Τα πάντα ρει....

Υπάρχει ελπίδα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 18/1/2015 Ο Διογένης μέσα στο πιθάρι του, απολαμβάνοντας τον ζεστό αττικό ήλιο και κρατώντας φανάρι μέρα μεσημέρι, αναζητούσε ανθρώπους. Από τότε μέχρι σήμερα, έστω και αν πέρασαν δύο και πλέον χιλιάδες χρόνια, η αναζήτηση ανθρώπων, αποτελεί το μεγάλο στοίχημα των αναζητητών της αλήθειας. Αυτές τις μέρες, όπου η μαυρίλα των σκανδάλων, ο πόνος της ανεργίας, η πίκρα της φτώχιας και η αναλγησία των ταγών υπερεπερίσσευσε, βλέπουμε πολιτικά τζάκια να κατακρημνίζονται, βλέπουμε πάμπλουτους επιχειρηματίες να καταλήγουν στην στενή, βλέπουμε βουλευτές να εξευτελίζονται μπροστά στη δικαιοσύνη και είδαμε ακόμη και πρόεδρο κόμματος, τον Γιαννάκη Ομήρου να υποβάλλει την παραίτηση του, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. « Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν , οι δε εκζητούντες τον Κύριον, ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού» λέει στις παροιμίες του ο σοφός Σολομών. Και επιβεβαιώνεται με τον εντυπωσιακότερο τρόπο, αυτές τις δύσκολες εποχές, όπο...

Αρπακτές ιδιωτικοποιήσεις ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/1/2015   «Ο υπαρκτός καπιταλισμός στον δυτικό κόσμο βρίσκεται στην Κύπρο των μονοπωλίων και της αρπακτής», έλεγε θυμόσοφος πρώην πολιτικός. «Ο Μακάριος μοίραζε τα τιμάρια της εξουσίας, μεταξύ επιχειρηματιών και της Εκκλησίας. Τράπεζα οι ιδιώτες, Τράπεζα και η Εκκλησία, μπύρα ο επιχειρηματίας, μπύρα και η Εκκλησία, ξενοδοχεία οι επιχειρηματίες, ξενοδοχεία και η Εκκλησία, επιχειρήσεις οι ιδιώτες, επιχειρήσεις και η Εκκλησία. Η ιστορία συνεχίστηκε με τους διορισμούς στο δημόσιο, με τους παφίτες να έχουν προτεραιότητα στην Αστυνομία, τους βουνίσιους στους ημικρατικούς οργανισμούς, τους μορφωμένους στο δημόσιο και τους αγωνιστές στις θέσεις αξιωματούχων. Και η εξουσία εδραιώθηκε, αλλά δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερα από 14 χρόνια. Ήρθε το πραξικόπημα και η εισβολή και οι λόγοι της τραγωδίας, δεν ήταν μόνο εθνικοί, αλλά είχαν και οικονομικές παραμέτρους. Η σύγκρουση συμφερόντων ήταν μεγάλη και εκδηλώνονταν με εθνι...

Από τον Αλέξη Ζορπά, στον Αλέξη Τσίπρα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/2/2015   «Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος» γράφει στον τάφο του μέγιστου κρητικού του Νίκου Καζαντζάκη. Ο ελληνικός λαός, ελεύθερος πλέον, από τα κούφια λόγια τα μεγάλα, χωρίς να πιστεύει τους αυτόκλητους σωτήρες του έθνους και χωρίς να ελπίζει στους μεγαλόσχημους ευρωπαίους εταίρους, βυθισμένος στην φτώχια και την ανεργία, ανέδειξε στην εξουσία ένα «παιδαρέλι» χωρίς γραβάτα και με κρητικές ρίζες. Από τον Αλέξη Τσίπρα, στον Αλέξη Ζορπά και όποιον πάρει ο χάρος. Ήδη ο χάρος πήρε εκατοντάδες αυτόχειρες, ήδη ο χάρος πήρε χιλιάδες ανθρώπους που αδυνατούσαν να πάνε στον γιατρό, ήδη ο χάρος σκότωσε τα όνειρα εκατομμυρίων νέων ανθρώπων. Φτάνοντας στο βυθό της απελπισίας, ο ελληνικός λαός, επιχειρεί ένα νέο άλμα, όπως τον γέρο Αλέξη Ζορπά, χωρίς πλέον να φοβάται ούτε τον θάνατο, ούτε και την απειλή της δραχμής. Όταν η τσέπη είναι άδεια, ούτε το ευρώ έχει αξία, ούτε και η δ...

