά
τους αυστηρούς κανόνες που θέτει, παρά να απολαμ-
βάνεις το ραχάτι της ανέχειας μιας φτωχής οικογένει-
ας. Και αυτός φαίνεται να είναι ο λόγος που οδήγησε
ακόμη και τους αριστερούς της Κύπρου στο να στηρί-
ξουν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.
➧Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής φαί-
νεται ότι ζητά και «της Παναγιάς τα μάτια» για την κυ-
πριακή προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, το δεύτερο εξάμηνο το 2012. Πρώτος και κα-
λύτερος ο πρόεδρος της Επιτροπής, Νίκος Κλεάνθους,
ο οποίος ζητά το άριστα, χωρίς καμία εξαίρεση, ενώ α-
κολουθεί ο βουλευτής Χρήστος Στυλιανίδης, ο οποίος
δεν ξεχνά τον μακαρίτη Γιάννο Κρανιδιώτη, που δήλω-
νε ότι η Ελλάδα έγινε ευρωπαϊκή χώρα μετά την πετυ-
χημένη προεδρία στην Κέρκυρα. Από εκεί και πέρα, ε-
ντύπωση προκαλεί και η πρόταση του ευρωβουλευτή
Τάκη Χατζηγεωργίου, να συσταθεί ομάδα κρίσεων, η ο-
ποία να ετοιμάσει σενάρια για παρεμβάσεις σε παγκό-
σμιες κρίσεις. Έφερε και το παράδειγμα του Νικολά
Σαρκοζί, ο οποίος παρενέβη στον πόλεμο Ρωσίας - Γε-
ωργίας. Καλά όλα αυτά, αλλά φαίνεται ότι άλλο το «θέ-
λω» και άλλο το «μπορώ». Ο επικεφαλής της γραμμα-
τείας της κυπριακής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένω-
σης, Ανδρέας Μολέσκης, ο οποίος βλέπει τα πράγματα
από μέσα, ανέφερε ότι θα διοργανώσουμε μια λιτή αλ-
λά αποτελεσματική προεδρία, και ο νοών νοείτω.
➧Μια άλλη κυπριακή λαϊκή ρήση λέει «όπου ακούς πολ-
λά σύκα, κράτα μικρό καλάθι» και φαίνεται ότι πάμε με
πολύ μεγάλο καλάθι στην προεδρία και σε ό,τι αφορά
το Κυπριακό. Πριν το δημοψήφισμα του 2004, το βασι-
κό σοβαρό επιχείρημα που διατυπωνόταν –πέρα από
τους φόβους και τις απειλές– ήταν να μπούμε στην Ευ-
ρωπαϊκή Ένωση χωρίς να έχει λυθεί το Κυπριακό, ώ-
στε να αλλάξει το ισοζύγιο δυνάμεων και να πετύχου-
με μια καλύτερη λύση. Μετά την ένταξη χωρίς τη λύση,
το μόνο που φαίνεται ότι πετύχαμε ήταν να καταστού-
με καρπαζοεισπράκτορες από τις ισχυρές χώρες. Η
Τουρκία ξεκίνησε ενταξιακές διαπραγματεύσεις χωρίς
να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και οι Τουρ-
κοκύπριοι απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα του Ευ-
ρωπαίου πολίτη, χωρίς καμία υποχρέωση. Και το χειρό-
τερο, διεξάγουμε συνομιλίες μόνοι μας στη Λευκωσία,
χωρίς να έχουμε εντός της αίθουσας τους ισχυρούς
της Ευρώπης, στους οποίους τόσο πολύ επενδύσαμε
για να λύσουμε το Κυπριακό.
