Το πολιτικό κατεστημένο λατρεύει τη γραφειοκρατία
Ένα ανέκδοτο, ιδιαιτέρως αγαπητό στον χώρο των
λειτουργών της θέμιδας, αναφέρεται στην ιστορία ε-
νός δικηγόρου, ο οποίος υπερασπιζόταν μία υπόθεση
στα δικαστήρια για είκοσι χρόνια. Τα χρόνια πέρασαν
και ανέλαβε τα ηνία του δικηγορικού γραφείου, ο
γιος του μεγάλου, πλέον στην ηλικία, δικηγόρου. Ο
φέρελπις νέος αναλαμβάνει την υπόθεση και από
την πρώτη εβδομάδα διευθετεί τη διαφορά. Πάει πε-
ριχαρής στον πατέρα του για να περηφανευτεί το γε-
γονός. Αλλά ο παλιός δικηγόρος, αντί συγχαρητη-
ρίων, κατσάδιασε τον γιο του. Με αυτή την άλυτη υ-
πόθεση, του είπε, κατάφερα να σε σπουδάσω και να
μεγαλώσω τη μάνα και τα αδέλφια σου. Τότε ο νέος
δικηγόρος πήρε το μάθημά του και εμπέδωσε ότι αυ-
τό που συμφέρει στον ίδιο, δεν σημαίνει ότι συμφέ-
ρει και στον πελάτη, αλλά και στην κοινωνία.
➧ Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για αξιολόγηση των
δημόσιων υπαλλήλων. Ήδη δαπανήθηκαν πολλά εκα-
τομμύρια σε μελέτες από ιδιωτικές ελεγκτικές υπη-
ρεσίες, οι οποίες και κατέληξαν στα σκονισμένα συρ-
τάρια κάποιων υπουργικών γραφείων. Η ιστορία θυ-
μίζει το ανέκδοτο του δικηγόρου, αφού αν τεθούν α-
ξιοκρατικά κριτήρια στις προσλήψεις και τις προαγω-
γές θα χάσουν τη δουλειά τους πολλοί πολιτευτές.
Σήμερα για να διοριστείς στο Δημόσιο θέλεις «μέ-
σο», για να πάρεις προαγωγή χρειάζεσαι το τηλέφω-
νο στο κόμμα και τους πολιτικούς. Το αντάλλαγμα εί-
ναι φυσικά οι καλές ψήφοι, οι οποίοι να σημειωθεί
μετριούνται με ακρίβεια, ελέω συστήματος. Αν αντι-
μετωπιστεί και η γραφειοκρατία, άραγε τι θα κάνουν
αρκετοί πολιτικοί και πώς θα δικαιολογούν τον μισθό
και τα προνόμια που απολαμβάνουν. Η παραγωγή πο-
λιτικής και η βελτίωση των θεσμών δεν είναι και το
πιο εύκολο πράγμα, έστω και αν όλοι ψηφίζονται για
μια καλύτερη κοινωνία.
➧ Η ανεργία στους νέους σπάει το ένα ρεκόρ μετά το
άλλο, ενώ συνεχίζονται οι διορισμοί συνταξιούχων,
οι οποίοι δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Όλοι φωνά-
ζουν ότι θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί η δημόσια υ-
πηρεσία, να βελτιωθεί η παραγωγικότητα και να αντι-
μετωπιστεί η γραφειοκρατία. Ωστόσο, μόνο οι νέοι ε-
πιστήμονες διερωτούνται πώς θα επιτευχθεί αυτό, ό-
ταν πολλοί διευθυντές του Δημοσίου αρνούνται να
μάθουν να ξεκινούν το κομπιούτερ, αλλά και να χρη-
σιμοποιούν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Στον ιδιωτι-
κό τομέα όλοι οι διευθυντές άνω των 50 ετών, τρέ-
μουν από τον κίνδυνο της απόλυσης, λόγω προσό-
ντων των νεότερων και των υψηλών μισθών, λόγω
χρόνων υπηρεσίας. Στο Δημόσιο πρόσφατα αυξήθη-
κε το όριο αφυπηρέτησης και για τους διευθυντές
στο 63ο έτος.
➧ Και το χειρότερο, παραμονές των τελευταίων προε-
δρικών, αναβαθμίστηκαν οι κλίμακες πέραν των
1.200 υψηλόμισθων δημόσιων υπαλλήλων, χωρίς λό-
γο και αιτία, σύμφωνα και με πολλούς νέους βουλευ-
τές. Η απλή απορία όλων των νέων είναι γιατί δεν ε-
πανέρχεται το όριο αφυπηρέτησης στο 60ό έτος, ώ-
στε να δημιουργηθούν θέσεις για τους νέους, αφού
με τον μισθό ενός διευθυντή μπορούν να εργοδοτη-
θούν τουλάχιστον πέντε νέοι επιστήμονες.
