Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο δρόμος της ΟΝΕ


Ο δρόμος της ΟΝΕ
.

? Το τέλος μιας εποχής σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας πρόκλησης και μιας ιστορίας 2700 χρόνων -όπως η ιστορία της δραχμής- αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση στην ιστορία του Ελληνισμού.
? Για πρώτη φορά η ουσιαστική εξουσία, δηλαδή ο έλεγχος του χρήματος, μεταφέρεται από το τοπικό και εθνικό επίπεδο στο υπερεθνικό επίπεδο της νέας, υπό δημιουργίας, αυτοκρατορίας που καλείται Ενωμένη Ευρώπη.
? Όπως όλες οι αυτοκρατορίες, έτσι και η ευρωπαϊκή δημιουργεί το δικό της νόμισμα, για να μπορεί να ελέγχει τους υπηκόους της, για να μπορεί να εισπράττει, αλλά και για να μπορεί να πληρώνει.
? Το ίδιο φυσικά έκαναν οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και το ίδιο κάνουν σήμερα οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι, οι Κινέζοι και όλοι οι ισχυροί της Γης.
? Η Ελλάδα, κομμάτι πλέον αυτής της νέας κατάστασης, παραχωρεί μέρος της κυριαρχίας της στις Βρυξέλλες αλλά κερδίζει την ομπρέλα της ευρωπαϊκής οικονομικής σταθερότητας.
? Γίνεται κομμάτι αυτού του εν δυνάμει γίγαντα, εντάσσεται στο κλαμπ των ισχυρών που κατευθύνουν και δεν κατευθύνονται από τις όποιες επιλογές των ισχυρών.
? Αυτό μπορεί να ακούγεται ουτοπικό, ωστόσο είναι πολύ πιο αληθινό από τις τραγικές συνθήκες του παρελθόντος, όπου οι κάθε λογής Γερμανοί βασιλιάδες και τα κάθε λογής αμερικανικά, εγγλέζικα και γαλλικά κόμματα κατεύθυναν το πάλαι ποτέ αστυνομικό κράτος των Ελλήνων.
? Αλλά και στο επίπεδο των εμφύλιων σπαραγμών, τώρα με την οικονομική απειλή των ξένων, αλλά και τις οικονομικές επιθέσεις των Ελλήνων, εξανεμίζονται οι πιθανότητες νέων περιπετειών.
? Ακόμη και οι αιώνιοι αντίπαλοι μας, οι Τούρκοι, θα σκεφτούν διπλά και τριπλά να ενοχλήσουν την Ελλάδα, αφού κάθε παραφροσύνη τους θα κτυπήσει άμεσα, με τη μορφή του ντόμινο, την οικονομία της Γερμανίας, της Γαλλίας και των άλλων χωρών που θα έχουν το κοινό νόμισμα.
? Οικονομία και διπλωματία πάνε μαζί, λένε οι διεθνολόγοι και προσθέτουν ότι όλες οι πολιτικές κινήσεις έχουν πίσω τους οικονομικές επιδιώξεις.
? Από την προσπάθεια ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή μέχρι τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, από τον πόλεμο στον Κόλπο μέχρι και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όλα ξεκινούσαν και κατέληγαν στην οικονομία.
? Δεν είναι λίγοι που πιστεύουν ότι ακόμη και η δημιουργία της Ενωμένης Ευρώπης είναι αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης και της οικονομικής επίθεσης της Ασίας, η οποία γέμισε με φθηνά προϊόντα όλη την Ευρώπη.
? Η Κύπρος, σ’ όλη αυτήν την κοσμογονία, την πρώτη μοναδική στην ιστορία προσπάθεια για ένωση της Ευρώπης χωρίς πόλεμο, βρίσκεται στο κατώφλι της Ευρώπης.
? Το γεγονός ότι ακόμη δεν είναι εντός σίγουρα δεν είναι και τόσο ευχάριστο, αλλά σίγουρα αποτελεί πρόκληση και ένα μεγάλο αγώνα, ο οποίος, αν όλα πάνε καλά, θα την φέρει για πρώτη φορά σε ευνοϊκότερη θέση έναντι της Τουρκίας.
? Το καταθλιπτικό ισοζύγιο δυνάμεων θα κλονιστεί, ενώ στη διεθνή πολιτική σκακιέρα θα έχουμε σίγουρα ένα σύμμαχο, την Ενωμένη Ευρώπη, που θα μας υπερασπίζεται όχι για την καλή μας τη φάτσα αλλά για τα καλά της τα συμφέροντα.
? Τώρα αν το όνειρο γίνει πραγματικότητα, είναι κάτι που ευχόμαστε και η μόνη μας ελπίδα είναι η Ελλάδα, η οποία ευτυχώς είναι ισχυρή.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...