➧Το άλλο μεγάλο όνειρο που πλανάται σήμερα σε μερί-
δα του πολιτικού κόσμου, είναι ότι τώρα θα πάρουμε
την εκδίκησή μας από την Τουρκία. Θα τη βάλουμε στη
γωνιά και θα αναγκαστεί να αναγνωρίσει την Κυπριακή
Δημοκρατία, η οποία θα προεδρεύει της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Αλλά κανένας δεν λέει τι θα συμβεί από εκεί
και πέρα. Άντε αναγνώρισε την Κύπρο η Τουρκία, άντε
άνοιξε και πρεσβεία η Λευκωσία στην Άγκυρα και αντι-
στρόφως, άντε άνοιξε τα αεροδρόμια και τα λιμάνια
της στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα. Από εκεί και
πέρα τι γίνεται; Άραγε οι πρόσφυγες θα επιστρέψουν
στις περιουσίες τους, οι εκκλησίες θα ξαναλειτουργή-
σουν, θα φύγουν οι έποικοι, θα διαλυθούν οι στρατοί,
θα επέλθει η ειρήνη στο νησί; Μάλλον χλωμή είναι η
απάντηση, αν αναλογιστεί κανείς το ισοζύγιο δυνάμε-
ων και την ανάγκη που έχουν οι Ευρωπαίοι από τον
στρατό και τους καταναλωτές της Τουρκίας. Στην Κύ-
προ, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η
πλειοψηφία των προσφύγων που ζούσαν πριν το 1974
στα Κατεχόμενα πέθανε, ενώ οι έποικοι είναι πολλα-
πλάσιοι των Τουρκοκυπρίων. Το μεγάλο καλάθι που
κρατούμε φαίνεται ότι είναι χωρίς πάτο και καλό είναι
να σώσουμε ό,τι σώζεται, γιατί ο χρόνος θα φέρει μια
νέα Μικρασιατική Καταστροφή. Και η πλάκα είναι ότι ό-
λοι θα είναι ευχαριστημένοι, χωρίς βεβαίως να το ομο-
λογούν.
βάλε, μεγάλον λόον (λόγο) μεν πεις» και το γεγονός ό-
τι τίθεται τόσο ψηλά ο πήχης της επικείμενης προε-
δρίας της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκαλεί
φόβο παρά αισιοδοξία. Η Ευρώπη για τους ευρωλιγού-
ρηδες αποτελεί τον από μηχανής θεό, ο οποίος θερα-
πεύει «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» που δέρνει
αυτό τον τόπο. Για τους ευρωσκεπτικιστές, είναι ο κα-
κός δαίμονας που κάνει τους πλούσιους πλουσιότε-
ρους και τους φτωχούς φτωχότερους. Η αλήθεια βε-
βαίως δεν βρίσκεται ούτε στο ένα άκρο, αλλά ούτε και
στο άλλο. Σίγουρα είναι προτιμότερο να βρίσκεσαι ε-
ντός μιας μεγάλης και πλούσιας οικογένειας, παρά
τους αυστηρούς κανόνες που θέτει, παρά να απολαμ-
βάνεις το ραχάτι της ανέχειας μιας φτωχής οικογένει-
ας. Και αυτός φαίνεται να είναι ο λόγος που οδήγησε
ακόμη και τους αριστερούς της Κύπρου στο να στηρί-
ξουν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.
➧Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής φαί-
νεται ότι ζητά και «της Παναγιάς τα μάτια» για την κυ-
πριακή προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, το δεύτερο εξάμηνο το 2012. Πρώτος και κα-
λύτερος ο πρόεδρος της Επιτροπής, Νίκος Κλεάνθους,
ο οποίος ζητά το άριστα, χωρίς καμία εξαίρεση, ενώ α-
κολουθεί ο βουλευτής Χρήστος Στυλιανίδης, ο οποίος
δεν ξεχνά τον μακαρίτη Γιάννο Κρανιδιώτη, που δήλω-
νε ότι η Ελλάδα έγινε ευρωπαϊκή χώρα μετά την πετυ-
χημένη προεδρία στην Κέρκυρα. Από εκεί και πέρα, ε-
ντύπωση προκαλεί και η πρόταση του ευρωβουλευτή
Τάκη Χατζηγεωργίου, να συσταθεί ομάδα κρίσεων, η ο-
ποία να ετοιμάσει σενάρια για παρεμβάσεις σε παγκό-
σμιες κρίσεις. Έφερε και το παράδειγμα του Νικολά
Σαρκοζί, ο οποίος παρενέβη στον πόλεμο Ρωσίας - Γε-
ωργίας. Καλά όλα αυτά, αλλά φαίνεται ότι άλλο το «θέ-
λω» και άλλο το «μπορώ». Ο επικεφαλής της γραμμα-
τείας της κυπριακής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένω-
σης, Ανδρέας Μολέσκης, ο οποίος βλέπει τα πράγματα
από μέσα, ανέφερε ότι θα διοργανώσουμε μια λιτή αλ-
λά αποτελεσματική προεδρία, και ο νοών νοείτω.