Οι φανφάρες των κατεργαραίων ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/1/2015 Βετεράνος πολιτικός, παραγνωρισμένος και πονεμένος, αγανακτισμένος πρώτα με τον εαυτό του και ακολούθως με τους συνοδοιπόρους του, μονολογούσε και έλεγε: «στην Κύπρο και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε. Όλα στο σιορολόπ, όλα στο κουτουρού. Ούτε στόχους έχουμε, ούτε στρατηγική, ούτε και τακτική. Με σημαία τον εθνικισμό και ερωτευμένοι μέχρι τρέλας με την εξουσία, κρύβουμε κάτω από το χαλί όλες τις απατεωνιές και όλους τους φόβους μας. Διαλαλούμε από πρωίας μέχρι νυκτός, ότι θέλουμε να λύσουμε το κυπριακό και κάνουμε ότι είναι δυνατό για να εμποδίσουμε την λύση του προβλήματος.» Ο άνθρωπος ο οποίος έζησε σε πολλά μέρη του κόσμου, ο οποίος είδε και τα πάθια και τους καημούς των ανθρώπων, έλεγε ότι το κυπριακό είναι το πιο εύκολο πρόβλημα στον κόσμο. «Δεν λύεται γιατί βόλευε και βολεύει ακόμη όλους τους ταγούς. Με πρόσχημα το εθνικό ζήτημα, συσπειρώνουν τον κοσμάκη υπό τον «τσιουπέ» της ...

Εξυπνάδες και εξυπνάδα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/1/2015 «Δεν είναι δυνατό, άνθρωπος με τόσα πτυχία και ακαδημαϊκούς τίτλους, να διαθέτει προσωπικότητα φοβισμένου παιδιού» μονολογούσε σοβαρός ευρωβουλευτής, ο οποίος διενεργούσε συνεντεύξεις για πρόσληψη συνεργατών. «Κινητή εγκυκλοπαίδεια ο επιστήμονας, αλλά με δυνατότητες επικοινωνίας υπό το μηδέν» σημείωνε με πραγματική θλίψη. Ο εκπρόσωπος της Κύπρου στις Βρυξέλλες διέβλεψε και την επαγγελματική τύχη του νέου με τις αξιοζήλευτες ικανότητες. Πίσω από ένα κυβερνητικό γραφείο, να ταλαιπωρείται και να ταλαιπωρεί τον κόσμο. Ο ευρωβουλευτής προχώρησε ακόμη ένα βήμα και άρχισε να καταριέται το σύστημα εκπαίδευσης και την πανούργα κοινωνία, που καταστρέφει τα παιδιά της. Μυκτήρισε τους άφρονες, αλλά και φιλόδοξους γονείς, που με τεράστιες δαπάνες, μετατρέπουν τα σπλάχνα τους, σε εξαρτήματα ενός καταναλωτικού και διεφθαρμένου συστήματος. Επιστήμονες στα χαρτιά, αλλά στην πράξη ανθρωπάκια, χωρίς προσωπικότητα, χωρίς βούλη...

Δημεύσεις για φτωχούς ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28/12/2014 Τρόπος υπάρχει, άραγε υπάρχει η θέληση, να χορτάσουν τα πεινασμένα πλάσματα του Θεού; Τα πουγκιά των πλουσίων ξεχειλίζουν, αλλά των φτωχών ήδη άδειασαν εντελώς. Οι καταφρονημένοι τρέχουν στα κοινωνικά παντοπωλεία και καρτερούν μέρα νύκτα την κρατική «ελεημοσύνη» του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Υπάρχουν και οι επαίτες στους δρόμους, έστω και αν πολλοί από αυτούς, καταπατούν με τον χειρότερο τρόπο την συνείδηση τους. Η γέννηση του Χριστού, οι ψαλμωδίες των Χριστουγέννων, ο διάκοσμος στους δρόμους, οι μυρωδιές των γλυκών και το διάχυτο πνεύμα της αγάπης, αγγίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την συνείδηση και των σκληρότερων ανθρώπων. Ένα σοβαρό κράτος, έχει ευθύνη για όλους τους πολίτες του, έστω και αν αυτοί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ούτε στα στοιχειώδη. Η ελεημοσύνη και ο εθελοντισμός, πρέπει να στοχεύουν στην ψυχολογική στήριξη των αδύναμων πολιτών και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αν...

Το θαύμα λειτουργεί   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/12/2014 ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Θαύμα, θαύμα, μονολογούσε «καμένος» κάτοχος των «χρυσοφόρων» μετοχών και αξιόγραφων. Τα ιερά τέρατα, οι πανίσχυροι τραπεζίτες, κατακρημνίζονται από τα παλάτια τους. Ο παφλασμός της πτώσης, είναι εκκωφαντικός και ταράζει τις ψυχές, χωρίς να τις ηρεμεί. Η μνήμη πάει στα καλά τα χρόνια, που άνοιγαν το στόμα τους οι σπουδαίοι τραπεζίτες και οι «ονειροπαρμένοι», έστρωναν στα πόδια τους, εκατομμύρια λίρες και ευρώ. Η μνήμη στρέφεται και στις εποχές της τηλεοπτικής ελεημοσύνης, όπου με λίγα ευρωλάκια και πολλά «ροδαλά» λόγια, οι παμπόνηροι κέρδιζαν εκατομμύρια, στην πλάτη ανήμπορων παιδιών και απελπισμένων γονιών. Πάνε οι εποχές που με τον «χρυσό» τους οι αετονύχηδες, ανέβαζαν και κατέβαζαν τις εξουσίες του τόπου.     Πάλαι ποτέ νοικοκυραίοι, σήμερα άνεργοι και απελπισμένοι, παρακολουθούν την πτώση των «γιγάντων» και αναμένουν το δικό τους θαύμα, που δεν είναι τίποτα άλλο, από ένα μισθό, ώστε να μ...