Δημεύσεις για φτωχούς

Δημεύσεις για φτωχούς

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28/12/2014

Τρόπος υπάρχει, άραγε υπάρχει η θέληση, να χορτάσουν τα πεινασμένα πλάσματα του Θεού; Τα πουγκιά των πλουσίων ξεχειλίζουν, αλλά των φτωχών ήδη άδειασαν εντελώς. Οι καταφρονημένοι τρέχουν στα κοινωνικά παντοπωλεία και καρτερούν μέρα νύκτα την κρατική «ελεημοσύνη» του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Υπάρχουν και οι επαίτες στους δρόμους, έστω και αν πολλοί από αυτούς, καταπατούν με τον χειρότερο τρόπο την συνείδηση τους. Η γέννηση του Χριστού, οι ψαλμωδίες των Χριστουγέννων, ο διάκοσμος στους δρόμους, οι μυρωδιές των γλυκών και το διάχυτο πνεύμα της αγάπης, αγγίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την συνείδηση και των σκληρότερων ανθρώπων.

Ένα σοβαρό κράτος, έχει ευθύνη για όλους τους πολίτες του, έστω και αν αυτοί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ούτε στα στοιχειώδη. Η ελεημοσύνη και ο εθελοντισμός, πρέπει να στοχεύουν στην ψυχολογική στήριξη των αδύναμων πολιτών και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντικαθιστούν το κράτος πρόνοιας. Δεν είναι δυνατό η καλή μας Υπουργός Εργασίας η Ζέτα Αιμιλιανίδου να σκοτώνεται στην δουλειά, για να εγκρίνει αιτήσεις και ο καλός μας βουλευτής ο Αντρέας Φακοντής, να εξοργίζεται για τις αδυναμίες του κράτους.

Αυτές τις μέρες ακούσαμε το εκπληκτικό και εξαιρετικά ελπιδοφόρο, ότι τα δικαστήρια θα αρχίσουν να διατάζουν δημεύσεις περιουσιών, καταδικασμένων απατεώνων του λευκού κολάρου. Τα χρήματα αυτά, μαζί με τα άλλα πρόστιμα που επιδικάζουν τα δικαστήρια, για τροχαία και άλλες παρανομίες, καλό είναι να καταλήγουν σε ένα ξεχωριστό το ταμείο και να διατίθενται μόνο για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Σε καμία περίπτωση τα χρήματα αυτά δεν πρέπει να καταλήγουν στα ταμεία των «αμαρτωλών» Δήμων, οι οποίοι όζουν διαφθορά και μυρίζουν διαπλοκή. Ούτε θα πρέπει να καταλήγουν στο πάγιο ταμείο του κράτους, αφού μέσα στο χάος, τα δισεκατομμύρια χάνονται στις προκλητικές πολλαπλές συντάξεις, στα εξωφρενικά έξοδα, δήθεν παραστάσεως των αξιωματούχων και στις απίστευτες σπατάλες στα τεράστια κυβερνητικά γραφεία. Με τον τρόπο αυτό, το ταμείο του ΕΕΕ, θα είναι πάντα γεμάτο και σίγουρα δεν θα χρειάζονται οι θλιβερές εκκλήσεις για ενίσχυση του.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης, μετά την περιπέτεια με την υγεία του, τώρα που άγγιξε λίγο τα φτερά του χάροντα και μετά τις εξαγγελίες για αλλαγή στάσης ζωής, είναι καλό να προχωρήσει σε θεσμικά βήματα στήριξης των ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού. Εξάλλου η πρώτη δουλειά κάθε ευνομούμενης πολιτείας είναι να φροντίζει για την δίκαιη κατανομή του πλούτου. Και αυτό, γιατί ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που δεν χορταίνει, έστω και αν του χαρίσουν όλο τον πλανήτη. Στην Κύπρο το μεγαλύτερο πρόβλημα, πάνω και από το κυπριακό είναι η κατανομή του πλούτου. Η πρώτη βίαιη διεύρυνση του χάσματος των «πάνω» και των «κάτω» έγινε με το χρηματιστήριο. Η δεύτερη και χειρότερη γίνεται σήμερα με την οικονομική καταστροφή, αφού στην ουσία καλούνται οι μεροκαματιάρηδες, να πληρώσουν τις μεγάλες απάτες του πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου. Εξάλλου και το κυπριακό έφθασε εδώ που κατάντησε, κυρίως από τους οικονομικούς φόβους των προνομιούχων.

Επειδή σε αυτό τον τόπο, τα μόνα που ευδοκιμούν είναι τα κούφια λόγια τα μεγάλα, καλό είναι να τολμήσουν οι άνθρωποι των εξουσιών, να προχωρήσουν σε ουσιαστικές θεσμικές αλλαγές. Ας καθιερώσουν κατηγορία ΦΠΑ για τα είδη πολυτελείας και ας αυξήσουν το φόρο στο 25% γιατί όχι και στο 30% και ας μειώσουν τον ΦΠΑ για τα είδη πρώτης ανάγκης. Οι πλούσιοι που αγοράζουν τις λιμουζίνες και τα πολυτελέστατα σπίτια, δεν πρόκειται να διαμαρτυρηθούν. Αντιθέτως θα χαρούν, αφού θα μειωθούν οι «εκλεκτοί» που μπορούν να αγοράζουν. Αυτό που κυρίως τους ενδιαφέρει, είναι προκαλούν την ζήλια των άλλων και να «χουμίζονται» για τον πλούτο τους. Η οικονομία είναι θέμα ικανοποίησης αναγκών και όχι λογιστικών αριθμών, όπως νομίζουν οι «λογιστάδες» και οι «ελεγκτάδες», που άφησαν τον τόπο «ταπί». Λίγη φαντασία στην πολιτική δεν βλάπτει. Στο δρόμο που χάραξε ο Καποδίστριας με τις πατάτες.