Το στοίχημα του Συλλούρη

Το στοίχημα του Συλλούρη

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ 

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/1/2017

 

 

 

 

Της φυλακής τα σίδερα δεν είναι για τους λεβέντες και σίγουρα δεν είναι για τους βουλευτές, που εισέρχονται καθημερινώς στο σιδερόφρακτο κοινοβούλιο. Ο Δημήτρης Συλλούρης, ο Πρόεδρος της Βουλής, πολύ σοφά εξήγγειλε την έναρξη διαλόγου με τους αρμόδιους, για να αναλάβει η Βουλή το διπλανό "αμαρτωλό" πλην επιβλητικό κτίριο του Δημοτικού Θεάτρου, ώστε να μετατραπεί σε Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο Δήμαρχος Λευκωσίας και το Δημοτικό Συμβούλιο, έπρεπε εδώ και χρόνια να τρέξουν και να «ικετεύσουν» την Βουλή, να αναλάβει το κτίριο και με αυτό τον τρόπο να "εξιλεωθούν" για τις αμαρτίες των προκατόχων τους, αλλά και την δική τους απραξία, αφού παραμένει ατιμώρητο το σκάνδαλο, ή η αστοχία της πτώσης της στέγης. Ο κοσμάκης ξέρει ποιοί είναι "εγκληματίες" και ψιθυρίζει ακατανόμαστα λόγια, αλλά αναμένει και την ετυμηγορία της δικαιοσύνης, όχι μόνο της ανθρώπινης, αλλά και της θείας. Και για όσους ξεχνούν, την προηγούμενη νύκτα, του μεγάλου κακού, ήταν χιλιάδες τα παιδιά στο θέατρο, ενώ λίγες μέρες προηγουμένως, παρέλασε όλη η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και της Κύπρου.

 

Ο Δήμος Λευκωσίας και οι δήμοι της πρωτεύουσας, δεν έχουν ανάγκη από άλλα, σχεδόν άδεια, θέατρα. Τα μεγάλα κτίρια, πολλά από είναι και κακόγουστα, κτίστηκαν από δάνεια εκατομμυρίων ευρώ, για τα "καπαρτίζουν" το λιγότερο, δήμαρχοι και άλλοι παρατρεχάμενοι. Το λογαριασμό φυσικά καλούνται να πληρώσουν και πάλι οι φορολογούμενοι πολίτες, πληρώνοντας και τις δικές τους αμαρτίες, πίσω από τα παραβάν των εκλογών. Ο χώρος του Δημοτικού Θεάτρου προσφέρεται για να μετατραπεί σε χώρο της Ολομέλειας, για γραφεία του Προέδρου του Σώματος και φυσικά για ένα εκθεσιακό χώρο. Καλό είναι η Βουλή να αναλάβει και όλο τον δημοτικό κήπο, να τον περιφράξει, να τον φυλάει και να επιτρέπει την πρόσβαση πρώτα και κύρια στα παιδιά και ύστερα στους μεγάλους. Και επιτέλους να σταματήσει η σημερινή θλιβερή νυκτερινή ασυδοσία, τα καμώματα της οποίας, τα βλέπει η μέρα και κλαίει.

 

Ο Πρόεδρος της Βουλής, όπως και να το κάνουμε τάραξε τα λιμνάζοντα νερά, υλοποιώντας την πονεμένη ιστορία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, ύστερα από μια δεκαετία, που "σκούριαζαν" τα μηχανήματα στις αποθήκες. Μετέφερε στην Παρασκευή την συνεδρία της Ολομέλειας, κατάφερε να μειώσει τις απουσίες βουλευτών, με μόνο την απειλή για περικοπές μισθών και τώρα υπόσχεται πολλά ακόμη. Εξήγγειλε την αυτονόμηση του Νομοθετικού Σώματος, απόφαση η οποία ενέχει πολλές παγίδες, αφού ουσιαστικά το Προεδρείο και η Γενική Διεύθυνση, αποκτούν πολλές εκτελεστικές εξουσίες και θα πρέπει τώρα να δίδουν επιπρόσθετες εξηγήσεις, χωρίς να έχουν την δικαιολογία των περιορισμών που θέτει η κυβέρνηση. Ιστορικά καμία κυβέρνηση δεν απέκοψε οποιοδήποτε αίτημα της Βουλής, ενώ οι έλεγχοι διαχρονικά δεν ήταν όπως φαίνεται και οι καλύτεροι, με πρόσφατο παράδειγμα τα μηχανήματα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Ιδιαιτέρως «επικίνδυνη» είναι και η δημιουργία του Νομικού Τμήματος, αφού οι "γνωματεύσεις" του, είναι σίγουρο ότι θα συγκρίνονται στις δύσκολες περιπτώσεις, με τις γνωματεύσεις της Νομικής Υπηρεσίας και σίγουρα θα κρίνονται στα Δικαστήρια. Και να μην ξεχνά κανείς πόσες νομικές μάχες έχασε πρόσφατα η Βουλή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το μέγεθος της Κύπρου, μάλλον δεν φαίνεται να αντέχει τόσες πολλές νομικές αυθεντίες. Και να μην ξεχνά κανείς ότι η Βουλή είναι πολιτικό σώμα, το οποίο θεσπίζει θεσμούς της πολιτείας.

 

Πονεμένη ιστορία, είναι η επικοινωνία του νομοθετικού σώματος με τους πολίτες και η αναβάθμιση της "αμαυρωμένης" σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, εικόνας των αντιπροσώπων του λαού. Εδώ και δεκαετίες γίνονται εξαγγελίες, για την αναβάθμιση της ιστοσελίδας, για την πρόσληψη εκπροσώπου τύπου, για την απ' ευθείας τηλεοπτική μετάδοση των συνεδριάσεων και για την διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας του σώματος. Ίσως εδώ θα πρέπει το πολυπληθές τμήμα εκδόσεων της Βουλής, να αλλάξει όνομα και δουλειά και να αναλάβει το έργο της επικοινωνίας με τους πολίτες. Αλλά για να γίνει αυτό, απαιτείται η πρόσληψη ειδικών και η υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων επικοινωνίας. Είναι κρίμα, να γίνεται τόσο σοβαρή δουλειά από πολλούς βουλευτές και πολλούς τεχνοκράτες και να χάνεται επικοινωνιακά η δουλειά τους. Σχεδόν όλα τα κοινοβούλια στην Ευρώπη, ακόμη και της Ελλάδας, είναι πολλά βήματα μπροστά, σε αυτό το επίπεδο, σε σχέση με το κυπριακό κοινοβούλιο. Ο χρόνος θα δείξει αν θα κερδίσει το στοίχημα ο Δημήτρης Συλλούλης, ο οποίος προς το παρόν κέρδισε τον τίτλο του τολμηρού που αγγίζει κατεστημένα.