Το κούρεμα των αποφάσεων

Το κούρεμα των αποφάσεων

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/9/2014

«Αφήκαμε τα θέρη και ξικανναουρίζουμε». «Αφήσαμε τον γάμο και πήγαμε για πουρνάρια.»  Από το σοκ του κουρέματος, στο «κούρεμα» των αποφάσεων. Είναι εκπληκτικό ότι για 18 και πλέον μήνες, οι μόνοι που αποφασίζουν είναι οι τροϊκανοί και οι μόνοι που τσακώνονται, για τις «διαταγές» των ξένων, είναι οι ταγοί του νησιού. Όλα κινούνται στον ρυθμό των ελέγχων, επί των ελέγχων και επί της ουσίας, ένα τίποτα. Για την ταμπακιέρα ένα μηδέν. Λες και βομβάρδισαν την Κύπρο, με το αέριο της «παγωμάρας», τον ιό της ακινησίας. Ο πανικός διαδέχεται, τις κινήσεις απελπισίας. Όλοι για αλλού βαδίζουν, αλλά όλοι για αλλού πορεύονται.  

Το «πουγκί» της Κύπρου, το κρατούν πλέον οι ξένοι και φαίνεται ότι πλέον κάνουν ότι θέλουν. Οι Τράπεζες άλλαξαν χέρια και ανήκουν πλέον ουσιαστικά και τυπικά στους μεγαλο-επενδυτές. Αυτοί διοικούν, αυτοί λαμβάνουν αποφάσεις και αυτοί κάνουν «παιγνίδι», στο προσκήνιο με τις εκποιήσεις και στο παρασκήνιο με ένα σωρό «τρέλες» που τρελαίνουν τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους και τους εξαπατημένους. Οι Τράπεζες έκλεισαν τις κάνουλες των δανείων και το μόνο που κάνουν είναι να γράφουν στα χαρτιά τους, τόκους και πανοτόκια και ένα σωρό ακατανόητες χρεώσεις. Μετατράπηκαν σε τοκογλύφους, όπως καταγγέλλουν και οι βουλευτές.

Οι ξένοι επενδυτές, τα ξένα κοράκια, άρχισαν να δείχνουν τα δόντια τους και άνοιξαν το στόμα τους για να καταπιούν ημικρατικούς οργανισμούς, επιχειρήσεις και τα πάλαι ποτέ «φιλέτα». Οι «πεινασμένοι» εκλιπαρούν για ζεστό χρήμα και είναι έτοιμοι ακόμη και να ανακηρύξουν σαν εθνικούς ευεργέτες, όσους θα επενδύσουν στο νησί. Όσους κάνουν «αρπαχτές» όπως λένε οι καχύποπτοι. Η ιστορία των τοκογλύφων σε επανάληψη. Πριν εκατό χρόνια οι πεινασμένοι φιλούσαν και τα χέρια των τοκογλύφων, όταν τους έδιδαν ένα κομμάτι ψωμί, με αντάλλαγμα ένα χωράφι. Ήταν φιλάνθρωποι, έλεγαν οι απελπισμένοι, αφού θα μπορούσαν με το ίδιο ψωμί, να άρπαζαν όλη την περιουσία τους.

Η δικαιοσύνη μάλλον περί άλλων τυρβάζει και η τιμωρία των ενόχων της καταστροφής, κατάντησε όνειρο απατηλό. Μάλλον επαναλαμβάνεται η τραγωδία του χρηματιστηριακού σκανδάλου. Πανάκριβες έρευνες επί ερευνών, μεγαλόστομες ανακοινώσεις, αλλά «κούφια λόγια και αναβολές». Και όμως από όλες αυτές τις έρευνες, λείπουν ως διά μαγείας, όλοι οι ελεγκτές των Τραπεζών, όλοι αυτοί που έβαζαν την υπογραφή τους, κάτω από τα «τρελά» κέρδη που ανακοίνωναν κάθε λίγους μήνες, οι «χρυσές κότες». Οι κατά τα άλλα «σοβαρές» τράπεζες που έδιδαν αβέρτα δάνεια, που πρόσφεραν φανταστικούς τόκους στα «σίγουρα» αξιόγραφα, εξακολουθούν να απολαμβάνουν ασυλία, αφού ήταν και είναι «τέρατα» αξιοπιστίας.

Η γραφειοκρατία θεριεύει, οι εξαγγελίες για εκσυγχρονισμό της δημόσιας υπηρεσίας, κατάντησαν ανέκδοτο, με τους επιτρόπους και έρχονται και φεύγουν. Το μόνο που μένει είναι οι διορισμοί αξιωματούχων και οι περικοπές μισθών και ωφελημάτων δημοσίων υπαλλήλων. Η μηχανογράφηση ακόμη βρίσκεται στα σπάργανα, με διευθυντές να βλέπουν τα κομπιούτερ, σαν θηρία που θέλουν να τους φάνε και τους «μικρούς» να δουλεύουν σαν «μαύροι» για ένα κομμάτι ψωμί. Οι «τυχεροί» του δημοσίου συνεχίζουν να απολαμβάνουν γραφειάρες ενώ το δημόσιο εξακολουθεί να πληρώνει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για να ενοικιάζει γραφεία. Την ώρα που οι ταγοί καθημερινώς, υποδεικνύουν –ενίοτε χαιρέκακα- στους πάλαι ποτέ νοικοκυραίους, ότι θα πρέπει να πωλήσουν τα μεγάλα σπίτια που διαμένουν, για να πληρώσουν τα χρέη τους και να πάνε να ζήσουν σε μικρά διαμερίσματα.  

«Μαζί τα φάγαμε» -κατά τον Πάγκαλο- μαζί κλείναμε τα μάτια, όταν έρχονταν στην Κύπρο τα αιματοβαμμένα δολάρια, των Λιβανέζων, των Ιρακινών, των Γιουγκοσλάβων, των Ρώσων και άλλων πολλών ακατανόμαστων. Και ξαφνικά, ως διά μαγείας, σε μια νύκτα οι αετονύχηδες, μας άρπαξαν τις οικονομίες μιας ζωής, μεταφέροντας «πλούτο» στην Ελλάδα και στα χρηματοκιβώτια, των τραπεζών του κόσμου. Τα κέρινα φτερά μας άγγιξαν τον ήλιο και τώρα, κολυμπούμε στο τρικυμισμένο πέλαγος και ο Θεός να βάλει το χέρι του. Μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει.