Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η εκδίκηση της «Νάπας»


Η εκδίκηση της «Νάπας»
.

? Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει και χωρίς τα «άσπρα» των ασπρουδερών νέων και νεανίδων των βόρειων χωρών της Ευρώπης, άσπρη μέρα δεν θα βλέπαμε στο νησί των αγίων και των αγυρτών.
? Φωνάζουμε και οργιζόμαστε, υποκριτικά, ότι τάχα χάνονται τα χρηστά ήθη με τα μεθύσια και τα άλλα ανομολόγητα στην Αγία Νάπα ή απλώς Νάπα, όπως την αποκαλούν οι «ξύπνιοι» του καλού μάρκετινγκ, αλλά όλα είναι μάλλον για να καθησυχάζουμε τη διαμαρτυρόμενη συνείδησή μας, που επιμένει ότι πουληθήκαμε.
? Αλλά όταν τα νούμερα του υπουργού Οικονομικών δεικνύουν ότι χρωστούμε τα «μαλλοτζαίφαλα» μας, ότι τα παιδιά μας γεννούνται με μερικές χιλιάδες λίρες χρέος, όταν η καλή μας κοινωνία μας επιβάλλει να αγοράζουμε τα καλά εξωτερικά ρούχα και αυτοκίνητα, όταν ο γείτονας έχει εξοχικό και πισίνα, τότε λέμε χαλάλι των ξένων και των μεθυσιών τους.
? Ο καλός μας υπουργός του Τουρισμού μας έφερε όλες τις «Αφροδίτες» του κόσμου, ενώ δίδει και πολλά εκατομμύρια για να διαφημίζουμε τις εναπομένουσες ομορφιές μας.
? Πάντως, όπως μας πληροφορεί η υπηρεσία στατιστικής, τους πρώτους έξι μήνες του χρόνου είχαμε σημαντική αύξηση στις αφίξεις ταξιδιωτών η οποία ανήλθε στο 15,2% ή 1.449.721 ψυχές.
? Ειδικότερα, το 51,6% των τουριστών μας ήρθε από τη Βρετανία, 7,3% από τη Γερμανία, 6,1% από τη Σουηδία, 5,1% από τη Ρωσία και μόνο το 3% από την Ελλάδα, έτσι για να ξέρουμε ότι υπάρχουν αλλού και καλύτεροι από εμάς, και μάλιστα και πιο φθηνοί.
? Ως εδώ όλα καλά και ωραία, αλλά κάπου, κάποτε όταν ήμουν μαθητής, ήρθε ένας καλός κύριος εκπρόσωπος του ΚΟΤ και μας ανέλυε την ορθολογική αναλογία μεταξύ τουριστών και ντόπιων και για το κομβικό ποσοστό όπου τα κέρδη των ξένων μετατρέπονται τελικά σε ζημιές.
? Μας είπε τότε το περίφημο παραμύθι του άπληστου βοσκού, ο οποίος θέλοντας να αυξήσει το γάλα που του έδιδαν τα πρόβατά του, τα τάιζε μεγαλύτερες εκτάσεις, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να λείψει το γρασίδι και τελικά να μείνουν πεινασμένα τα ζωντανά του.
? Μας έλεγε τότε, αν θυμούμαι καλά, για το παράδειγμα ενός εξωτικού νησιού, το οποίο με διαταγή ενός «αρχηγού» σε μία νύκτα μετατράπηκε σε τουριστικό θέρετρο, αλλά για να θρέψει τους επισκέπτες του, έπρεπε να αγοράζει τα πάντα ακόμη και υπηρεσίες προσωπικού.
? Αποτέλεσμα ήταν τα έξοδα να είναι περισσότερα από τα έσοδα και τελικά το μόνο που έμεινε ήταν το παλιό και ωραίο παρελθόν του εξωτικού παραδείσου και τα τσιμεντένια ντουβάρια.
? Αυτός ο καλός κύριος επέμενε και έλεγε σ’ όλους εμάς που δυσανασχετούσαμε -οι «άσχετοι»- ότι η ιδανική αναλογία είναι ένας ντόπιος προς δύο ξένους.
? Δεν ξέρω αν σήμερα που προχώρησε η τεχνολογία άλλαξαν τα δεδομένα, πάντως αυτή η μανία των εκατομμυρίων τουριστών μάλλον ανησυχία παρά ησυχία πρέπει να μας προκαλεί.
? «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι…», λεει το ρητό και αν δεν βάλουμε μυαλό μάλλον θα απολέσουμε τα πάντα.
? Αν σήμερα πληρώνουμε λίγα για το πρόβλημα των ναρκωτικών, αύριο θα πληρώνουμε πολύ περισσότερα. Αν τα κοινωνικά προβλήματα είναι σήμερα πολλά, αύριο θα είναι πολύ περισσότερα και αν σήμερα ξοδεύουμε λίγα στην παιδεία, αύριο θα πρέπει να ξοδέψουμε τεράστια ποσά για να αντισταθούμε στην κατρακύλα.
? Ολα αυτά μπορεί να φαίνονται ρομαντικά, αλλά όπως έλεγε και ο καλός φίλος, η εκδίκηση της φύσης είναι πάντα σε κρύο πιάτο…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...