Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Λαμπρόν» στα νομοσχέδια

«Λαμπρόν» στα νομοσχέδια

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13.4.2025

«Λαμπρόν να σαι κάψει…» είναι η συνηθισμένη λαϊκή ρήση, ενίοτε και κατάρα, η οποία ακούγεται στους καφενέδες και στα σοκάκια πόλεων και χωριών. Ξεκινά από τα «Σόδομα και τα Γόμορα» τα οποία έκαψε με φωτιά, με λαμπρόν ο Θεός και φθάνει μέχρι τις μέρες μας, όπου το «λαμπρόν πέφτει  και κρούζει» ανθρώπους και όχι μόνο. Και αυτή την ρήση σίγουρα θα αναφωνούσε ο μακαρίτης Αλέκος Μαρκίδης, αν διάβαζε το περίφημο νομοσχέδιο «οι περί ρύθμισης και ελέγχου Λαμπρατζιών Νόμος του 2025», το οποίο ήθελε το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η Κυβέρνηση «ππάσα-ππάσα», -με τη μορφή του κατεπείγοντος- να περάσει από την Βουλή. Πρώτα, αυτός ο οποίος συνέταξε το νομοσχέδιο, σίγουρα δεν ξέρει καλά την δουλειά. Τίναξε στον αέρα, σύμφωνα με βουλευτές και όχι μόνο, το Σύνταγμα, τινάζοντας και όλους αυτούς οποίοι το υπέγραψαν, το ενέκριναν και το κατέθεσαν στην Βουλή. Σοβαροί βουλευτές και σοβαροί τεχνοκράτες του κοινοβουλίου, γελούσαν και έκλαιγαν, με το κατάντημα της εκτελεστικής εξουσίας, η οποία δεν συντάσσει πλέον νομοσχέδια, με «παραθυράκια», αλλά συντάσσει νομοσχέδια με «καμαρόπορτες», ώστε να ακυρωθούν με την πρώτη υπόθεση, η οποία θα οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη.

 

Ίσως για πρώτη φορά επιχειρείται στην Κύπρο, να νομοθετηθεί ένα έθιμο, το οποίο ορίζεται ως «λαμπρατζιά» και σημειώνεται ότι είναι στο πλαίσιο της παράδοσης της κυπριακής κοινωνίας. Ίσως για πρώτη φορά, ορίζεται ότι ένας νόμος, αφορά μόνο την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου ή άλλο χριστιανικό δόγμα. Καλά, οι υπόλοιποι πολίτες της Κύπρου, Μωαμεθανοί, Ινδουιστές, Βραχμάνοι, Δωδεκαθεϊστές, άθεοι και ότι άλλο πιστεύει ο καθένας, δικαιούνται να κάνουν ότι θέλουν. Να ανάβουν λαμπρατζιές, αλλά να μην τους αγγίζει ο νόμος, γιατί δεν είναι Χριστιανοί; Ίσως για πρώτη φορά, από την πρώτη ανάγνωση νομοσχεδίου, υπήρξαν τόσες πολλές αντιδράσεις και υποδείξεις, ότι καταφανώς έρχεται σε σύγκρουση με άλλες νομοθεσίες. Υπήρξαν ακόμη και απειλές από τους Οικολόγους, ότι αν υιοθετηθεί, θα γίνει καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και επί της ουσίας, με πονηρό τρόπο, μετατίθενται οι ευθύνες της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, στις τοπικές αρχές, οι οποίες όπως είναι φυσικό αντιδρούν. Το πιο παράξενο, είναι η πρόνοια για μία λαμπρατζιά σε κάθε ναό, πρόνοια η οποία θα αυξήσει αντί να μειώσει τον αριθμό των λαμπρατζών. Και το πιο εξοργιστικό, είναι ότι προνοούνται ποινές μέχρι 12 χρόνια φυλάκιση, ή 75 μέχρι χιλιάδες ευρώ πρόστιμο ή και οι δύο ποινές μαζί, για μια λαμπρατζιά, στην οποία κατά κανόνα «ένοχοι» είναι ανήλικοι.

 

Η προβληματική σύνταξη νομοθεσιών, δεν είναι σημερινό φαινόμενο και πάντα υπάρχει η «πονηρή σκέψη», ότι πίσω από όλα αυτά, κρύβονται τα λεγόμενα «παραθυράκια» των νόμων και ανομολόγητα συμφέροντα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι ένα σωρό αποφάσεις στα δικαστήρια, στηρίζονται σε προβληματικές διαδικασίες και όχι στην ουσία των υποθέσεων. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τα μεγάλα έργα του δημοσίου και οι προαγωγές δημοσίων υπαλλήλων. Οι μεγαλοδικηγόροι ξέρουν τους τρόπους να ακυρώνουν ακόμη και καταφανείς παρανομίες. Ακόμη και ένα «και» μπορεί να αποτιμάται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ, είτε για το δημόσιο, είτε για τους «αετονύχηδες».

 

Υπάρχει και η απλή διάσταση της υπόθεσης, με την «έλλειψη» ανθρώπων οι οποίοι να κατέχουν την τέχνη της σύνταξης νομοθεσιών. Έφυγε ο «γκουρού» της σύνταξης νομοθεσιών, ο αείμνηστος Αλέκος Μαρκίδης. Ευτυχώς υπάρχουν και σίγουρα μερικοί λειτουργοί στο κοινοβούλιο, με μεγάλη πείρα και ιδιαίτερες γνώσεις, οι οποίοι μπορούν να εντοπίζουν και διορθώνουν «λάθη» νομοσχεδίων. Συνταγματικά, αρμόδια για την σύνταξη νομοσχεδίων είναι η κυβέρνηση και υπεύθυνη για τον νομοτεχνικό έλεγχο είναι η Νομική Υπηρεσία. Ωστόσο είτε λόγω απειρίας, είτε λόγω αδυναμιών, είτε για άλλους λόγους, φθάνουν «ασύντακτα», ενίοτε «ανορθόγραφα» και καταφανώς λανθασμένα νομοσχέδια στο Κοινοβούλιο. Στο παρελθόν καταβλήθηκε μια σοβαρή προσπάθεια, για σύσταση ομάδας, η οποία θα έλεγχε τα νομοσχέδια. Ωστόσο η προσπάθεια δεν καρποφόρησε, αφού «τάχα» ήταν προσβλητική η όλη διαδικασία, για τους αξιωματούχους.

 

Στην εποχή των τεχνολογικών θαυμάτων, ήδη κάποιοι «συντάσσουν» νομοσχέδια, μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο κατά κανόνα είναι γεμάτα «παιδαριώδη» λάθη. Η εμπειρία δεν αγοράζεται και σίγουρα δεν μπορεί να χωρέσει σε καμιά ψηφιακή μηχανή. Σε αυτό το επίπεδο εντάσσονται και τα ψηφιακά προγράμματα τα οποία ετοιμάζουν περιλήψεις νομοθεσιών, ετοιμάζουν αγορεύσεις για δικαστήρια και ακόμη δίδουν νομικές συμβουλές. Αλλά και πάλι τα αποτελέσματα είναι τραγικά, όπως μαρτυρούν έμπειροι δικηγόροι, οι οποίοι ξέρουν να κερδίζουν νομικές μάχες. Ο άνθρωπος έχει «θεϊκές» καταβολές και σίγουρα ποτέ δεν θα ανατραπεί από ανθρώπινα κατασκευάσματα. Ούτε βεβαίως θα καταφέρει ποτέ να ανατρέψει τον δημιουργό του.

Παναγιώτης Καπαρής

 
Kaparispan@yahoo.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...