Τα πάντα ρει....

➧ Εγώ αν δεν πληρώσω τις δόσεις του δανείου μου, οι τράπεζες θα μου στείλουν επιστολή και θα με κάνουν και ρεζίλι στους εγγυητές που με εμπιστεύτηκαν. Αν αδυνατώ να πληρώσω, θα με πάρουν δικαστήριο, θα μου φάνε την περιουσία μου, θα με κηρύξουν σε πτώ- χευση και για πέντε χρόνια θα βρίσκομαι σε ομηρία. Αυτοί που οδήγησαν το κράτος σε χρεοκοπία, πώς ά- ραγε θα πρέπει να τιμωρηθούν; Αλήθεια δεν έχουν ευθύνη όλοι αυτοί οι «μανταρίνοι» του Υπουργείου Οι- κονομικών και της Κεντρικής Τράπεζας, όπως λέει και ο Δημήτρης Χριστόφιας, οι οποίοι δεν προειδοποίησαν ότι θα οδηγηθεί ο τόπος σε αυτή τη τραγική κατάστα- ση; Οι υπουργοί, οι βουλευτές, ο διοικητής της Κεντρι- κής, οι γενικοί διευθυντές και όλοι οι ακριβοπληρωμέ- νοι διευθυντές του Δημοσίου, με τις λιμουζίνες, τις ι- διαιτέρες και τα μυθικά επιδόματα, δεν έχουν άραγε καμία ευθύνη; Οι απορίες αυτές ακούγονται σε κάθε καφενέ και σε κάθε καφετέρια της Κύπρου και φυσι- κά κανένας δεν μπορεί να δώσει απάντηση. ➧ Η οικονομία είναι κυρίως ψυχολ...

Τ Ο Μ Ο Ν Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α Ο Δ Υ Σ Σ Ε Α Ε Λ Υ Τ Η Θα πενθώ πάντα -μ' ακούς;- για σένα, μόνος, στον Παράδεισο Ι Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός Πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα με το δριμύ του μαύρου του θανάτου. II Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται χωρίς εμάς και τραγουδώ τ' άλλα που πέρασαν Εάν είναι αλήθεια, Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά, οι κιθάρες που αναβόσβησαν κάτω από τα νερά. Τα «πίστεψέ με» και τα «μη» Μια στον αέρα, μια στη μουσική τα δυο μικρά ζώα, τα χέρια μας που γύρευαν ν' ανέβουνε κρυφά το ένα στο άλλο. Η γλάστρα με το δροσαχί στις ανοιχτές αυλόπορτες και τα κομμάτια οι θάλασσες που ερχόντουσαν μαζί πάνω απ' τις ξερολιθιές, πίσω απ' τους φράχτες. Την ανεμώνα που κάθισε στο χέρι σου κι έτρεμε τρεις φορές το μωβ τρεις μέρες πάνω από τους καταρρ...

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ Κέραμος και κάλαμος . ________________________________________ «Κάποτε μια παρέα μυρμήγκια βρήκαν στο δρόμο τους ένα πανύψηλο δέντρο, καταπράσινο, με πυκνά κλαδιά και γεμάτο φύλλα. Αφού συνεδρίασαν, τους φάνηκε καλό να το κάνουν σπίτι τους, για να μην κινδυνεύουν. Σκέφτηκαν πως μένοντας μέσα στα σπλάχνα αυτού του θεόρατου γίγαντα που πατά στη γη και ακουμπά τον ουρανό, θα εξασφάλιζαν μια ήσυχη και αμέριμνη ζωή. Πραγματικά, εργατικά και επιμελή καθώς ήταν, άρχισαν να σκαρφαλώνουν όσο ψηλότερα μπορούσαν. Λίγο ξαπόσταιναν για καμιά ανάσα και μετά δώστου πάλι αναρρίχηση. Αφού βρήκαν κάποια πυκνά κλαδιά, τους φάνηκε καλό να δοκιμάσουν εκεί ψηλά και κρυφά την τύχη τους. Λίγο λίγο ροκάνιζαν μία μικρή τρυπούλα στον κορμό του δέντρου. Πέρασαν μερικές μέρες και πράγματι το Όνειρο τους άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Έφτιαξαν τις αποθήκες τους, την τραπεζαρία τους, τα υπνοδωμάτια και ό,τι τους ήταν απαραίτητο. Ο χειμώνας καραδοκούσε και έπρεπε να βρουν προ...

