Οι «γυμνοί βασιλιάδες» των ΜΜΕ

Οι «γυμνοί βασιλιάδες» των ΜΜΕ

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/7/2015

Τα παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια, για όσους έχουν μάτια και βλέπουν και αυτιά και ακούνε. Το κλασικό παραμύθι του Χαν Κρίστιαν Αντερσεν, με τον γυμνό βασιλιά, είναι και σήμερα επίκαιρο. Ο σκληρός βασιλιάς, ήταν παθιασμένος με τα όμορφα ρούχα, για την μόδα της εποχής και ήθελε να εντυπωσιάσει τους υπηκόους του, κατά την διάρκεια παρέλασης. Οι αυλικοί ανέλαβαν να υφάνουν μοναδικά ρούχα, τα οποία δεν υπήρχαν άλλα στον κόσμο. Οι πονηροί κόλακες, μηχανεύτηκαν να ράψουν τάχα αόρατα ρούχα, δηλαδή να μην ράψουν τίποτα. Ανέθεσαν και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της εποχής, δηλαδή στους τελάληδες, να διαφημίσουν τα καινούργια και μοναδικά ρούχα του βασιλιά. Ξεκίνησε η παρέλαση, ο βασιλιάς βγήκε γυμνός στον δρόμο και όλοι χειροκροτούσαν εντυπωσιασμένοι δήθεν, με την ενδυμασία του βασιλιά. Μόνο ένα παιδάκι φώναξε, ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ο βασιλιάς κατάλαβε την αλήθεια, αλλά συνέχισε να βαδίζει περήφανα, σαν να μην συνέβαινε τίποτα και τα φτωχαδάκια συνέχιζαν χειροκροτούν, αναμένοντας τα ψίχουλα που χάριζε ο βασιλιάς.

Τις τελευταίες δεκαετίες, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, οι επικοινωνιολόγοι με τα τερτίπια τους, άφηναν γυμνούς τους «βασιλιάδες», την ώρα που οι πολίτες ζητωκραύγαζαν στις προεκλογικές αρένες. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι, αφού οι ηγέτες απολάμβαναν την ηδονή της «καρέκλας» και οι πολίτες τις θεσούλες στο δημόσιο. Τα ρουσφετάκια αποτελούσαν το κερασάκι στην τούρτα, με τους «βασιλιάδες» να ηδονίζονται δίνοντας διαταγές. Από την άλλη οι οπαδοί παινεύονταν στους φίλους και τους κουμπάρους τους, ότι έχουν «μπάρμπα την Κορώνη». «Μαζί τα φάγαμε» όπως λέει και Θεόδωρος Πάγκαλος, έστω και αν οι λίγοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και οι πολλοί με πλαστικά πιρούνια. Έπρεπε να έλθουν οι «κουτόφραγκοι» για να μας πουν ότι οι ηγέτες μας είναι γυμνοί και ήδη διασκόρπισαν «ως μωρές παρθένες» τον πλούτο του τόπου.  

Η τέχνη της επικοινωνίας μπορεί να φαίνεται παντοδύναμη ακόμη και σήμερα. Ωστόσο αποδέχθηκε τις τελευταίες βδομάδες στην Ελλάδα ότι ήταν και αυτή γυμνή, όπως οι βασιλιάδες. Σχεδόν όλα τα ιδιωτικά Μέσα Ενημέρωσης, σταύρωναν πριν το δημοψήφισμα τον Αλέξη Τσίπρα, με χίλιους δυο τρόπους, ακόμη και με λανθασμένες δημοσκοπήσεις. Τελικά ο πρωθυπουργός σάρωσε στο δημοψήφισμα, ακυρώνοντας την αξιοπιστία των Μέσων Ενημέρωσης. Τα ίδια συνέβησαν σε μικρότερο βαθμό και στην Κύπρο κατά την διάρκεια των προεδρικών προεκλογικών εκστρατειών. Σίγουροι υποψήφιοι, έμειναν εκτός του δεύτερου γύρου και της εξουσίας. Δημοσκοπήσεις διαψεύστηκαν και μαζί τους, ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι, οι οποίοι θυσίαζαν την ουσία, στο όνομα της εικόνας.

Η Ελληνική Κυβέρνηση, τόλμησε και επιχειρεί ύστερα από δεκαετίες, να βάλει τάξη στο ασύδοτο ραδιοτηλεοπτικό πεδίο. Θα προκηρυχθούν διαγωνισμοί για να αποκτήσουν άδειες τα κανάλια. Το σημαντικότερο γεγονός, είναι ότι επιχειρείται να σπάσει το απόστημα, στην σχέση μεταξύ καναλαρχών και επιχειρηματιών, που πλούτιζαν κυρίως με τα έργα του δημοσίου. Θα τεθούν κανόνες και περιορισμοί, ώστε και νομικά, το ηττημένο «κράτος» των εκδοτών και των καλαναρχών, να επιστρέψει στις αρχές της ξεχασμένης δημοσιογραφίας, άρα και της Δημοκρατίας. Καλό θα είναι και στην Κύπρο, να τεθούν σοβαροί περιορισμοί στους εκδότες και τους καναλάρχες και επιτέλους να εφαρμοστούν οι νόμοι για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Σημαντική εξέλιξη αποτελεί και η ανατροπή του μονοπωλίου της ιδιωτικής εταιρίες, για τις εκπομπές ψηφιακού σήματος, κάτι που πρέπει το συντομότερο να υιοθετηθεί και στην Κύπρο. Στο τέλος της ημέρας, το μονοπώλιο, το μόνο που διασφαλίζει, είναι την παντοδυναμία των λίγων καναλαρχών και απαγορεύει ουσιαστικά σε νέους «παίκτες» να μπουν στο παιγνίδι της επικοινωνίας και να λειτουργήσει ο ξεχασμένος ανταγωνισμός. Η Δημοκρατία θέλει λόγο και αντίλογο, επιζητά κανόνες ίδιους για όλους και σίγουρα απαιτεί σοβαρότητα.