Ο μεγάλος θυμός του Ρίκκου

Ο μεγάλος θυμός του Ρίκκου Ερωτοκρίτου για τον Ντά-
ουνερ ήταν και αποκαλυπτικός, αλλά και ιλαροτραγι-
κός. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής
ξέσπασε μετά τη συμμαχία ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ, η οποία εμπό-
δισε τη συζήτηση των εγγράφων Ντάουνερ. Και από
πίσω ακολούθησαν διαμαρτυρόμενα και ολίγον τι ηπιό-
τερα το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΚΟ. Τα δύο στρατό-
πεδα που δημιουργήθηκαν για την υπόθεση επιβεβαί-
ωσαν στην ουσία αυτά που έγραφε ο ειδικός σύμβου-
λος του γ.γ. του ΟΗΕ στις σημειώσεις και στα έγγραφά
του. Απλά ότι τα δύο μεγάλα κόμματα θέλουν λύση του
Κυπριακού και τα υπόλοιπα κόμματα απορρίπτουν τη
λύση. Άσχετο με το καμουφλάζ που χρησιμοποιούν
στον λόγο τους και τα δύο στρατόπεδα.
➧ Η απόφαση των μεγάλων κομμάτων να αναβάλουν τη
συζήτηση για δυο βδομάδες στην Επιτροπή Θεσμών,
στην ουσία ακύρωσε το «τάιμινγκ» – το χρονικό ορό-
σημο – που επέλεξαν τα μικρότερα κόμματα, για να ε-
πιτεθούν και να ανατρέψουν τις φημολογούμενες συ-
γκλίσεις, πιθανόν και συμφωνίες, στις συνομιλίες που
διεξάγονται στο Κυπριακό. Κανένας δεν μπορεί να πι-
στέψει ότι μια «διαρροή», η οποία έγινε πριν πολλούς
μήνες, έπρεπε να συζητηθεί την ώρα που οι συνομι-
λίες έφθασαν σε κρίσιμο σημείο. Στόχος ήταν να γίνει
θόρυβος, να στηθεί στον τοίχο ο Ντάουνερ, να απα-
ξιωθούν οι άνθρωποι των Η.Ε. και ενδεχομένως να ε-
ξοργιστούν και να φύγουν. Και τελικά να προστεθεί α-
κόμη μια χαμένη προσπάθεια ή ακόμη μια χαμένη ευ-
καιρία για να λυθεί το Κυπριακό.
➧ Το εγχείρημα του Ρίκκου Ερωτοκρίτου και των άλλων
βουλευτών έφερε στην επιφάνεια και μια παγκόσμια
ίσως πρωτοτυπία. Αποκαλύφθηκαν κάποια έγγραφα
πριν από έναν περίπου χρόνο, δημοσιεύτηκαν στον
«Φιλελεύθερο», προβλήθηκαν στον ΑΝΤ1 και σε κά-
ποια άλλα ΜΜΕ και όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιο-
γράφος να γράψει ένα βιβλίο, όπως θα ήταν λογικό.
Το έργο ανέλαβαν τρεις πανεπιστημιακοί που έγρα-
ψαν την περίφημη «Σημαδεμένη Τράπουλα», η οποία
κατατέθηκε στη Βουλή και διανεμήθηκε στα μέλη της
Επιτροπής Θεσμών. Ίσως θα είναι η πρώτη φορά στην
ιστορία του Κοινοβουλίου που επιχειρείται συζήτηση
στη Βουλή στη βάση ενός βιβλίου, η αυθεντικότητα
του οποίου επιβεβαιώνεται μόνο από το γεγονός ότι
δεν διαψεύστηκαν αυτά που γράφτηκαν.
➧ Επί της ουσίας, το περιεχόμενο του βιβλίου αναφέρε-
ται σε αναλύσεις των ανθρώπων των Η.Ε. για τις ψυ-
χοσωματικές δυνατότητες των πολιτικών, τις συμπερι-
φορές, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές τους. Για
αυτούς που διαβάζουν εφημερίδες, όλα αυτά γρά-
φτηκαν κατά καιρούς στις παραπολιτικές στήλες των
εντύπων. Στα «σοβαρά» κράτη τα Υπουργεία Εξωτερι-
κών και οι μυστικές υπηρεσίες ετοιμάζουν ψυχοσω-
ματικές αναλύσεις, με τα πάθη και τις αρετές των πο-
λιτικών και των opinion leaders, δηλαδή των ανθρώ-
πων που επηρεάζουν άλλους ανθρώπους. Η σημαντι-
κότερη πηγή πληροφοριών δεν είναι ούτε οι δορυφό-
ροι ούτε τα συστήματα παρακολούθησης, αλλά τα κεί-
μενα των εφημερίδων. Χαρακτηριστικά λένε ότι η πιο
εμπεριστατωμένη ανάλυση της «Χαραυγής» γίνεται
στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Για να μπορείς όμως να απο-
κωδικοποιήσεις τις εφημερίδες, χρειάζεσαι «σοβα-
ρούς» ανθρώπους, που να γνωρίζουν και ιστορία και
ψυχολογία και κυρίως από διεθνείς σχέσεις.
➧ Μοιραία η απλή απορία που δημιουργείται είναι αν το
δικό μας Υπουργείο Εξωτερικών, οι δικές μας μυστικές
υπηρεσίες ετοιμάζουν ανάλογα σημειώματα με αυτά
που ετοιμάζουν οι άνθρωποι των Η.Ε. Μήπως ξέρουν
ποια είναι η ψυχοσωματική κατάσταση του Έρογλου;
Μήπως γνωρίζουν πώς δημιουργούνται και μετασχη-
ματίζονται οι συσχετισμοί δυνάμεων στα Κατεχόμενα;
Μήπως ξέρουν τις αδυναμίες του Ντάουνερ ή μήπως
μελέτησαν τη γλώσσα του σώματος των ανθρώπων
που λαμβάνουν μέρος στις διαπραγματεύσεις; Πάντως
από όσα μαθαίνουμε από τις διαρροές στο Εθνικό Συμ-
βούλιο, όλα κινούνται στη σφαίρα του «καφενέ», του
«κρύψε να περάσουμε» και κυρίως του «να τα πούμε
στους δημοσιογράφους, για να ανατρέψουμε τους
σχεδιασμούς του εκάστοτε διαπραγματευτή».