Καταραμένος αδήλωτος πλούτος
Καταραμένος αδήλωτος
πλούτος
Ούτε καν
συζητήθηκαν, ούτε καν προβλημάτισαν, ούτε καν αν απασχόλησαν τους
πολύ-δηλωσάδες των κομμάτων, οι υποδείξεις της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, η οποία επισκέφθηκε πριν μερικές μέρες την Κύπρο, με αφορμή την
έξοδο της χώρας από το μνημόνιο. Επεσήμαναν ότι τα δύο μεγάλα κεφάλαια που δεν
υλοποιήθηκαν, ήταν η αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και η εφαρμογή του
ΓΕΣΥ. Με απλά λόγια, οι «κακοί» των Βρυξελλών, είπαν στους «καλούς» της Λευκωσίας,
ότι ξέχασαν την ευημερία των πολιτών, στην μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης, να
οδηγήσει την Κύπρο, εκτός του μνημονίου. Με άλλα λόγια ευημερούν οι αριθμοί,
όχι όμως οι άνθρωποι.
Το παγκόσμιο
πείραμα του κουρέματος των καταθέσεων, δηλαδή της κλοπής των αποταμιεύσεων διά
του νόμου, προκάλεσε ως διά μαγείας, την διάλυση της μεσαίας τάξης και αν
πιστέψουμε τις στατιστικές, έκανε τους πλούσιους, πλουσιότερους και τους
φτωχούς φτωχότερους. Η πλάκα είναι ότι όλα έγιναν στο όνομα των «κακών»
τροϊκανών, μόνο που οι «καλοί» της Λευκωσίας, ξέχασαν να εφαρμόσουν τις
πρόνοιες για το Γενικό Σχέδιο Υγείας και τις υποδείξεις για την αδήλωτη εργασία,
δηλαδή τα κεφάλαια που αφορούν τους λιγότερο τυχερούς ανθρώπους. Η ανεργία
βρίσκεται στα ύψη, τα κοινωνικά παντοπωλεία δεν κλείνουν, ενώ οι εργοδότες
ξεσάλωσαν κυριολεκτικά, κόβοντας μισθούς και ωφελήματα, ώστε να διατηρήσουν την
«φανταχτερή» ζωή τους.

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
20/3/2016
Ούτε καν
συζητήθηκαν, ούτε καν προβλημάτισαν, ούτε καν αν απασχόλησαν τους
πολύ-δηλωσάδες των κομμάτων, οι υποδείξεις της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, η οποία επισκέφθηκε πριν μερικές μέρες την Κύπρο, με αφορμή την
έξοδο της χώρας από το μνημόνιο. Επεσήμαναν ότι τα δύο μεγάλα κεφάλαια που δεν
υλοποιήθηκαν, ήταν η αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και η εφαρμογή του
ΓΕΣΥ. Με απλά λόγια, οι «κακοί» των Βρυξελλών, είπαν στους «καλούς» της Λευκωσίας,
ότι ξέχασαν την ευημερία των πολιτών, στην μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης, να
οδηγήσει την Κύπρο, εκτός του μνημονίου. Με άλλα λόγια ευημερούν οι αριθμοί,
όχι όμως οι άνθρωποι.
Από την μια είναι
η λογική –φιλελευθερισμό τον λένε κάποιοι- που λέει ότι πρέπει να ευημερήσουν
πρώτα οι αριθμοί, ώστε να ευημερήσουν
στην συνέχεια οι άνθρωποι. Από την άλλη είναι η λογική –σοσιαλιστική την λένε
κάποιοι άλλοι- που λέει ότι πρέπει να ευημερούν οι άνθρωποι, ώστε να
ευημερήσουν και οι αριθμοί. Ο διακηρυγμένος στόχος, είναι κοινός για όλους,
δηλαδή η ευημερία των ανθρώπων, μόνο που κάποιοι, είναι λίγο πιο ίσοι από τους
άλλους. Αυτό δεν έχει διαφορά, ούτε στον φιλελευθερισμό, ούτε στον σοσιαλισμό,
όσα κούφια λόγια και να λέγονται. Και αυτό είναι αποδεδειγμένο στην πράξη, με
ιστορικές τραγωδίες. Ο άνθρωπος ήταν, είναι και θα είναι, το αγριότερο ζώο στην
οικουμένη και το μόνο ζώο που δεν χορταίνει όσα πλούτη και να έχει.
