Αρπακτές ιδιωτικοποιήσεις

Αρπακτές ιδιωτικοποιήσεις

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/1/2015

 «Ο υπαρκτός καπιταλισμός στον δυτικό κόσμο βρίσκεται στην Κύπρο των μονοπωλίων και της αρπακτής», έλεγε θυμόσοφος πρώην πολιτικός. «Ο Μακάριος μοίραζε τα τιμάρια της εξουσίας, μεταξύ επιχειρηματιών και της Εκκλησίας. Τράπεζα οι ιδιώτες, Τράπεζα και η Εκκλησία, μπύρα ο επιχειρηματίας, μπύρα και η Εκκλησία, ξενοδοχεία οι επιχειρηματίες, ξενοδοχεία και η Εκκλησία, επιχειρήσεις οι ιδιώτες, επιχειρήσεις και η Εκκλησία. Η ιστορία συνεχίστηκε με τους διορισμούς στο δημόσιο, με τους παφίτες να έχουν προτεραιότητα στην Αστυνομία, τους βουνίσιους στους ημικρατικούς οργανισμούς, τους μορφωμένους στο δημόσιο και τους αγωνιστές στις θέσεις αξιωματούχων. Και η εξουσία εδραιώθηκε, αλλά δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερα από 14 χρόνια. Ήρθε το πραξικόπημα και η εισβολή και οι λόγοι της τραγωδίας, δεν ήταν μόνο εθνικοί, αλλά είχαν και οικονομικές παραμέτρους. Η σύγκρουση συμφερόντων ήταν μεγάλη και εκδηλώνονταν με εθνικιστικό περιτύλιγμα.»

Ο άνθρωπος, πονεμένος και θλιμμένος από την οικονομική καταστροφή, η οποία ταλαιπωρεί και τα παιδιά του, συνέχισε την φιλοσοφική ενατένιση του χθες. «Οι διάδοχοι του Μακαρίου, συνέχισαν το δρόμο που χάραξε ο πρώτος πρόεδρος. Εδραίωσαν την εξουσία τους, στη διατήρηση των μονοπωλίων και στις ψήφους των δημοσίων υπαλλήλων. Πάνω από όλα όμως στα αιματοβαμμένα δολάρια, δηνάρια, ρούβλια και τα άλλα λερωμένα νομίσματα, που μεταφέρονταν με κάθε μέσο, στο πλυντήριο του οικονομικού παραδείσου της Μεσογείου. Οι πολίτες έμαθαν και αυτοί να πωλούν την ψήφο τους, έναντι θέσεων στο δημόσιο. Και φυσικά συνήθισαν στην ασφάλεια και στο αραλίκι του δημοσίου, έστω και αν αυτό σκότωνε τα όνειρα και την ανάγκη τους, για δημιουργία. Όλα πήγαιναν ρολόι, μέχρι την ώρα που ήρθε η ένταξη στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το απατηλό όνειρο της λύσης του κυπριακού. Τότε επισυνέβη το δυστύχημα. Οι Τραπεζίτες έβγαλαν φτερά, ταξίδευαν στα πέρατα της γης και με δάνεια έκαναν τάχα επενδύσεις. Τα λαμόγια του δημοσίου, ξεσάλωσαν και άρχισαν τις αρπακτές και όλοι φόρτωναν στον κύπριο φορολογούμενο τους λογαριασμούς. Σε μια στιγμή όλα ανατινάχθηκαν στον αέρα και το φυτίλι άναψαν οι άσπονδοι φίλοι και εταίροι μας».

Ο θυμόσοφος πήρε φόρα και άρχισε τις προβλέψεις για το μέλλον. «Τρέχουν σήμερα να ιδιωτικοποιήσουν τα πάντα, αφού το σύστημα διορισμών του δημοσίου, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει πλέον το σύστημα εξουσίας. Οι διορισμοί περιορίστηκαν στις θέσεις αξιωματούχων, οι οποίοι κατά παράξενο τρόπο πολλαπλασιάζονται, αντί να μειώνονται και βεβαίως χωρίς να επηρεάζονται τα προνόμια τους. Άντε να πάρει η ευχή, να προχωρήσουν στις θατσερικές μεθόδους, αλλά στην Κύπρο, οι ιδιώτες δεν έχουν την καλύτερη έξωθεν μαρτυρία. Ιδιωτικές ήταν οι Τράπεζες που χρεοκόπησαν, ιδιωτική ήταν η αεροπορική εταιρία  Ήλιος που σκότωσε τόσους ανθρώπους, ιδιωτικές είναι και οι εταιρίες που χρωστούν δισεκατομμύρια. Ο κόσμος εμπιστεύεται τις εταιρίες του δημοσίου, όσα χάλια και αν έχουν, αφού οι ιδιώτες φαίνεται ότι το μόνο που ξέρουν είναι να κάνουν αρπακτές και να σπαταλούν τα κέρδη τους, σε κραιπάλες στα πέρατα της γης. Τουλάχιστον οι εταιρίες του δημοσίου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άφηναν τα κέρδη στον τόπο και έδινε καλούς μισθούς στους υπαλλήλους τους».

Ο άνθρωπος που κουβαλά πολλές δεκαετίες στην πλάτη του, προειδοποιούσε για τους κινδύνους από τα αρπακτικά, τα οποία είναι έτοιμα να πωλήσουν, όχι μόνο το βυζί της μάνας τους, αλλά και την μάνα τους. «Γκρινιάζουν όλοι γιατί δεν μειώνονται τα τοκογλυφικά επιτόκια. Καλά ο Συνεργατισμός που είναι δημόσια εταιρία γιατί δεν μειώνει τα επιτόκια; Γιατί θέλουν να πωλήσουν την CYTA και δεν την αφήνουν να αποτελεί αντίβαρο στις αυθαιρεσίες των ιδιωτών. Και όλα αυτά γιατί η Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού, δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του πολίτη. Οι μόνοι που έμειναν φωνάζουν για τις ψηλές τιμές είναι οι σύνδεσμοι καταναλωτών και οι δημοσιογράφοι. Κατά τα άλλα, τα πάντα ρει.»