➧Μια άλλη κυπριακή λαϊκή ρήση λέει «όπου ακούς πολ-
λά σύκα, κράτα μικρό καλάθι» και φαίνεται ότι πάμε με
πολύ μεγάλο καλάθι στην προεδρία και σε ό,τι αφορά
το Κυπριακό. Πριν το δημοψήφισμα του 2004, το βασι-
κό σοβαρό επιχείρημα που διατυπωνόταν –πέρα από
τους φόβους και τις απειλές– ήταν να μπούμε στην Ευ-
ρωπαϊκή Ένωση χωρίς να έχει λυθεί το Κυπριακό, ώ-
στε να αλλάξει το ισοζύγιο δυνάμεων και να πετύχου-
με μια καλύτερη λύση. Μετά την ένταξη χωρίς τη λύση,
το μόνο που φαίνεται ότι πετύχαμε ήταν να καταστού-
με καρπαζοεισπράκτορες από τις ισχυρές χώρες. Η
Τουρκία ξεκίνησε ενταξιακές διαπραγματεύσεις χωρίς
να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και οι Τουρ-
κοκύπριοι απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα του Ευ-
ρωπαίου πολίτη, χωρίς καμία υποχρέωση. Και το χειρό-
τερο, διεξάγουμε συνομιλίες μόνοι μας στη Λευκωσία,
χωρίς να έχουμε εντός της αίθουσας τους ισχυρούς
της Ευρώπης, στους οποίους τόσο πολύ επενδύσαμε
για να λύσουμε το Κυπριακό.
➧Το άλλο μεγάλο όνειρο που πλανάται σήμερα σε μερί-
δα του πολιτικού κόσμου, είναι ότι τώρα θα πάρουμε
την εκδίκησή μας από την Τουρκία. Θα τη βάλουμε στη
γωνιά και θα αναγκαστεί να αναγνωρίσει την Κυπριακή
Δημοκρατία, η οποία θα προεδρεύει της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Αλλά κανένας δεν λέει τι θα συμβεί από εκεί
και πέρα. Άντε αναγνώρισε την Κύπρο η Τουρκία, άντε
άνοιξε και πρεσβεία η Λευκωσία στην Άγκυρα και αντι-
στρόφως, άντε άνοιξε τα αεροδρόμια και τα λιμάνια
της στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα. Από εκεί και
πέρα τι γίνεται; Άραγε οι πρόσφυγες θα επιστρέψουν
στις περιουσίες τους, οι εκκλησίες θα ξαναλειτουργή-
σουν, θα φύγουν οι έποικοι, θα διαλυθούν οι στρατοί,
θα επέλθει η ειρήνη στο νησί; Μάλλον χλωμή είναι η
απάντηση, αν αναλογιστεί κανείς το ισοζύγιο δυνάμε-
ων και την ανάγκη που έχουν οι Ευρωπαίοι από τον
στρατό και τους καταναλωτές της Τουρκίας. Στην Κύ-
προ, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η
πλειοψηφία των προσφύγων που ζούσαν πριν το 1974
στα Κατεχόμενα πέθανε, ενώ οι έποικοι είναι πολλα-
πλάσιοι των Τουρκοκυπρίων. Το μεγάλο καλάθι που
κρατούμε φαίνεται ότι είναι χωρίς πάτο και καλό είναι
να σώσουμε ό,τι σώζεται, γιατί ο χρόνος θα φέρει μια
νέα Μικρασιατική Καταστροφή. Και η πλάκα είναι ότι ό-
λοι θα είναι ευχαριστημένοι, χωρίς βεβαίως να το ομο-
λογούν.
Σχόλια