νες» τραγουδά σκωπτικά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης
και ο στίχος πάει γάντι με τα τεκταινόμενα στις Κυ-
πριακές Αερογραμμές και στη Eurocypria. Δεν γίνε-
ται από τη μια να χρεοκοπεί η Eurocypria και από την
άλλη να διατυπώνονται προειδοποιήσεις από τον υ-
πουργό Οικονομικών και την αντιπολίτευση για πο-
ρεία καταστροφής στις Κυπριακές Αερογραμμές και
να σφυρίζουν αμέριμνα όλοι οι εμπλεκόμενοι.
➧ Τουλάχιστον αυτό διαφάνηκε κατά τη συζήτηση στη
Βουλή, όπου οι αποκαλύψεις για πολιτικές πιέσεις,
για κουκούλωμα σκανδάλων και οι διαπιστώσεις για
παραπλάνηση του Κοινοβουλίου από αξιοσέβαστους,
κατά τ’ άλλα, μάνατζερ πήγαιναν και έρχονταν σαν να
μη συνέβαινε τίποτα. Αλλά ποιος νοιάζεται, αφού
στο τέλος της ημέρας τη νύμφη θα κληθούν και πάλι
να την πληρώσουν οι «επόμενοι», δηλαδή οι νέες
γενιές, οι οποίες θα καταβάλλουν για δεκαετίες τα
χρέη που δημιούργησε η σημερινή γενιά;
➧ Η ευθύνη για τα κακώς κείμενα στους κρατικούς αε-
ρομεταφορείς βεβαίως πέφτει στους ώμους της πά-
ντα ανεύθυνης πολιτικής ηγεσίας, η οποία από τη μια
πίεζε και ενίοτε εκβίαζε για προσλήψεις υπεράριθ-
μου – κατά κανόνα – προσωπικού και από την άλλη
κατάγγελλε τάχα την κακοδιαχείριση. Για χρόνια κρύ-
βονταν όλοι κάτω από το μονοπώλιο και τα πανάκρι-
βα εισιτήρια. Αλλά σήμερα που οι «κακοί» των Βρυ-
ξελλών δεν ξέρουν τους «κουμπάρους», τα πράγμα-
τα έφτασαν στο απροχώρητο και η μια εταιρεία έ-
κλεισε και η άλλη κινδυνεύει να κλείσει. Άμοιροι ευ-
θυνών δεν είναι ούτε βεβαίως και πολλοί εργαζόμε-
νοι, οι οποίοι για χρόνια ζούσαν μέσα στη «γυάλα»
της κυβερνητικής προστασίας, απολάμβαναν τερά-
στιους μισθούς και ωφελήματα, έστω και αν είναι,
σύμφωνα με τον νόμο, ιδιωτικές εταιρείες και οι Κυ-
πριακές Αερογραμμές και η Eurocypria.
➧ Και η απλή απορία όλων των εργαζομένων στον ιδιω-
τικό τομέα είναι γιατί η κυβέρνηση θα αποζημιώσει
τους απολυμένους και γιατί διαμαρτύρονται έξω από
τη Βουλή. Αν εργάζονταν σε οποιαδήποτε άλλη ιδιω-
τική εταιρεία, θα έτρεχε η κυβέρνηση να τους βρει
δουλειά και να τους αποζημιώσει; Τι θα πουν οι βιο-
παλαιστές, οι οποίοι χάνουν κατά εκατοντάδες τις
δουλειές τους και δεν έχουν στον ήλιο μοίρα; Τι θα
πουν όλοι αυτοί που λαμβάνουν επίδομα ανεργίας
και τρέμουν στην ιδέα ότι σε λίγους μήνες δεν θα έ-
χουν μία, αφού το επίδομα έχει ημερομηνία λήξης
και αυτοί δεν μπορούν να βρουν νέα δουλειά;
➧ Κουβεντιάζοντας πριν από λίγες μέρες με έναν καλό
φίλο, μου έλεγε ότι προκαλεί η νοοτροπία των εργα-
ζομένων, η οποία ως μεταδοτικός ιός προσβάλλει και
όλους τους νέους. Ο άνθρωπος εργαζόταν για πολλά
χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και πριν από μερικά χρό-
νια προσλήφθηκε στις Κυπριακές Αερογραμμές.
Στην προηγούμενη δουλειά, έλεγε, εργάζονταν όταν
ήταν ανάγκη και νύκτες και σαββατοκύριακα και ου-
δέποτε διανοήθηκαν να ζητήσουν επιπλέον χρήματα
ούτε βεβαίως να διαμαρτυρηθούν. Ζούσαν με τον
φόβο της απόλυσης. Αυτοί, έλεγε, απαιτούν «γη και
ουρανό», λες και εργάζονται στο «χωράφι» του μπα-
μπά τους. Και σαν κακομαθημένα παιδιά θεωρούν
δεδομένο ότι θα πρέπει να ικανοποιηθούν όλα τα αι-
τήματά τους. Οι «μπαμπάδες» φυσικά ικανοποιούσαν
για χρόνια όλα τα καπρίτσια τους, αφού πλήρωναν οι
φορολογούμενοι, αφού «ξένος ποπός χίλιες ξυλιές»,
όπως λέει και η λαϊκή ρήση. Όμως το μάθημα και το
ξεμάθημα είναι πολύ κοντά και φαίνεται ότι τα δύ-
σκολα έρχονται, ενώ το παράδειγμα της Ελλάδας ή-
δη άρχισε να προκαλεί τρόμο. Να δούμε αν θα βρε-
θεί ο τολμηρός «αρχιμάστορας», ο οποίος θα τολμή-
σει να «θυσιάσει την όμορφη γυναίκα του», για να
σταθεί το «γεφύρι» της κυπριακής οικονομίας και της
κυπριακής κοινωνίας.
Σχόλια