Βασιλική Επίσημη Αγαπημένη
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8.12.2019
Ήταν τελικά η «Επίσημη Αγαπημένη» του Υπουργείου Μεταφορών η Βασιλική Αναστασιάδη. Με τον στοίχο της Ελένης Λιάκου, στο κλασικό πλέον τραγούδι του Γρηγόρη Μπιθικώτση, για την «Επίσημη Αγαπημένη», αποχαιρέτησε την Βασιλική ο Σταύρος Μιχαήλ, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Μεταφορών και πάλαι ποτέ, ο πιο δουλευταράς υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, κατά την μαρτυρία πρώην Υπουργών. Τα δάκρυα των στενών συνεργατών της Βασιλικής, οι οποίοι εργάζονται ατέλειωτες ώρες μαζί της, για 21 μήνες, σίγουρα πάνε με τους στοίχους του τραγουδιού: «Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ' αποψινό, το όνειρο τ' αποψινό ας ήτανε αληθινό».
Η ιστορία της Βασιλικής Αναστασιάδου, στο Υπουργείο Μεταφορών, θυμίζει το ανέκδοτο με τον σπουδαίο δικηγόρο, ο οποίος για 30 χρόνια «πολεμούσε» για μια υπόθεση. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα και ανέλαβε τα ηνία ο γιός του. Από τις πρώτες μέρες, έτρεξε χαρούμενος στον πατέρα του, για να του αναγγείλει ότι κατάφερε να διευθετήσει την υπόθεση. Τότε έκπληκτος δέχθηκε την κατσάδα του «σοφού» πατέρα του, ότι εγώ με αυτή την υπόθεση σε ανάγιωσα και σε σπούδασα και εσύ σε μια βδομάδα, σκότωσες την «κότα με τα χρυσά αυγά.» Η Βασιλική στο γρήγορο διάβα της, από το πιο δύσκολο και το πιο επικίνδυνο Υπουργείο, το οποίο διαχειρίζεται έργα δισεκατομμυρίων ευρώ, κατάφερε για χάρη των πολιτών να λύσει χρονίζοντα προβλήματα.
Η Βασιλική ανέλαβε τον υπουργικό θώκο, με όπλο τις άριστες νομικές της γνώσεις, λόγω της πολύχρονης υπηρεσίας της στην Βουλή και ειδικότερα στο εξαιρετικά δύσκολο έργο της σύνταξης νομοσχεδίων και προτάσεων νόμου. Με δύναμη, την μακρά της πείρα, στο δύσκολο έργο της εναρμόνισης της κυπριακής νομοθεσίας με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, κατά την ενταξιακή πορεία της Κύπρου και τις συνεχείς επισκέψεις σε ευρωπαϊκά σώματα. Με ασπίδα, τον μειλίχιο χαρακτήρα της και την εργασιομανία της. Και με δόρυ, την μοναδική ικανότητα της, να κερδίζει τον σεβασμό των συνεργατών της, όχι με αγριοφωνάρες και άπρεπες χειρονομίες, όχι με τον φόβο και τις απειλές, αλλά με σεβασμό στην αξιοπρέπεια των υφισταμένων της και τις απίστευτες γνώσεις της.
Ακόμη η τέως Υπουργός Μεταφορών, δεν καταδέχθηκε ποτέ, την πρακτική της «ολίγον» παρανομίας και της «ολίγον» αντισυνταγματικότας, στα νομοσχέδια και τις συμβάσεις, με αποτέλεσμα να κερδίσει αφενός μεν, τον σεβασμό των «γνωστικών» δημοσίων υπαλλήλων και αφετέρου δε, να ανακόψει τα τερτίπια των κάθε λογής απατεώνων του λευκού κολλάρου, οι οποίοι απομυζούν, σύμφωνα και με τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή, τα χρήματα των φορολογουμένων. Το κόλπο του «ολίγον» αποτελεί την κύρια αιτία, γιατί την οποία δεν προχωρούν τα έργα. Οι «χαμένοι» τρέχουν στην Αναθεωρητική Αρχή και στα δικαστήρια, δικαίως ή αδίκως και τότε αρχίζουν τα παρασκηνιακά αλισβερίσια. Όταν υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες, τότε μειώνονται οι ύποπτες συναλλαγές.
