Τα ακατανόητα οικονο-μαγειρέματα

Η πάλαι ποτέ κάστα εξουσίας των πονηρών Βρετα-
νών λέγεται ότι επέμενε στην οκά, στο μίλι, στην
υάρδα και σε άλλα δύσκολα συστήματα μέτρησης, α-
πλά για να ελέγχει τους αγράμματους υπηκόους της.
Απέρριπτε το εύκολο δεκαδικό σύστημα, το οποίο α-
κολουθούσαν οι υπόλοιποι λαοί του κόσμου. Την ίδια
πονηρή λογική φαίνεται ότι ακολουθεί το πονηρό πο-
λιτικό σύστημα της Κύπρου και σχεδόν όλων των χω-
ρών. Από πρωίας μέχρι νυκτός ακούγονται στα ρα-
διόφωνα και τις τηλεοράσεις ακατανόητα για τους
πολλούς ποσοστά για το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο
Προϊόν), για το δημοσιονομικό έλλειμμα, για τη φτώ-
χεια, για τις κοινωνικές παροχές και ένα σωρό άλλοι
μαθηματικοί όροι. Οι άρχοντες ρίχνουν στάχτη στα
μάτια των πολλών, μετατρέποντας τους ανθρώπους
σε νούμερα και ποσοστά. Με άλλα λόγια, ρίχνουν
στην κατσαρόλα τα πραγματικά νούμερα των εσό-
δων, των δαπανών και των χρεών και μαγειρεύουν α-
κατανόητα ποσοστά.
➧ Οι νοικοκυραίοι κοιμούνται και ξυπνούν και σκέφτο-
νται πώς θα πληρώσουν τις δόσεις των χρεών και πώς
θα κερδίσουν λίγα περισσότερα, με περισσότερη
δουλειά, για τα παιδιά τους. Αλήθεια, γιατί οι άνθρω-
ποι της εξουσίας αυτού του τόπου δεν λένε ότι το
κράτος μας, δηλαδή το συλλογικό μας βαλάντιο, χρω-
στάει δέκα δισεκατομμύρια ευρώ, με διάφορα επιτό-
κια, σε ξένες τράπεζες και ξένους επενδυτές; Γιατί
δεν λένε ότι το κράτος χρωστάει άλλα επτά δισεκα-
τομμύρια ευρώ στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων
και σε άλλα μικρότερα ταμεία; Γιατί δεν λένε ότι κάθε
χρόνο πληρώνουμε 600 εκατομμύρια μόνο για τό-
κους και για αποπληρωμή των δανείων; Γιατί δεν λένε
ότι αυτά τα χρήματα δεν θα προλάβουν να τα αποπλη-
ρώσουν αυτοί που ζουν σήμερα στην Κύπρο, αλλά θα
κληθούν να τα πληρώσουν οι σημερινοί ανήλικοι, αλ-
λά και αυτοί που ακόμη δεν γεννήθηκαν; Αλήθεια, υ-
πάρχει κάποιος πατέρας που θέλει να αφήσει χρέη
στα παιδιά του; Γιατί λοιπόν οι άνθρωποι της εξουσίας
του τόπου χρεώνουν και τις μελλοντικές γενιές;
➧ Παρακολουθώντας τη συζήτηση για τον προϋπολογι-
σμό, διερωτάται κάποιος αν ζει στον παράδεισο ή αν
υποφέρει στην κόλαση, αν είναι συνέταιρος με τους
εκατομμυριούχους ή αν πορεύεται χέρι-χέρι με τους
ζητιάνους. Όλοι οι βουλευτές ζητούν έργα και υπη-
ρεσίες για τους πολίτες, ενώ ούτε λόγο δεν κάνουν
για τον λογαριασμό και για το ποιος θα τον πληρώ-
σει. Κατά τα άλλα, διατυπώνουν απολαυστικές και έ-
ξυπνες ατάκες, καταθέτουν ενδιαφέρουσες εισηγή-
σεις και αποκαλύπτουν πολλές αλήθειες για τη ζωή
του τόπου.
➧ Όσοι έχουν την υπομονή να παρακολουθήσουν από
την τηλεόραση τις ομιλίες, σίγουρα γίνονται σοφότε-
ροι και αντιλαμβάνονται το αληθινό γίγνεσθαι του τό-
που. Υπάρχουν βεβαίως και αυτοί που συμφωνούν
με όλους και πιστεύουν όλα τα επιχειρήματα. Εξάλ-
λου, αυτό επιβάλλει η αρχή που θέλει τους «έρπο-
ντες και λείχοντες» να ανεβαίνουν τα σκαλιά της ιε-
ραρχίας του Δημοσίου. Πέρα από όλα αυτά, οι ομι-
λίες ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής καταγρά-
φουν τα «πάθια και τους καημούς» του πολύπαθου
αυτού τόπου, που δεν έχουν τελειωμό.
➧ Στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει στη μνήμη
της πλειοψηφίας των πολιτών, οι οποίοι ενημερώνο-
νται μόνο από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, είναι
οι καβγάδες, οι βρισιές, τα υπονοούμενα και το αρα-
λίκι των βουλευτών στα έδρανα. Εξάλλου, αυτό α-
παιτούν οι τηλεοπτικοί κανόνες. Είδηση είναι η εξαί-
ρεση και όχι ο κανόνας. Στα λίγα δευτερόλεπτα των
τηλεοπτικών ρεπορτάζ, δεν καταγράφονται οι ευφά-
νταστες προτάσεις, αλλά ούτε και φανερώνεται η
σωματική κόπωση των βουλευτών, οι οποίοι ξεκι-
νούν από τα χαράματα στα ραδιόφωνα και στις τη-
λεοράσεις και τελειώνουν αργά τα μεσάνυχτα στις
χοροεσπερίδες και στα άλλα κοσμικά γεγονότα.
Αλλά ποιος φταίει τελικά για το «κατάντημα» του
πολιτικού συστήματος, το οποίο ακολουθεί τις εξελί-
ξεις αντί να τις καθορίζει; Άραγε φταίνε οι αντιπρό-
σωποι του λαού ή ο ίδιος ο λαός, που είναι «λαωμέ-
νος», όπως θα έλεγε και ο μακαρίτης ο Θεμιστοκλής
Δέρβης, και θέλει τους βουλευτές να είναι παντού
και να ικανοποιούν σχεδόν όλες τις ανάγκες των ψη-
φοφόρων;