Τηλεθέαση Βουλής 0%
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/12/2019
Οι παλιές καραβάνες του κοινοβουλίου, βουλευτές και
δημοσιογράφοι, συνηθίζουν να λένε ότι το σπουδαιότερο πανεπιστήμιο στην Κύπρο,
είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων. Και οι σπουδαιότερες διαλέξεις, είναι οι
ομιλίες των βουλευτών κατά τον προϋπολογισμό του κράτους. Όλα αυτά βεβαίως με
την δύναμη του νόμου, ο οποίος παρέχει ασυλία και επιτρέπει στους βουλευτές να
λένε ότι θέλουν από τα βουλευτικά έδρανα. Όσοι πολίτες είχαν την υπομονή, την
ψυχική δύναμη και την αντοχή να βλέπουν επί τρεις ημέρες ομιλίες στην τηλεόραση,
μπόρεσαν εύκολα να αντιληφθούν, με απόλυτη ακρίβεια, τι συμβαίνει στην κυπριακή
κοινωνία και που βαδίζει αυτός το τόπος, τόσο στο κυπριακό, όσο και στα θέματα
της καθημερινότητας. Αυτό δεν είναι κυπριακό προνόμιο, αλλά είναι κανόνας σε
όλα τα δημοκρατικά κοινοβούλια του κόσμου. Δεν είναι τυχαία η θέση πολλών
έμπειρων ανθρώπων της πολιτικής, οι οποίοι επιμένουν, ότι κανένας δεν πρέπει να
αναλαμβάνει υπουργικό αξίωμα, -εκτελεστική εξουσία- αν δεν έχει κοινοβουλευτική
εμπειρία και αν δεν εξασφάλισε λαϊκή εντολή, με την ψήφο του λαού. Στην Ελλάδα
και σε άλλες χώρες, η πρακτική αυτή ακολουθείται σε μεγάλο βαθμό.
Η τριήμερη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2020,
μεταδόθηκε απευθείας από το ΡΙΚ 2 και συγκέντρωσε ποσοστά, όπως έγραψαν
εφημερίδες, λίγο πιο πάνω από το 0% -σίγουρα μονοψήφια- σύμφωνα με τις έρευνες
τηλεθέασης. Το γεγονός σχολιάστηκε σκωπτικά, αλλά και χαιρέκακα από πολλά μέσα
κοινωνικής δικτύωσης. Το ποσοστό τηλεθέασης, κατέδειξε ότι επικοινωνιακά η
Βουλή των Αντιπροσώπων, δεν μπόρεσε να προσεγγίσει τις μάζες των πολιτών. Ο
Πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Συλλούρης, προχώρησε σε πολλές τολμηρές αλλαγές
στο κοινοβούλιο, όπως οι ζωντανές μεταδόσεις των συνεδριάσεων και η χρήση του
διαδικτύου. Ωστόσο φαίνεται ότι δεν μπόρεσε να αλλάξει παγιωμένες νοοτροπίες
δεκαετιών. Η τηλεόραση «απογυμνώνει» τους ομιλητές, φανερώνοντας ατέλειες στα
πρόσωπα, αποκαλύπτει άστοχες κινήσεις και ανεβάζει ή κατεβάζει ψυχικές
διαθέσεις, ανάλογα με την χροιά της φωνής. Όταν οι πρωταγωνιστές δεν έχουν το
επικοινωνιακό χάρισμα, τότε τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Στις συνεδριάσεις
των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών είναι κατάσταση είναι πολλές φορές πέραν από
τραγική, αφού η ουσία, χάνεται στις ατέλειωτες κουβέντες.
Παιδαγωγοί και ψυχολόγοι συνηθίζουν να λένε, ότι η
προσοχή του ακροατή σε μια ομιλία, μπορεί να διαρκέσει από ένα έως τρία λεπτά
και μέχρι και δέκα λεπτά, όταν η ομιλία είναι συγκλονιστική. Στο
Ευρωκοινοβούλιο, για τον λόγο αυτό –και όχι λόγω αριθμού ευρωβουλευτών-
καθιερώθηκαν τα τρία λεπτά, για κάθε παρέμβαση. Εξαίρεση οι αξιωματούχοι της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής και οι ξένοι υψηλοί προσκεκλημένοι, αλλά και πάλι ο χρόνος
είναι περιορισμένος. Είναι καιρός να περιοριστούν και στην Κύπρο οι ομιλίες στα
τρία λεπτά, ενώ καλό είναι να υπάρχουν και ενότητες θεμάτων, ώστε πιο εύκολα να
μπορεί ο θεατής, να παρακολουθεί τις ομιλίες. Στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες,
οι πολιτικοί και οι αξιωματούχοι προβαίνουν σε δηλώσεις μερικών δευτερολέπτων,
ώστε να μπορέσουν να μεταδοθούν από τα δελτία ειδήσεων, ενώ το Twitter, με τον περιορισμένο αριθμό λέξεων, αντικατέστησε τις
μακρόσυρτες ανακοινώσεις τύπου.
Πολιτικοί αναλυτές στις Ηνωμένες Πολιτείες και την
Ευρώπη, όπου λειτουργούν δημοκρατικοί θεσμοί, επιμένουν ότι η αποχή των πολιτών
από τις κάλπες και η αδιαφορία για τα τεκταινόμενα στις κυβερνήσεις και τα
κοινοβούλια, αποτελεί τον ευκολότερο τρόπο για τους ταγούς, είτε για να
υλοποιήσουν το όραμα τους, είτε για να καταστρέψουν μια κοινωνία. Θεωρητικά
όλοι κακίζουν την αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά και χρησιμοποιούν την ρήση
του Περικλή, ότι «όσοι δεν ασχολούνται με τα κοινά, δεν είναι φιλήσυχοι αλλά
άχρηστοι». Ωστόσο οι «απατεώνες» της πολιτικής, τρίβουν τα χέρια τους, αφού
έτσι καταφέρνουν να πολλαπλασιάζουν τον πλούτο και την εξουσία τους και να
ελέγχουν τις μάζες. Εξάλλου η εξουσία είναι το ισχυρότερο αφροδισιακό. Αλλά
ευτυχώς κανένας δεν είναι αναντικατάστατος.
Σχόλια