➧ Πριν από μερικά χρόνια ένας πρώην διευθυντής ε-
νός ισχυρού ημικρατικού οργανισμού, έλεγε ότι μόνο
το 20% των υπαλλήλων δουλεύει και το υπόλοιπο
80% ζει παρασιτικά, ενώ όχι σπάνια εμποδίζει την α-
νάπτυξη του οργανισμού. Και σήμερα πολλοί οικονο-
μολόγοι-μάνατζερ, υποδεικνύουν ότι θα πρέπει να
μειωθούν δραστικά οι υπάλληλοι στους οργανισμούς
του Δημοσίου, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν
στον ανταγωνισμό. Προχωρούν ένα βήμα παραπέρα
και σημειώνουν ότι θα πρέπει να μειωθούν δραστικά
οι διευθυντικές θέσεις στο Δημόσιο, ενώ και πολλές
υπηρεσίες θα πρέπει να συνενωθούν ή και να καταρ-
γηθούν. Οι ίδιοι αναλυτές «τραβούν τα μαλλιά τους»
με την τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία είναι και σπάτα-
λη και άκρως αναποτελεσματική. Γέμισε ο τόπος μέ-
γαρα, ενώ οι δρόμοι αποτελούν μια κόλαση.
➧ Το σύστημα επιβάλλει σε όλους όσοι θέλουν να α-
νέλθουν και να παραμείνουν στα πολιτειακά αξιώμα-
τα, να ακολουθούν την πεπατημένη οδό του ρουσφε-
τιού. Όχι μόνο για δουλειά στο Δημόσιο, αλλά και για
μία σειρά σε εγχείρηση στο νοσοκομείο, για εξα-
σφάλιση μιας άδειας για ανέγερση σπιτιού ή επαγ-
γελματικού υποστατικού, για ένα δημόσιο βοήθημα
και για μια σειρά άλλων αιτημάτων. Οι πολίτες μπορεί
να εξορκίζουν το ρουσφέτι, αλλά όταν έλθει η «δύ-
σκολη ώρα» θέτουν στην άκρη τον εγωισμό και την
αξιοπρέπειά τους και εκλιπαρούν τους πολιτικούς, το
οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι δί-
καιο, οι οποίοι ξέρουν και τον τρόπο και τον δρόμο
για λυθεί το πρόβλημα ή το πάθος τους
λειτουργών της θέμιδας, αναφέρεται στην ιστορία ε-
νός δικηγόρου, ο οποίος υπερασπιζόταν μία υπόθεση
στα δικαστήρια για είκοσι χρόνια. Τα χρόνια πέρασαν
και ανέλαβε τα ηνία του δικηγορικού γραφείου, ο
γιος του μεγάλου, πλέον στην ηλικία, δικηγόρου. Ο
φέρελπις νέος αναλαμβάνει την υπόθεση και από
την πρώτη εβδομάδα διευθετεί τη διαφορά. Πάει πε-
ριχαρής στον πατέρα του για να περηφανευτεί το γε-
γονός. Αλλά ο παλιός δικηγόρος, αντί συγχαρητη-
ρίων, κατσάδιασε τον γιο του. Με αυτή την άλυτη υ-
πόθεση, του είπε, κατάφερα να σε σπουδάσω και να
μεγαλώσω τη μάνα και τα αδέλφια σου. Τότε ο νέος
δικηγόρος πήρε το μάθημά του και εμπέδωσε ότι αυ-
τό που συμφέρει στον ίδιο, δεν σημαίνει ότι συμφέ-
ρει και στον πελάτη, αλλά και στην κοινωνία.
➧ Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για αξιολόγηση των
δημόσιων υπαλλήλων. Ήδη δαπανήθηκαν πολλά εκα-
τομμύρια σε μελέτες από ιδιωτικές ελεγκτικές υπη-
ρεσίες, οι οποίες και κατέληξαν στα σκονισμένα συρ-
τάρια κάποιων υπουργικών γραφείων. Η ιστορία θυ-
μίζει το ανέκδοτο του δικηγόρου, αφού αν τεθούν α-
ξιοκρατικά κριτήρια στις προσλήψεις και τις προαγω-
γές θα χάσουν τη δουλειά τους πολλοί πολιτευτές.
Σήμερα για να διοριστείς στο Δημόσιο θέλεις «μέ-
σο», για να πάρεις προαγωγή χρειάζεσαι το τηλέφω-
νο στο κόμμα και τους πολιτικούς. Το αντάλλαγμα εί-
ναι φυσικά οι καλές ψήφοι, οι οποίοι να σημειωθεί
μετριούνται με ακρίβεια, ελέω συστήματος. Αν αντι-
μετωπιστεί και η γραφειοκρατία, άραγε τι θα κάνουν
αρκετοί πολιτικοί και πώς θα δικαιολογούν τον μισθό
και τα προνόμια που απολαμβάνουν. Η παραγωγή πο-
λιτικής και η βελτίωση των θεσμών δεν είναι και το
πιο εύκολο πράγμα, έστω και αν όλοι ψηφίζονται για
μια καλύτερη κοινωνία.
➧ Η ανεργία στους νέους σπάει το ένα ρεκόρ μετά το
άλλο, ενώ συνεχίζονται οι διορισμοί συνταξιούχων,
οι οποίοι δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Όλοι φωνά-
ζουν ότι θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί η δημόσια υ-
πηρεσία, να βελτιωθεί η παραγωγικότητα και να αντι-
μετωπιστεί η γραφειοκρατία. Ωστόσο, μόνο οι νέοι ε-
πιστήμονες διερωτούνται πώς θα επιτευχθεί αυτό, ό-
ταν πολλοί διευθυντές του Δημοσίου αρνούνται να
μάθουν να ξεκινούν το κομπιούτερ, αλλά και να χρη-
σιμοποιούν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Στον ιδιωτι-
κό τομέα όλοι οι διευθυντές άνω των 50 ετών, τρέ-
μουν από τον κίνδυνο της απόλυσης, λόγω προσό-
ντων των νεότερων και των υψηλών μισθών, λόγω
χρόνων υπηρεσίας. Στο Δημόσιο πρόσφατα αυξήθη-
κε το όριο αφυπηρέτησης και για τους διευθυντές
στο 63ο έτος.
➧ Και το χειρότερο, παραμονές των τελευταίων προε-
δρικών, αναβαθμίστηκαν οι κλίμακες πέραν των
1.200 υψηλόμισθων δημόσιων υπαλλήλων, χωρίς λό-
γο και αιτία, σύμφωνα και με πολλούς νέους βουλευ-
τές. Η απλή απορία όλων των νέων είναι γιατί δεν ε-
πανέρχεται το όριο αφυπηρέτησης στο 60ό έτος, ώ-
στε να δημιουργηθούν θέσεις για τους νέους, αφού
με τον μισθό ενός διευθυντή μπορούν να εργοδοτη-
θούν τουλάχιστον πέντε νέοι επιστήμονες.
➧ Πριν από μερικά χρόνια ένας πρώην διευθυντής ε-
νός ισχυρού ημικρατικού οργανισμού, έλεγε ότι μόνο
το 20% των υπαλλήλων δουλεύει και το υπόλοιπο
80% ζει παρασιτικά, ενώ όχι σπάνια εμποδίζει την α-
νάπτυξη του οργανισμού. Και σήμερα πολλοί οικονο-
μολόγοι-μάνατζερ, υποδεικνύουν ότι θα πρέπει να
μειωθούν δραστικά οι υπάλληλοι στους οργανισμούς
του Δημοσίου, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν
στον ανταγωνισμό. Προχωρούν ένα βήμα παραπέρα
και σημειώνουν ότι θα πρέπει να μειωθούν δραστικά
οι διευθυντικές θέσεις στο Δημόσιο, ενώ και πολλές
υπηρεσίες θα πρέπει να συνενωθούν ή και να καταρ-
γηθούν. Οι ίδιοι αναλυτές «τραβούν τα μαλλιά τους»
με την τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία είναι και σπάτα-
λη και άκρως αναποτελεσματική. Γέμισε ο τόπος μέ-
γαρα, ενώ οι δρόμοι αποτελούν μια κόλαση.
➧ Το σύστημα επιβάλλει σε όλους όσοι θέλουν να α-
νέλθουν και να παραμείνουν στα πολιτειακά αξιώμα-
τα, να ακολουθούν την πεπατημένη οδό του ρουσφε-
τιού. Όχι μόνο για δουλειά στο Δημόσιο, αλλά και για
μία σειρά σε εγχείρηση στο νοσοκομείο, για εξα-
σφάλιση μιας άδειας για ανέγερση σπιτιού ή επαγ-
γελματικού υποστατικού, για ένα δημόσιο βοήθημα
και για μια σειρά άλλων αιτημάτων. Οι πολίτες μπορεί
να εξορκίζουν το ρουσφέτι, αλλά όταν έλθει η «δύ-
σκολη ώρα» θέτουν στην άκρη τον εγωισμό και την
αξιοπρέπειά τους και εκλιπαρούν τους πολιτικούς, το
οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι δί-
καιο, οι οποίοι ξέρουν και τον τρόπο και τον δρόμο
για λυθεί το πρόβλημα ή το πάθος τους
Σχόλια