Η Βασιλική Αναστασιάδου, στους λίγους μήνες που είχε τα ηνία στο Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, κατάφερε να προχωρήσει έργα τα οποία για πολλά χρόνια ή και δεκαετίες, βρίσκονταν στα συρτάρια. Τα σημαντικότερα ίσως έργα, είναι η προώθηση της εγκατάστασης των καμερών φωτοεπισήμανσης και των μεγάλων οδικών έργων, για τα οποία θα την ευχαριστούν -χωρίς να το ξέρουν- χιλιάδες πολίτες, αφού με μαθηματική ακρίβεια, θα μειωθούν κάθετα, σύμφωνα με την παγκόσμια πρακτική, τα θανατηφόρα και τα άλλα σοβαρά δυστυχήματα. Έθεσε και τις βάσεις και για την λύση του κυκλοφοριακού χάους στην Λευκωσία, χωρίς βεβαίως να δούμε επανάληψη του δράματος με την πλατεία Ελευθερίας.
Η Βασιλική, η οποία πρώτη τραγούδησε σε δίσκο το 1974 το «Δεν Ξεχνώ» ατύχησε με το σοβαρό πρόβλημα στις φωνητικές της χορδές. Ακόμη υποτίμησε και την αξία της προβολής του έργου της, εκτιμώντας ότι έπρεπε να μιλά με τα έργα της. Και πληγώθηκε σφόδρα, όπως η ίδια αποκάλυψε, με τα ύποπτα δημοσιεύματα. Ουδείς αναντικατάστατος και βεβαίως ούτε και η Βασιλική Αναστασιάδου. Ωστόσο αυτό που θα μείνει, όπως ομολογούν όσοι συνεργάστηκαν μαζί της, είναι το νέο ήθος και οι νέες σύγχρονες ευρωπαϊκές πρακτικές διακυβέρνησης, οι οποίες ανέδυαν άρωμα γυναίκας, καλοσύνης και χαράς.
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8.12.2019
Ήταν τελικά η «Επίσημη Αγαπημένη» του Υπουργείου Μεταφορών η Βασιλική Αναστασιάδη. Με τον στοίχο της Ελένης Λιάκου, στο κλασικό πλέον τραγούδι του Γρηγόρη Μπιθικώτση, για την «Επίσημη Αγαπημένη», αποχαιρέτησε την Βασιλική ο Σταύρος Μιχαήλ, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Μεταφορών και πάλαι ποτέ, ο πιο δουλευταράς υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, κατά την μαρτυρία πρώην Υπουργών. Τα δάκρυα των στενών συνεργατών της Βασιλικής, οι οποίοι εργάζονται ατέλειωτες ώρες μαζί της, για 21 μήνες, σίγουρα πάνε με τους στοίχους του τραγουδιού: «Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ' αποψινό, το όνειρο τ' αποψινό ας ήτανε αληθινό».
Η ιστορία της Βασιλικής Αναστασιάδου, στο Υπουργείο Μεταφορών, θυμίζει το ανέκδοτο με τον σπουδαίο δικηγόρο, ο οποίος για 30 χρόνια «πολεμούσε» για μια υπόθεση. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα και ανέλαβε τα ηνία ο γιός του. Από τις πρώτες μέρες, έτρεξε χαρούμενος στον πατέρα του, για να του αναγγείλει ότι κατάφερε να διευθετήσει την υπόθεση. Τότε έκπληκτος δέχθηκε την κατσάδα του «σοφού» πατέρα του, ότι εγώ με αυτή την υπόθεση σε ανάγιωσα και σε σπούδασα και εσύ σε μια βδομάδα, σκότωσες την «κότα με τα χρυσά αυγά.» Η Βασιλική στο γρήγορο διάβα της, από το πιο δύσκολο και το πιο επικίνδυνο Υπουργείο, το οποίο διαχειρίζεται έργα δισεκατομμυρίων ευρώ, κατάφερε για χάρη των πολιτών να λύσει χρονίζοντα προβλήματα.
