Από τον Αλέξη
Ζορπά, στον Αλέξη Τσίπρα
«Δεν πιστεύω
τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος» γράφει στον τάφο του μέγιστου κρητικού
του Νίκου Καζαντζάκη. Ο ελληνικός λαός, ελεύθερος πλέον, από τα κούφια λόγια τα
μεγάλα, χωρίς να πιστεύει τους αυτόκλητους σωτήρες του έθνους και χωρίς να
ελπίζει στους μεγαλόσχημους ευρωπαίους εταίρους, βυθισμένος στην φτώχια και την
ανεργία, ανέδειξε στην εξουσία ένα «παιδαρέλι» χωρίς γραβάτα και με κρητικές
ρίζες. Από τον Αλέξη Τσίπρα, στον Αλέξη Ζορπά και όποιον πάρει ο χάρος. Ήδη ο
χάρος πήρε εκατοντάδες αυτόχειρες, ήδη ο χάρος πήρε χιλιάδες ανθρώπους που
αδυνατούσαν να πάνε στον γιατρό, ήδη ο χάρος σκότωσε τα όνειρα εκατομμυρίων
νέων ανθρώπων.
Φτάνοντας στο
βυθό της απελπισίας, ο ελληνικός λαός, επιχειρεί ένα νέο άλμα, όπως τον γέρο
Αλέξη Ζορπά, χωρίς πλέον να φοβάται ούτε τον θάνατο, ούτε και την απειλή της
δραχμής. Όταν η τσέπη είναι άδεια, ούτε το ευρώ έχει αξία, ούτε και η δραχμή.
Όταν η διαφθορά και τα «τζάκια», συνεχίζουν να βασιλεύουν, όταν οι φτωχοί
γίνονται φτωχότεροι, για να γίνουν πλουσιότεροι, οι πλούσιοι και όταν στην «φάκα» της δικαιοσύνης πέφτουν
μόνο οι «μαρίδες», τότε οι πολίτες αναζητούν το θαύμα και πιστεύουν σε
ανθρώπους που ξέρουν να χαμογελούν, να λένε ένα καλό λόγο και να δίνουν ελπίδα
για το αύριο. Μπούχτισαν την μιζέρια, βαρέθηκαν τις απειλές και κουράστηκαν
τους κενούς καθωσπρεπισμούς.
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
1/2/2015
«Δεν πιστεύω
τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος» γράφει στον τάφο του μέγιστου κρητικού
του Νίκου Καζαντζάκη. Ο ελληνικός λαός, ελεύθερος πλέον, από τα κούφια λόγια τα
μεγάλα, χωρίς να πιστεύει τους αυτόκλητους σωτήρες του έθνους και χωρίς να
ελπίζει στους μεγαλόσχημους ευρωπαίους εταίρους, βυθισμένος στην φτώχια και την
ανεργία, ανέδειξε στην εξουσία ένα «παιδαρέλι» χωρίς γραβάτα και με κρητικές
ρίζες. Από τον Αλέξη Τσίπρα, στον Αλέξη Ζορπά και όποιον πάρει ο χάρος. Ήδη ο
χάρος πήρε εκατοντάδες αυτόχειρες, ήδη ο χάρος πήρε χιλιάδες ανθρώπους που
αδυνατούσαν να πάνε στον γιατρό, ήδη ο χάρος σκότωσε τα όνειρα εκατομμυρίων
νέων ανθρώπων. Φτάνοντας στο
βυθό της απελπισίας, ο ελληνικός λαός, επιχειρεί ένα νέο άλμα, όπως τον γέρο
Αλέξη Ζορπά, χωρίς πλέον να φοβάται ούτε τον θάνατο, ούτε και την απειλή της
δραχμής. Όταν η τσέπη είναι άδεια, ούτε το ευρώ έχει αξία, ούτε και η δραχμή.
Όταν η διαφθορά και τα «τζάκια», συνεχίζουν να βασιλεύουν, όταν οι φτωχοί
γίνονται φτωχότεροι, για να γίνουν πλουσιότεροι, οι πλούσιοι και όταν στην «φάκα» της δικαιοσύνης πέφτουν
μόνο οι «μαρίδες», τότε οι πολίτες αναζητούν το θαύμα και πιστεύουν σε
ανθρώπους που ξέρουν να χαμογελούν, να λένε ένα καλό λόγο και να δίνουν ελπίδα
για το αύριο. Μπούχτισαν την μιζέρια, βαρέθηκαν τις απειλές και κουράστηκαν
τους κενούς καθωσπρεπισμούς.
