Ανασήκωσε την χείρα Νίκο Αναστασιάδη

Ανασήκωσε την χείρα Νίκο Αναστασιάδη

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/5/2018

Ανασήκωσε την χείρα Νίκο Αναστασιάδη και κάνε κάτι, για τις χιλιάδες αρρώστους, οι οποίοι υποφέρουν από τους πόνους, από την αγωνία για την ζωή τους και από την ταλαιπωρία στα κρατικά νοσηλευτήρια. Κάνει κάτι, στην μνήμη της μάνας σου Πρόεδρε και σε ανάμνηση του δικού σου πόνου και αγωνίας, κατά την εγχείρηση καρδίας που υποβλήθηκες στην Αμερική. Μόνο εσύ μπορείς να πιάσεις αυτό το «αυτί» τους συνδικαλιστές, τους γιατρούς και όλους του αρμοδίους, οι οποίοι φαίνεται ότι περί άλλων τυρβάζουν. 

Πάρε Πρόεδρε, από το ένα χέρι τον Υπουργό Υγείας και από το άλλο τον Υπουργό Οικονομικών και κάνε μια επίσκεψη στις Πρώτες Βοήθειες, κάτσε για λίγο με τους αρρώστους, κάνε μια επαφή με τους αλτρουιστές γιατρούς του δημοσίου και άφησε τις θεωρίες των λογιστών και των οικονομολόγων του Υπουργείου Οικονομικών. Ο φτωχόκοσμος των νοσοκομείων, δεν έχει τα χρήματα, αλλά ούτε και ασφάλειες για ιδιωτικά νοσοκομεία. Και σίγουρα δεν έχει την δύναμη και τις δυνατότητες να φωνάξει και να διαμαρτυρηθεί για το κατάντημα της δημόσιας υγείας.

Πρόεδρε ανασήκωσε την χείρα και όπως προήδρευες κάποτε στις Επιτροπές της Βουλής, βρες γρήγορες και πρακτικές λύσεις για το ΓΕΣΥ και παραμέρισε όλους τους θεωρητικούς, οι οποίοι «κουντούν το αυγό με την μαναβέλλα». Ενίσχυσε σε πρώτο επίπεδο, τα δημόσια νοσοκομεία, ώστε να γίνουν ανθρώπινα και με ικανοποιητικό αριθμό γιατρών και νοσοκόμων. Σίγουρα μην τσιγκουνευτείς για τα νέα φάρμακα και τα νέα μηχανήματα. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, επέβαλε και πρακτικές λύσεις στο ΓΕΣΥ. Είναι αδιανόητο στο όνομα του ελέγχου των γιατρών, να αναγκάζονται οι ασθενείς, άρα και οι φορολογούμενοι πολίτες να πληρώνουν διπλές επισκέψεις και το χειρότερο να ταλαιπωρούνται από γιατρό σε γιατρό. 

Έχουμε το δύσκολο παράδειγμα του Μακάρειου Νοσοκομείου, το οποίο δεν διαθέτει Πρώτες Βοήθειες και οι γονείς ζουν ένα μαρτύριο, μέχρι να πάνε τα άρρωστα παιδιά τους από τις Πρώτες Βοήθειες των Γενικών Νοσοκομείων, στο Μακάρειο Νοσοκομείο.

Ανασήκωσε την χείρα Νίκο Αναστασιάδη και βάλε στην εξίσωση των αποφάσεων σου και το μακροπρόθεσμο κέρδος για την πολιτεία. 

Η πρόληψη συμφέρει και σίγουρα στοιχίζει πολύ πιο λίγο, από την θεραπεία εκ των υστέρων δύσκολων περιστατικών. Καλό είναι να αρχίσουν οι προληπτικές εξετάσεις, κάτι όπως το ΜΟΤ για τα αυτοκίνητα. Ας σταματήσουν οι περίεργες εκστρατείες από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις, οι οποίες συνήθως προκαλούν φόβο και τρόπο και πολλές φορές αποτρέπουν τους ανθρώπους να προβούν σε προληπτικές εξετάσεις. Ακόμη επιτέλους βάλε και μια επιτροπή να ελέγχει τους γιατρούς του ιδιωτικού τομέα, αν τηρούν τα πρωτόκολλα, όταν κάνουν εγχειρήσεις και προβαίνουν σε άλλες θεραπείες. Και γιατί όχι επέβαλε όπως ξέρεις –με νόμιμο τρόπο- την χρήση πιστωτικών καρτών, ώστε να σταματήσουν τα μίζερα «μαύρα» χρήματα, τα οποία προσβάλουν πρώτα τους ίδιους τους γιατρούς. 

Υπάρχει και η σοφότερη, αλλά και η καλύτερη λύση, την οποία ακολουθούν προηγμένες χώρες, όπως ο Καναδάς καθώς και άλλες βόρειες χώρες της Ευρώπης, όπου στην ουσία, δεν υπάρχει ιδιωτική ιατρική. Αιτία οι περιορισμοί που τίθενται και σίγουρα οι έλεγχοι στους οποίους επιβάλλονται σε όσους θέλουν να ασκήσουν ιδιωτική ιατρική. Οι ψηλοί μισθοί, τα σύγχρονα μηχανήματα και η συνεχής επιμόρφωση, αποτελούν τους κύριους λόγους, για τους οποίοι οι γιατροί επιμένουν στον δημόσιο τομέα. Και σίγουρα όταν υπάρχει η δυνατότητα εξειδίκευσης, τότε έρχεται και η ακριβότερη αμοιβή, η οποία δεν είναι άλλη, από την ικανοποίηση ότι μπορούν και σώζουν ανθρώπους. 

Οι γιατροί, είναι και πρέπει να είναι αλτρουιστές, αφού δίδουν και τον συγκεκριμένο όρκο του Ιπποκράτη. Τώρα πως καταντούν μερικοί γιατροί να μετατρέπονται σε «σκρούτζ» και θύματα των «μικρών παραφουσκωμένων φακέλων», είναι μια άλλη θλιβερή υπόθεση. Ανάμεσα στους λόγους, οι χαμηλοί μισθοί, σε σχέση με τα έσοδα στον ιδιωτικό τομέα και σίγουρα οι κακές συνθήκες στον δημόσιο τομέα. Από εκεί και πέρα, η θεωρία είναι πάντα καλή, αλλά όταν έρθουν οι δύσκολες στιγμές της ασθένειας, τότε έρχονται τα δύσκολα και ευτυχώς ή δυστυχώς, κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει.