Για
πάσαν νόσον και μαλακία η Παιδεία
ΔΙΑΦΟΡΑ συστήματα παιδείας και διάφοροι φιλόσοφοι πίστεψαν ανά τους αιώνες ότι βρήκαν τη χρυσή συνταγή που οδηγεί στη δημιουργία άριστων πολιτών. Κάποτε ήταν η ρωμαϊκή νομοθεσία, η αρχαιοελληνική φιλοσοφία, η ελληνορθόδοξη παιδεία, η εξειδίκευση της μάθησης, η διά βίου μάθηση και ένα σωρό άλλες προσεγγίσεις και επινοήσεις στην εκπαίδευση και παιδεία των ανθρώπων. Ένα άλλο σημαντικό κεφάλαιο είναι συσχέτιση της παιδείας με τη θρησκεία ή την πίστη. Τα θρησκευτικά σχολεία γεμίζουν κυρίως τις μουσουλμανικές χώρες, αλλά και στις χριστιανικές δεν είναι λίγες οι θρησκευτικές σχολές. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται τα εκκλησιαστικά λύκεια της Ελλάδας και οι εκκλησιαστικές θεολογικές σχολές που πέτυχε να θεσμοθετήσει ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.
ΚΑΙ ΟΜΩΣ κάπου υπάρχει λάθος στα συστήματα εκπαίδευσης, όποια πινακίδα και να φέρουν. Και από τα θρησκευτικά σχολεία και από τα εξειδικευμένα και από τα πανάκριβα και τα υποβαθμισμένα, αποφοιτούν άνθρωποι με τις ψυχές γεμάτο πόνο και μίσος και με το πνεύμα αλλοιωμένο σε τέτοιο βαθμό, ώστε το μόνο που ξέρουν να κάνουν οι άνθρωποι είναι να συμπεριφέρονται μαζοχιστικά ή σαδιστικά. Ακόμη τρομερό είναι και το πρόβλημα των ναρκωτικών, ο φόβος των καθηγητών από τους μαθητές, η βία δασκάλων σε παιδιά, ακόμη και τα ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία ανατρέπουν φιλοδοξίες και ευγενείς στόχους. Έξοχο παράδειγμα διαστροφής ήταν τα συνθήματα "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών" και "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια" πάνω στα οποία εξευτέλισαν τον Ελληνισμό οι εθνοσωτήριες της χούντας.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ μπορεί να καταστεί θεραπεία για "πάσαν νόσον και πάσον μαλακία", μόνο όταν εμποτιστεί με την αληθινή αγάπη, μόνο όταν εμβολιστεί με την αληθινή πίστη στο Θεό, η οποία τιθασεύει τα πάθη και υπονομεύει τον εγωισμό. Η Ελληνική Παιδεία είναι θαυμάσια, όπως και η ορθόδοξη πίστη είναι σωτήρια. Το πρόβλημα είναι ότι η Ελληνική Παιδεία καταντά πολλές φορές βάσανο για τους μαθητές, ενώ η Ορθοδοξία μεταπίπτει σε θρησκεία, δηλαδή σε σύστημα κανόνων που βασανίζουν αντί να ευχαριστούν τους ανθρώπους. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εμπνευσμένοι δάσκαλοι κάνουν τους μαθητές να αγαπήσουν το μάθημά τους, ενώ και άγιοι άνθρωποι μπορούν να μετατρέψουν σε "αρνιά" τους "λύκους" της σύγχρονης ζούγκλας που ζούμε.
Η ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΗ και πιο επαναστατική συσχέτιση - όχι σμίξιμο - Ελληνισμού και Ορθοδοξίας έγινε από τους τρεις Ιεράρχες, οι οποίοι τόλμησαν να πάρουν την ελληνική φιλοσοφία και την ελληνική γλώσσα και να τη χρησιμοποιήσουν για να μεταφέρουν τις αλήθειες του Χριστού στους ανθρώπους. Ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αποτελούν φωτεινά παραδείγματα, γιατί ξεπέρασαν τους φανατισμούς και τις θρησκοληψίες και φανέρωσαν το δρόμο της αλήθειας, που οδηγεί στο Θεό. Δεν απέρριψαν συλλήβδην την αρχαιοελληνική παιδεία, την οποία γνώριζαν σε άριστο βαθμό, αλλά έκτισαν πάνω σε αυτή. Αφομοίωσαν την θύραθεν σοφία και πρόσθεσαν την εξ αποκαλύψεως, εμπειρική γνώση του Θεού.
ΜΙΛΗΣΑΝ και έγραψαν για τις σχέσεις αγάπης και συνεργασίας μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για την εμπειρική διδασκαλία, καθώς επίσης και για την εμπειρική σχέση με το Θεό. Κατέδειξαν τις αρχές της εμπειρικής παιδείας, τις οποίες σήμερα προβάλλουν οι ψυχολόγοι και οι κοινωνιολόγοι ως την απάντηση στην εκπαιδευτική πενία. Πήραν την αρχαία Τραγωδία, την ύψιστη πολιτιστική εκδήλωση και πάνω σε αυτή έκτισαν την τελετή για το ύψιστο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Έδειξαν με τη ζωή και το έργο τους, το δρόμο της Ορθοδοξίας, που είναι ο δρόμος της φυσικής ζωής. Οι τρεις μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίου Θεότητος έκαναν τομή στην πορεία της εκπαιδευτικής ιστορίας, γιατί πρώτα και κύρια οι ίδιοι κοπίασαν, για να μάθουν όλη την ανθρώπινη γνώση, πράξη εφικτή για την εποχή τους. Σπούδασαν φιλοσοφία, ρητορική, ιατρική, αστρονομία, φιλολογία, θεολογία, ψυχολογία, αλλά και υιοθέτησαν το μέτρο ανάμεσα στην παίδευση του σώματος και τη μόρφωση της ψυχής. Αντίκρισαν τον άνθρωπο ως σύνολο, ως σώμα, ως ψυχή και ως πνεύμα και όχι μονοδιάστατα.
Σχόλια