Η χαρά των Χριστουγέννων
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/12/2019
Ξακουστός έλληνας ιερωμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, την
ώρα κατά την οποία χιλιάδες πιστοί, προέπεμπαν για τον ουρανό, τον γέροντα της
Αριζόνας, τον Εφραίμ τον Φιλοθεϊτη, την
ώρα της εξοδίου ακολουθίας, παραδεχόταν την αποτυχία του δικού αγώνα, για να
φέρει νέους –ομογενείς- στην Εκκλησία. Έλεγε ότι εμείς πολεμούσαμε με πάρτι, με
γιορτές, με παρελάσεις και χίλιες δυο άλλες εκδηλώσεις, χωρίς αποτελέσματα τις
περισσότερες φορές. Ένας ταπεινός μοναχός, με λίγα λόγια και πολλά θαύματα, κατάφερε
για πρώτη φορά στην ιστορία της Αμερικής, να ιδρυθούν πέραν των 20 Ορθόδοξων μοναστηριών
και πέτυχε να σχηματίζουν ουρές, νέοι και νέες, για να πάρουν τις συμβουλές και
τις ευχές του. Για την ιστορία, ο άγιος ιερομόναχος Εφραίμ, πνευματικοπαίδι του
αγίου γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή, ήταν ηγούμενος στην Ιερά Μονή Φιλοθέου του
Αγίου Όρους και συνέβαλε στην ανασύσταση πολλών μοναστηριών στο Άγιο Όρος και
στην ίδρυση πολλών μοναστηριών σε όλη την Ελλάδα.
Το μοναξιασμένο μελαγχολικό πλήθος των Χριστουγέννων,
πολεμά συνήθως στις μεγαλουπόλεις του κόσμου, για να περάσει καλά τα
Χριστούγεννα, κάτω από φαντασμαγορικά δέντρα, αμέτρητα λαμπάκια και πελώρια
γεύματα και δείπνα. Ο Τζέρολντ Ροζενμπάουμ, καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ
λέει ότι: «οι άνθρωποι προσδοκούν να περάσουν τις πιο υπέροχες γιορτές, όμως η
πραγματικότητα τους απογοητεύει. Ευθύνονται και τα Μέσα Ενημέρωσης. Η ιδανική
εικόνα που προβάλλουν, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή. Μόλις ανάβουν τα
πολύχρωμα λαμπάκια, αυτομάτως όλοι σκέπτονται όσα πρέπει να κάνουν, όσα δεν
πρόλαβαν πέρυσι, όσα θα ήθελαν, πόσο ωραία περνούσαν μικροί... Το άγχος στα
ύψη. Ακόμη κι αν νιώθουν χάλια, πρέπει να δείχνουν χαρούμενοι».
Στο μικρό χωριό Καντού της επαρχίας Λεμεσού, έφτιαξαν ένα
διαφορετικό χριστουγεννιάτικο δέντρο, με λάστιχα αυτοκινήτων. Τα μεγάλα κάτω
και τα μικρά πάνω. Τα έβαψαν με διάφορα χρώματα, τοποθέτησαν στην κορυφή ένα
ξεχωριστό αστέρι και έβαλαν γύρω – γύρω λαμπάκια. Πριν μερικές μέρες,
μαζεύτηκαν τα παιδιά του χωριού, μαζί με τους γονείς και τους φίλους τους,
άναψαν τα λαμπάκια και τραγούδησαν γύρω από το δέντρο. Η χαρά των παιδιών και
των μεγάλων ήταν απερίγραπτη. Οι πόλεις και τα χωριά της Κύπρου, αυτές τις
μέρες ανταγωνίζονται σε πανάκριβους εορταστικούς στολισμούς. Κάθε πάσσαλος και εντυπωσιακή
φωτιστική σύνθεση και κάθε πλατεία πλαστικοί αηβασίλιδες και ψεύτικα δεντράκια.
Ακόμη χριστουγεννιάτικα χωριά και πανηγυράκια, ώστε όλοι να γιορτάζουν, όπως οι
συμπολίτες μας, στις ψυχρές χώρες της βόρειας Ευρώπης.
Το μοναξιασμένος πλήθος κράζει και στην Κύπρο. Αναζητά
ένα χέρι για να αγγίξει και ένα αυτί για να ακούσει τον πόνο του. Τρέχει όπως
τον Θανάση Βέγγο, από ρεβεγιόν σε πάρτι και τα τανάπαλι. Στα μπαράκια και τα
νυκτερινά κέντρα, η δυνατή μουσική και τα εκτυφλωτικά φώτα, δεν σε αφήνουν να
μιλήσεις και να συναντήσεις τον άλλο, τον διπλανό σου, τον αγαπημένο σου.
Έπρεπε να ασπρίσουν τα λιγοστά μαλλιά του αείμνηστου Βέγγου, για να πει: «έπρεπε
να γεράσω αγόρι μου, για να μάθω τι είναι «ευτυχία»! Τελικά ευτυχία είναι ένα
ζευγάρι χέρια, δύο χέρια σφιχτά δεμένα. Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε
κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν
και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν.
Είναι απλά, χάσιμο χρόνου. Θα το δεις κι εσύ όσο μεγαλώνεις».
Στο διάβα του χρόνου, ανάμεσα στους «Κύκλωπες και τους
Λαιστρυγόνες» της ζωής, εμφανίζεται εκεί που δεν το περιμένεις το θαύμα. Αν
είσαι «τυχερός», αν τολμήσεις, θα βρεις
τον δρόμο για την πραγματική ειρήνη, η οποία γεννάται στις ψυχές, μέσα από την
αγάπη, προς τον άλλο, προς τον αδελφό, ακόμη και προς τον εχθρό. Ο Χριστός που
γεννάται σήμερα, όπως ψάλλει η Εκκλησίας, γεννιέται και στις ψυχές όλων των
ανθρώπων, οι οποίοι δεν κρατούν την ομπρέλα του εγωισμού. Αρκεί ο άνθρωπος να
πει με την ψυχή του: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη...» Τότε το θαύμα
φανερώνεται. Η χαρά έρχεται στη γη. Ο άνθρωπος ανεβαίνει στον ουρανό. Ο φόβος και
η κόλαση διαλύονται και ο παράδεισος της αγάπης και της ευτυχίας βασιλεύει.
Σχόλια