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος «Όταν το έργο γίνεται πάρεργο, ναι, είναι κακό. Το έργο της Εκκλησίας, από κατά βάση ποιμαντικό, ιδιαίτερα μετά το 1974, έγινε έργο που στόχο έχει την οικονομική αυτοδυναμία της Εκκλησίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος και άλλοι ιεράρχες πίστευαν ότι αυτό τούς έδινε τη δυνατότητα να έχουν λόγο πολιτικό. Αυτό εμφάνισε μεγάλες ελλείψεις. Ποιμαντικές και ταυτότητας ανάμεσα στους Ελληνοκυπρίους, που τώρα διαφαίνονται μέσα σ' αυτή την κρίση. Όχι απλώς μια κρίση τού ναι και τού όχι, αλλά μια κρίση πολύ βαθύτερη». @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος άγγιξε με την τολμηρή αυτή ρήση «τον τύπον των ήλων» της κατάστασης που βυθίστηκε η Εκκλησία της Κύπρου. Το μικρόβιο της εκκοσμίκευσης διείσδυσε για καλά στο μυαλό και τις ενέργειες των Ιεραρχών της γενιάς του 1974, οι οποίοι εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στο χρυσό και όχι στον Χριστό. Ακόμη και σήμερα που η Εκκλησία της Κύπρου βρίσκεται σε διαδικασία κάθαρσης, που το πρότυπο του Ιεράρχη- Παπαφλέσσα...

Το εθνικό τραύμα και τα παυσίπονα . ________________________________________ Αλλά η πραγματικότητα είναι κάτι το δευτερεύον που διέκοψε για λίγο τα μεγάλα μας σχέδια... (Τάσου Λειβαδίτη Ταξίδι χωρίς τέλος, από τη συλλογή "Βιολέτες για μια εποχή") Είμαι ένας ελλαδίτης κληρικός και ψυχίατρος. Έχω επισκεφθεί την "γλυκείαν χώραν" Κύπρον 14 φορές και έχω κάμει πολλούς καλούς φίλους. Ανήκω στη γενιά της οποίας το φυσικό αίσθημα δικαίου τραυματίσθηκε από την εισβολή. Έχω θαυμάσει την αγνή πίστη των νεαρών αγωνιστών του κυπριακού αγώνα και την έχω διηγηθεί στο κατηχητικό μου πολλές φορές. Τα μάτια μου γεμίζουν όταν βλέπω στην τηλεόραση να παρελαύνουν κατά τις εθνικές γιορτές οι επιγραφές των σχολείων στα κατεχόμενα. Και έχω ακόμη τη σύνεση να γνωρίζω ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να συμβουλεύσω τους Κυπρίους τι να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα. (Το άρθρο γράφτηκε πριν από αυτό). Ακόμη περισσότερο, δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση τους. Μετά από αυτές τις εξηγήσεις (που ο αναγνώστης...

Περί της αγάπης των εχθρών . ________________________________________ ? Κουμπάρε, δεν είναι υπερβολικός ο Θεός να μας καλεί να αγαπήσουμε τους εχθρούς μας; ? Φίλε, έχεις δίκιο, είναι παραλογισμός με τα ανθρώπινα δεδομένα να αγαπούμε τους εχθρούς μας. Ωστόσο, αυτή είναι η αληθινή έννοια της αγάπης, αυτή είναι η κορωνίδα των αρετών, αυτή είναι η ίδια η φύση του Θεού, την οποία σίγουρα δεν μπορεί να χωρέσει το μυαλό μας. Ο Θεός είναι υπέρλογος και όχι παράλογος. ? Καλά, αφού είναι πάνω από τη λογική ο Θεός και η αγάπη, πώς μπορεί ο άνθρωπος να την προσεγγίσει; ? Ο Χριστός κατά τη διάρκεια της επί γης παρουσίας του, δίδαξε την αληθινή αγάπη, με την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Ο λεγόμενος «κακός» αναδείχθηκε σε «καλό» και έδειξε στους υποκριτές «καλούς», δηλαδή στους Εβραίους την αληθινή έννοια του πλησίον, του διπλανού, του αγαπημένου προσώπου. Μας δίδαξε, ο Χριστός, ότι η αγάπη δεν έχει χρώμα, φυλή, φύλο αλλά ούτε και θρησκεία. Εξάλλου, αν είναι κάτι που έφερε ο Χριστός στη γη, είναι...

Ιερά Σύνοδος "Η Εκκλησία της Κύπρου παρακολουθεί με έντονη ανησυχία τα όσα διαδραματίζονται στο Κυπριακό και με αίσθημα ευθύνης καλεί όλους σε συστράτευση. Το μέλλον της πατρίδας μας παζαρεύεται σε συνέδρια και Οργανισμούς, που δεν στοχεύουν, δυστυχώς, όπως όφειλαν, στην περιφρούρηση του δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά στην κατοχύρωση των ξένων συμφερόντων και στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Πρέπει πάση θυσία να αποκρουσθεί κάθε προσπάθεια και να απορριφθεί οποιοδήποτε σχέδιο, που δεν θα κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των νομίμων κατοίκων της Κύπρου". @@@@@@@@@@@@@@@@@ Ευτυχώς το μυστήριο της Ανάστασης του Χριστού είναι τόσο δυνατό, ευτυχώς οι ψαλμωδίες είναι θεσπέσιες, ευτυχώς ο θάνατος θανατώθηκε με την Ανάσταση, ευτυχώς ο κόσμος λειτουργεί όχι μόνο με τους ανθρώπινους κανόνες, ευτυχώς το θαύμα ακόμη λειτουργεί, ευτυχώς η χαρά και η ευτυχία δεν έχουν σχέση με τα ανθρώπινα πάθη, ευτυχώς ο παράδεισος δεν χρειάζεται χώρ...