Ένα καλό παιδί στο εδώλιο

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
➧ Ένα «καλό παιδί», σύμφωνα με το ΑΚΕΛ, ένας σύμβου-
λος στον ΚΟΤ, ενδέχεται να οδηγηθεί ενώπιον της δι-
καιοσύνης. Ο άνθρωπος έχει επιχείρηση παροχής συμ-
βουλών στην τουριστική βιομηχανία και το διαφημίζει
στο διαδίκτυο. Όπως αποκαλύφθηκε ενώπιον της Επι-
τροπής Ελέγχου της Βουλής, όταν αναλάμβανε το αξίω-
μα του συμβούλου στον ημικρατικό οργανισμό, προέβη
σε ψευδή δήλωση, δηλαδή δεν δήλωσε ότι ασχολείται
επαγγελματικά με το αντικείμενο. Ευθύνες καταλογίζο-
νται και στο Προεδρικό, το οποίο διερεύνησε τις επαγ-
γελματικές δραστηριότητες του ανθρώπου, πριν προ-
χωρήσει στον διορισμό του. Ο ΔΗΣΥ ήδη κάλεσε τον
Πρόεδρο Χριστόφια να πει mea culpa, δηλαδή να ζητή-
σει συγγνώμη.
➧ Η ιστορία στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής είχε και
συνέχεια, αφού, όπως αποκαλύφθηκε από βουλευτή
του ΔΗΚΟ, το θέμα ήρθε στην επιφάνεια ύστερα από
καταγγελία εταιρείας, η οποία ήταν δυσαρεστημένη α-
πό αποφάσεις του ΚΟΤ και ειδικότερα από το «καλό
παιδί», το οποίο, λόγω των γνώσεων και της εμπειρίας
του, προστάτευσε τον οργανισμό από μια λανθασμένη
επιλογή. Η όλη υπόθεση φέρνει στην επιφάνεια το
προβληματικό σύστημα διορισμών των συμβούλων στις
επιχειρήσεις δημόσιας ωφέλειας, το σύστημα με τις
κομματικές λίστες, όπως καταγγέλλουν οι Οικολόγοι.
Και όπως λένε στην «πιάτσα», όποιος χάσει εκλογές, ό-
ποιος δεν μπορέσει να εξασφαλίσει καλή θέση στο Δη-
μόσιο, διορίζεται σύμβουλος σε ημικρατικό οργανισμό
και ο νοών νοείτω.
➧ Στο προσκήνιο έρχεται το θέμα του ασυμβίβαστου των
αξιωματούχων του κράτους, το οποίο, όπου εφαρμό-
στηκε, προκάλεσε φανατικούς οπαδούς αλλά και θανά-
σιμους εχθρούς. Στην Ελλάδα, ο πρώτος ο οποίος επέ-
βαλε το ασυμβίβαστο στο κοινοβούλιο ήταν ο Κώστας
Σημίτης και είχε ως αποτέλεσμα βουλευτές με λαμπρές
επαγγελματικές επιτυχίες να εγκαταλείψουν τη Βουλή,
ενώ και πολλά «δυνατά μυαλά» να απορρίψουν την υ-
ποψηφιότητα. Έτσι, το βουλευτικό αξίωμα έμεινε ελκυ-
στικό για τους συνταξιούχους ή τους ανεπάγγελτους
και τους κομματικοδίαιτους. Στο τέλος της ημέρας, ό-
πως ομολογούσαν αργότερα πολλοί πολιτικοί, ζημιωμέ-
νο βγήκε το πολιτικό σύστημα, το οποίο έχασε σημαντι-
κές προσωπικότητες.
➧ Στην Κύπρο τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα. Το
ασυμβίβαστο ισχύει για τον Πρόεδρο και τους υπουρ-
γούς, τα μέλη των ημικρατικών οργανισμών και άλλους
αξιωματούχους του κράτους, αλλά όχι για τους βουλευ-
τές. Ωστόσο, υποβόσκει πάντα η υποψία για τους υ-
πουργούς ότι εξυπηρετούν εμμέσως τον δικό τους κλά-
δο, κυρίως αν είναι επιχειρηματίες. Και για τους βου-
λευτές ότι «κανονίζουν» τους δικούς τους, με φωτο-
γραφικούς νόμους. Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι ότι
όσοι πέρασαν από υπουργικούς θώκους ή βουλευτικά
έδρανα και είχαν δική τους επιχείρηση ή γραφείο υπη-
ρεσιών, πολλαπλασίασαν τη δουλειά τους. Υπάρχει ο
θεσμός του «πόθεν έσχες», αλλά χωρίς τη δημοσιοποί-
ηση των στοιχείων είναι σαν να μην υπάρχει.
➧ Το δίλημμα είναι ορατό. Άραγε είναι καλύτερα να διο-
ριστεί ένας υπουργός άσχετος με το εμπόριο στο
Υπουργείο Εμπορίου και, μέχρι να μάθει τα «κόλπα
του εμπορίου», να χάσει ο τόπος πολλά εκατομμύρια;
Από την άλλη, πάντα θα υπάρχει ο φόβος ο «αετονύ-
χης» να λάβει αποφάσεις με τις οποίες να φέρει εμ-
μέσως τεράστια κέρδη στις δικές του επιχειρήσεις. Με
την ίδια λογική, μπορεί να προσεγγίσει κανείς όλους
τους υπουργικούς θώκους. Το δίλημμα, στο τέλος της
ημέρας, φαίνεται ότι δεν απαντάται με νομοθεσίες πε-
ρί ασυμβίβαστου, αλλά με την ηθική ποιότητα και τις ι-
κανότητες των ανθρώπων που καλούνται να ασκήσουν
εξουσία. Διαχρονικά και σε όλες τις προηγμένες δημο-
κρατίες, το μόνο που μπόρεσαν να αντιτάξουν στο δί-
λημμα ήταν η διαφάνεια. Και γι’ αυτό λένε ότι η ελευ-
θερία της δημοσιογραφίας αποτελεί την πεμπτουσία
της δημοκρατίας.