Η Βασιλική ανέλαβε τον υπουργικό θώκο, με όπλο τις άριστες νομικές της γνώσεις, λόγω της πολύχρονης υπηρεσίας της στην Βουλή και ειδικότερα στο εξαιρετικά δύσκολο έργο της σύνταξης νομοσχεδίων και προτάσεων νόμου. Με δύναμη, την μακρά της πείρα, στο δύσκολο έργο της εναρμόνισης της κυπριακής νομοθεσίας με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, κατά την ενταξιακή πορεία της Κύπρου και τις συνεχείς επισκέψεις σε ευρωπαϊκά σώματα. Με ασπίδα, τον μειλίχιο χαρακτήρα της και την εργασιομανία της. Και με δόρυ, την μοναδική ικανότητα της, να κερδίζει τον σεβασμό των συνεργατών της, όχι με αγριοφωνάρες και άπρεπες χειρονομίες, όχι με τον φόβο και τις απειλές, αλλά με σεβασμό στην αξιοπρέπεια των υφισταμένων της και τις απίστευτες γνώσεις της.
Ακόμη η τέως Υπουργός Μεταφορών, δεν καταδέχθηκε ποτέ, την πρακτική της «ολίγον» παρανομίας και της «ολίγον» αντισυνταγματικότας, στα νομοσχέδια και τις συμβάσεις, με αποτέλεσμα να κερδίσει αφενός μεν, τον σεβασμό των «γνωστικών» δημοσίων υπαλλήλων και αφετέρου δε, να ανακόψει τα τερτίπια των κάθε λογής απατεώνων του λευκού κολλάρου, οι οποίοι απομυζούν, σύμφωνα και με τις εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή, τα χρήματα των φορολογουμένων. Το κόλπο του «ολίγον» αποτελεί την κύρια αιτία, γιατί την οποία δεν προχωρούν τα έργα. Οι «χαμένοι» τρέχουν στην Αναθεωρητική Αρχή και στα δικαστήρια, δικαίως ή αδίκως και τότε αρχίζουν τα παρασκηνιακά αλισβερίσια. Όταν υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες, τότε μειώνονται οι ύποπτες συναλλαγές.
Η Βασιλική Αναστασιάδου, στους λίγους μήνες που είχε τα ηνία στο Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, κατάφερε να προχωρήσει έργα τα οποία για πολλά χρόνια ή και δεκαετίες, βρίσκονταν στα συρτάρια. Τα σημαντικότερα ίσως έργα, είναι η προώθηση της εγκατάστασης των καμερών φωτοεπισήμανσης και των μεγάλων οδικών έργων, για τα οποία θα την ευχαριστούν -χωρίς να το ξέρουν- χιλιάδες πολίτες, αφού με μαθηματική ακρίβεια, θα μειωθούν κάθετα, σύμφωνα με την παγκόσμια πρακτική, τα θανατηφόρα και τα άλλα σοβαρά δυστυχήματα. Έθεσε και τις βάσεις και για την λύση του κυκλοφοριακού χάους στην Λευκωσία, χωρίς βεβαίως να δούμε επανάληψη του δράματος με την πλατεία Ελευθερίας.
Η Βασιλική, η οποία πρώτη τραγούδησε σε δίσκο το 1974 το «Δεν Ξεχνώ» ατύχησε με το σοβαρό πρόβλημα στις φωνητικές της χορδές. Ακόμη υποτίμησε και την αξία της προβολής του έργου της, εκτιμώντας ότι έπρεπε να μιλά με τα έργα της. Και πληγώθηκε σφόδρα, όπως η ίδια αποκάλυψε, με τα ύποπτα δημοσιεύματα. Ουδείς αναντικατάστατος και βεβαίως ούτε και η Βασιλική Αναστασιάδου. Ωστόσο αυτό που θα μείνει, όπως ομολογούν όσοι συνεργάστηκαν μαζί της, είναι το νέο ήθος και οι νέες σύγχρονες ευρωπαϊκές πρακτικές διακυβέρνησης, οι οποίες ανέδυαν άρωμα γυναίκας, καλοσύνης και χαράς.
Σχόλια