Το θαύμα
λειτουργεί
Πάλαι ποτέ
νοικοκυραίοι, σήμερα άνεργοι και απελπισμένοι, παρακολουθούν την πτώση των
«γιγάντων» και αναμένουν το δικό τους θαύμα, που δεν είναι τίποτα άλλο, από ένα
μισθό, ώστε να μπορούν να πληρώνουν τις δόσεις των χρεών τους και να θρέψουν τις
οικογένειες τους. Πολλοί είναι αυτοί που χαίρονται, γιατί εκπληρώθηκαν οι
κατάρες τους και πληρώνουν οι «κουμπάροι» που τους γέμισαν τα μυαλά με όνειρα
και τους λογαριασμούς με δάνεια. Υπάρχουν και άλλοι που ακόμη κλαιν με την
βλακεία τους, αφού πίστεψαν τα κούφια λόγια, που θα τους οδηγούσαν τάχα στην
μεγάλη ζωή.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
21/12/2014
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
Θαύμα, θαύμα,
μονολογούσε «καμένος» κάτοχος των «χρυσοφόρων» μετοχών και αξιόγραφων. Τα ιερά
τέρατα, οι πανίσχυροι τραπεζίτες, κατακρημνίζονται από τα παλάτια τους. Ο
παφλασμός της πτώσης, είναι εκκωφαντικός και ταράζει τις ψυχές, χωρίς να τις
ηρεμεί. Η μνήμη πάει στα καλά τα χρόνια, που άνοιγαν το στόμα τους οι σπουδαίοι
τραπεζίτες και οι «ονειροπαρμένοι», έστρωναν στα πόδια τους, εκατομμύρια λίρες
και ευρώ. Η μνήμη στρέφεται και στις εποχές της τηλεοπτικής ελεημοσύνης, όπου
με λίγα ευρωλάκια και πολλά «ροδαλά» λόγια, οι παμπόνηροι κέρδιζαν εκατομμύρια,
στην πλάτη ανήμπορων παιδιών και απελπισμένων γονιών. Πάνε οι εποχές που με τον
«χρυσό» τους οι αετονύχηδες, ανέβαζαν και κατέβαζαν τις εξουσίες του τόπου.
Είναι ίσως η
πρώτη φορά στην ιστορία της Δημοκρατίας, όπου η Δικαιοσύνη στρέφει τα βέλη της,
στα ιερά τέρατα του πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου. Είναι και πάλι, η πρώτη
φορά, όπου η πολιτικο-οικονομική ελίτ της Κύπρου, παρέδωσε τα κλειδιά του
«ταμείου» σε ξένους. Από την μια, οι τροϊκανοί οι οποίοι αφού έκαναν τα
πειράματα τους, με το κούρεμα των καταθέσεων, τώρα ανοιγοκλείουν την στροφικά
των δανεικών, ανάλογα με τα κέφια και την εκπλήρωση των διαταγών τους. Από την
άλλη τα ξένα υπερεθνικά κεφάλαια, τα οποία αγόρασαν σε τιμή ευκαιρίας τις
Τράπεζες, τώρα πλέον «κάνουν παιγνίδι» και ακονίζουν τα «δόντια» τους, για να
αρπάξουν σπίτια και περιουσίες.
Το 1974 ήταν
πολλοί που έλεγαν, ότι η εισβολή της Τουρκίας, γλίτωσε πολλούς από τα χέρια των
πραξικοπηματιών, οι οποίοι ήταν έτοιμοι να αρχίσουν τις εκκαθαρίσεις Μακαριακών.
Αλλά στο τέλος της ημέρας, χάσαμε το μισό νησί και όσο περνούν τα χρόνια,
ενδεχομένως να μιλούμε για μια ακόμη χαμένη πατρίδα. Σήμερα είναι πολλοί που
χαίρονται, γιατί ήρθαν οι ξένοι και πήραν τις Τράπεζες και αύριο τους
κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς. Αλλά στο τέλος της ημέρας από αφέντες, θα
καταντήσουμε υπάλληλοι των πολυεθνικών εταιριών. Και αυτό απλά μεταφράζεται, σε
μισθούς πείνας για τους πολλούς και σε βασιλικούς μισθούς για τους λίγους. Τα
μεγάλα κέρδη, θα οδηγούνται στα μυστικά ταμεία, των άγνωστων “funds’, των γνωστών πολυεθνικών ταμείων.
Η πραγματική
εξουσία βρίσκεται στο χρήμα και όλοι οι πόλεμοι γίνονται για τον πλούτο, όπως
παραδέχονται οι ιστορικοί. Τα άλλα, περί θρησκευτικών, εθνικών, ιδεολογικών και
άλλων ιδεωδών, αποτελούν προπετάσματα καπνού, για να σκοτώνονται οι νέοι
άνθρωποι και να εδραιώνουν την εξουσία τους οι μεγαλύτεροι. Οι ταγοί της
Κύπρου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, παραδίδοντας τα κλειδιά της οικονομίας
στους ξένους «σωτήρες», ηθελημένα ή αναγκαστικά, παρέδωσαν αυτό που καλείται
κυριαρχία. Η νομική κυριαρχία, για την οποία τόσα δάκρυα χύθηκαν στο παρελθόν,
κονιορτοποιείται μπροστά στην αληθινή κυριαρχία του πλούτου.
Όμως έχει ο
καιρός γυρίσματα και το θαύμα, ποτέ δεν έπαυσε να λειτουργεί. Αυτοκρατορίες οι
οποίες μεγαλούργησαν, στη συνέχεια διαλύθηκαν. Αφέντες, κατάντησαν δούλοι.
Τραπεζίτες βρέθηκαν στις φυλακές. Ευυπόληπτοι πολιτικοί, κατάντησαν μισητά
ανθρωπάκια. Και αντιθέτως τίμιοι άνθρωποι, πολίτες με «σταυρό στο χέρι»
κατάφεραν να αναδειχθούν στην κοινωνία. Νομοταγείς επιχειρηματίες που πλήρωναν
τους φόρους τους, κατάφεραν να μεγαλουργήσουν. Και όλα αυτά, γιατί ο κόσμος
ποτέ δεν κινείται με την λογική. Και γιατί τα πάθη, είναι ικανά να σύρουν πλοία
στα βουνά. Η Κύπρος μπορεί να ελπίζει, γιατί ακόμη λειτουργεί το θαύμα, όπως
λειτούργησε εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Σχόλια