Το παγκόσμιο
πείραμα του κουρέματος των καταθέσεων, δηλαδή της κλοπής των αποταμιεύσεων διά
του νόμου, προκάλεσε ως διά μαγείας, την διάλυση της μεσαίας τάξης και αν
πιστέψουμε τις στατιστικές, έκανε τους πλούσιους, πλουσιότερους και τους
φτωχούς φτωχότερους. Η πλάκα είναι ότι όλα έγιναν στο όνομα των «κακών»
τροϊκανών, μόνο που οι «καλοί» της Λευκωσίας, ξέχασαν να εφαρμόσουν τις
πρόνοιες για το Γενικό Σχέδιο Υγείας και τις υποδείξεις για την αδήλωτη εργασία,
δηλαδή τα κεφάλαια που αφορούν τους λιγότερο τυχερούς ανθρώπους. Η ανεργία
βρίσκεται στα ύψη, τα κοινωνικά παντοπωλεία δεν κλείνουν, ενώ οι εργοδότες
ξεσάλωσαν κυριολεκτικά, κόβοντας μισθούς και ωφελήματα, ώστε να διατηρήσουν την
«φανταχτερή» ζωή τους.
Πέραν από όλα αυτά,
είναι η ώρα να τολμήσουν οι κυβερνώντες, αλλά και η αντιπολίτευση, να πάρουν
ριζοσπαστικές αποφάσεις, ώστε να εφαρμοστεί το Σχέδιο Υγείας και τεθεί ένα
τέλος στα φαινόμενα της μαύρης εργασίας. Η αδήλωτη εργασία, οδηγεί σε μισθούς
πείνας, αφού η προσφορά είναι τεράστια και μοιραία, λόγω του ανταγωνισμού, λόγω
του φόβου της ανεργίας, λόγω του πανικού του κοινωνικού αποκλεισμού,
προκαλούνται φαινόμενα συρρίκνωση της αξιοπρέπειας και των ωφελημάτων των
εργαζομένων. Η ανεργία είναι κατάρα, η
οποία διαλύει ψυχές και σώματα, γι αυτό και σε πολλές προηγμένες χώρες, η
εξασφάλιση εργασία αποτελεί συνταγματική υποχρέωση του κράτους.

Η ιστορία του
Γενικού Σχεδίου Υγείας συζητείται στην Κύπρο από το 1965. Επανειλημμένως
ψηφίστηκαν νόμοι, δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και όμως από αναβολή
σε αναβολή πάει η πονεμένη ιστορία, για την ίση αντιμετώπιση των ασθενών. Το βαθύ
κράτος των ιδιωτών γιατρών πρόβαλε χίλια δύο εμπόδια, για να μην χάσει τον
αδήλωτο πλούτο. Από την άλλη το ρηχό κράτος των εκάστοτε κυβερνήσεων, επέλεγε
την αναβολή επί της αναβολής, ώστε να μην δυσαρεστήσει τους «μικρούς θεούς». Ο
φόρος εισοδήματος για χρόνια έκανε τα στραβά μάτια, ενώ μέχρι σήμερα ο έλεγχος
δεν μπήκε σε επαγγελματική βάση. Πιο απλά είναι η ώρα να προωθηθούν οι
πιστωτικές κάρτες, κυρίως για τις συναλλαγές με γιατρούς και δικηγόρους, ώστε
επιτέλους να γίνουν κάποια σοβαρά βήματα για αντιμετώπιση του καταραμένου αδήλωτου
πλούτου, ώστε να αντιμετωπιστούν τα κοινωνικά προβλήματα, τα οποία αποτελούν
αδήλωτο καταραμένο μυστικό.
Σχόλια