Ο πόλεμος άρχισε
στην Ελλάδα, μόνο που αυτή την φορά δεν διεξάγεται στα Ίμια, όπως διεξήχθη τις
πρώτες ώρες της διακυβέρνησης Κώστα Σημίτη, αλλά στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Το
βαθύ κράτος προκάλεσε την κατάρρευση των μετοχών, ενώ οι καλοπροαίρετοι άρχισαν
να ενσπείρουν τον φόβο, της επιστροφής, όχι στη δραχμή, αλλά της μνας. Η μνα
ήταν αρχαίο νόμισμα από πολύτιμα μέταλλα, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι
Έλληνες και Ρωμαίοι. Ο Σημίτης τότε γλύτωσε τον πόλεμο, με την βοήθεια της
Αμερικής και πάρα τις συστάσεις του Καραμανλή για χαρακίρι. Ο Αλέξης Τσίπρας
ήδη πέτυχε μια νίκη, αφού ανάγκασε το βαθύ κράτος των Βρυξελλών, να τρέχει στην
Αθήνα για συνομιλίες.
Ο Αλέξης Τσίπρας
απέδειξε ότι έχει τσαγανό, έχει τόλμη και σίγουρα μπορεί να κάνει παιγνίδι,
χωρίς μεγαλοϊδεατισμούς. Κατάφερε να συσπειρώσει το πολυσυλλεκτικό κόμμα του και
να το οδηγήσει στην εξουσία, κατάφερε να «υποτάξει υπό τους πόδας του», τους
ακροδεξιούς των Ανεξάρτητων Ελλήνων, πέτυχε να διχάσει την Νέα Δημοκρατία με
την επιλογή Προέδρου Δημοκρατίας και σίγουρα κατάφερε να αναδειχθεί παίκτης στα
πολιτικά σαλόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμη τόλμησε να ανατρέψει κατεστημένα,
επιλέγοντας την πολιτική διαβεβαίωση, αντί του θρησκευτικού όρκου. Πέτυχε να
βάλει στην εξουσία ανθρώπους με ιδιαιτερότητες και σωματικές αναπηρίες και
μάλιστα χωρίς γραβάτες. Ακόμη και οι προσωπική του ζωή, αποτελεί σκάνδαλο, για
τους ανθρώπους που κρίνουν με την γυαλάδα των κουστουμιών.
Η νέα πορεία του
Αλέξη Τσίπρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ανάγκασε και την φοβισμένη Λευκωσία να βγει
από το καβούκι της, να αρθρώσει λόγο κατά των «παιγνιδιών» των Βρυξελλών και
της Ουάσιγκτον, κατά της Ρωσίας. Παιγνίδια τα οποία στοιχίζουν πανάκριβα και
στην Κύπρο. Επιτέλους πρέπει κάποτε να αρχίσουμε να «πουλούμε το τομάρι» μας,
στην τιμή που μας αξίζει. Οι δυτικοί διενέργησαν τόσους πολέμους με βάση την
Κύπρο και για πληρωμή μας κατέστρεψαν οικονομικά με το «παλαβό» κούρεμα των
καταθέσεων και τα άλλα «τρελά».
Ο Αλέξης Ζορπάς
στο τέλος της ημέρας, όπως προβάλλεται και στην περίφημη ταινία του Μιχάλη
Κακογιάννη με τον Αντονι Κουίν, έμεινε να βλέπει το ευφάνταστο κατασκεύασμα
του, για εναέρια μεταφορά κορμών, να καταρρέει και να διαλύεται. Παραμένει
στοίχημα αν στο τέλος της ημέρας, ο Αλέξης Τσίπρας, θα καταφέρει να βάλει γερές
βάσεις και θα αναστήσει την Ελλάδα και μαζί όλο τον Ελληνισμό και την δύσμοιρη
Κύπρο.
Σχόλια