Κουτοπόνηρες επενδύσεις

Κουτοπόνηρες επενδύσεις

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/11/2017

 

 

Όλο ακούμε για τον παράδεισο της Κύπρου, όλο διαβάζουμε για τα πλεονεκτήματα του νησιού, όλο μας «βομβαρδίζουν» από τηλεοράσεως για τους ξένους επενδυτές και όλο απογοητευόμαστε, για «τα κούφια λόγια τα μεγάλα», που ποτέ δεν μεταφράζονται σε μισθούς και συντάξεις. Στον καφενέ, σοβαρός άνθρωπος, ο οποίος έφαγε τις αραβικές χώρες με το «κουτάλι» τις δύσκολες εποχές μετά το 1974, έλεγε ότι είμαστε κουτοπόνηροι εμείς οι κυπραίοι. Το μόνο που μας γνοιάζει είναι οι «αρπακτές» και με αφοπλιστικό τρόπο, άρχισε να απαριθμεί τις εξαγγελίες οι οποίες έμειναν στα χαρτιά, είτε λόγω γραφειοκρατίας, είτε λόγω άλλων στενόχωρων καταστάσεων.  

 

Μίλησε για τις βραβευμένες επινοήσεις, για νέα φωτοβολταϊκά συστήματα, για παραγωγή ενέργειας με την θερμότητα του ήλιου, για την παραγωγή ενέργειας από ανεμιστήρες στους αυτοκινητόδρομους, για την παραγωγή ενέργειας από το βάρος των αυτοκινήτων στους χώρους στάθμευσης, για την παραγωγή ενέργειας από τα κύματα, για την παραγωγή αφαλατωμένου νερού με εναλλακτικές πηγές ενέργειας, για την αποθήκευση ενέργειας και για ένα σωρό άλλες επινοήσεις, οι οποίες μένουν στα χαρτιά, ή στο περίμενε, μέχρι να δούμε, δηλαδή παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια, κατευθύνονται συνήθως σε έρευνες στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες και σπάνια βλέπουμε υλοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων στον τεχνολογικό τομέα. Ακόμη και οι χαμηλότοκες δανειοδοτήσεις περιορίζονται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που ασχολούνται με το εμπόριο και την μεταποίηση και σπάνια εφαρμόζονται σε νέους τομείς που έχουν να κάνουν με εφευρέσεις.

  

Στον καφενέ, άλλος πρώην τραπεζίτης, οποίος ξέρει πολλά από τον κόσμο των ξένων επενδύσεων, έλεγε ότι οι κύπριοι έμαθαν από τον καιρό του ξεπλύματος χρήματος, να «γδέρνουν» τους ξένους. Έμαθαν και ζητούν από τους ξένους να βάλουν τα χρήματα και να έχουν το 49% της επένδυσης και να κατέχουν οι ίδιοι το 51%, γιατί τάχα έχουν τις διασυνδέσεις. Φυσικά οι ξένοι, που δεν είναι παράνομοι ή απατεώνες, παίρνουν τα «μπογαλάκια» τους και φεύγουν τρέχοντας. Ο «πονεμένος» τραπεζίτης, μιλούσε και για το σκοτεινό πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο, το οποίο αφήνει ελάχιστους ξένους να δραστηριοποιηθούν στην Κύπρο, ώστε να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός. Γι αυτό και είμαστε θύματα όλοι των μονοπωλίων, τα οποία ζουν και βασιλεύουν, από την ίδρυση της Δημοκρατίας μέχρι και σήμερα.

 

Κλασσική είναι η ιστορία, που λένε μεταξύ σοβαρού και αστείου, οι Βρετανοί στα οικονομικά πανεπιστήμια τους. Το κράτος σου αναθέτει να φτιάξεις ένα δρόμο που να ενώνει δύο πόλεις. Τι σε συμφέρει να κάνεις; Να φτιάξεις μια ευθεία οδό, χωρίς υψομετρικές διαφορές ή να φτιάξεις ένα δρόμο, με πολλές στροφές και πολλές υψομετρικές διαφορές; Η κοινή λογική λέει ότι συμφέρει οικονομικά η πρώτη επιλογή, αφού η διαδρομή θα είναι πολύ πιο σύντομη και πολύ πιο ασφαλής. Το κόστος της πρώτης επιλογής είναι δέκα, ενώ της δεύτερης είκοσι. Στην πράξη όμως τι γίνεται; Συνήθως υλοποιείται η δεύτερη επιλογή, αφού το κέρδος και η «μίζα» είναι πολύ μεγαλύτερα. Και φυσικά όλοι οι πρωταγωνιστές είναι ευχαριστημένοι. Οι φορολογούμενοι οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν την δαπάνη, κατά κανόνα, ούτε ρωτούνται, ούτε γνωρίζουν την πονηρή λογική, των κατά τα άλλα ευυπόληπτων συμπολιτών τους. 

 

Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα και σήμερα που χρεοκοπήσαμε, που οι ξένοι ελέγχουν τις τράπεζες μας, άρα και το «πουγκί» μας, άρχισαν να κινούνται κάποιες μεγάλες ξένες επενδύσεις, κυρίως στην Λεμεσό. Και όλα αυτά, παρά τον πόλεμο που κηρύχθηκε, από «μικρούς» που άθελα τους εξυπηρετούν μεγάλα συμφέροντα, ή από ισχυρούς που βλέπουν να χάνουν προνόμια δεκαετιών. Δεν υπάρχει κανένας ξένος, που θα έλθει στο νησί για να επενδύσει τα χρήματα του, αν αισθάνεται ότι θα τον ξεγελάσουν και θα τον κλέψουν. Αυτό συνέβαινε στο παρελθόν, όταν τα ξένα χρήματα, «έσταζαν αίμα». Σήμερα πρέπει να σοβαρευτεί το «σύστημα», γιατί αν σήμερα οι ξένοι ελέγχουν τις Τράπεζες, σε λίγα χρόνια θα ελέγχουν και την γη μας. Και τότε ούτε γη να μας θάψουν δεν θα έχουμε.