Θεία και ανθρώπινη δίκη

Θεία και ανθρώπινη δίκη

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 30/4/2018

Ιατροδικαστές, δικηγόροι, ποινικολόγοι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, δημοσιογράφοι, καφενόβιοι και όλοι οι ανεύθυνοι υπεύθυνοι πολίτες, προβληματίστηκαν, παιδεύτηκα, έβαλαν κάτω την φαντασία τους και έβγαλαν πορίσματα για την διπλή στυγερή δολοφονία στον Στρόβολο, δύο ευυπόληπτων πολιτών. Η Αστυνομία ύστερα από μια βδομάδα παράξενης σιωπής και ύποπτων φωτογραφικών διαρροών από άγνωστες πηγές, βρήκε την άκρη, για το πρωτοφανές έγκλημα. Τώρα αν όλα αυτά είναι αλήθεια ή όχι, αν είναι σωστά ή λανθασμένα, σίγουρα θα τα κρίνει σε πρώτο επίπεδο το δικαστήριο και σε δεύτερο επίπεδο θα έλθει η θεία δίκη, για να δικαιώσει τα θύματα και να τιμωρήσει τους ενόχους. Καθοριστικό σημείο αποτελεί ο χρόνος, ο οποίος δεν περιορίζεται από ανθρώπινες σκοπιμότητες ή ανθρώπινες μικρότητες.

Πριν μερικά χρόνια, είχαμε την τραγική ιστορία της αθώωσης νεαρού φοιτητή, ο οποίος ήταν ύποπτος για το φόνο μιας γριάς. Ωστόσο λίγους μήνες αργότερα, ο άνθρωπος βρήκε φρικτό θάνατο σε δυστύχημα και όλοι εκ των υστέρων έκαναν λόγο για θεία δίκη. Οι παππούδες και οι προπαππούδες μας, έλεγαν απίστευτες ιστορίες με την τύχη τοκογλύφων, κλεφτών και άλλων απατεώνων, οι οποίοι λυμαίνονταν τους φτωχούς και πεινασμένους γεωργούς. Τα ίδια λένε και όλοι οι φιλοσοφούντες «μετ’ ευτελείας και όχι μαλακίας» οι οποίοι παρατηρούν ότι κάθε παρεκτροπή από την φυσική πορεία των πραγμάτων, φέρνει αργά ή γρήγορα, την εκδίκηση της φύσης. Από τα πιο απλά, που έχουν να κάνουν με την μόλυνση των πόλεων και της υπαίθρου, μέχρι και τις ανθρώπινες παρεκτροπές, οι οποίες πληρώνονται με σκληρό τρόπο. Αλλά και οι θεολόγοι, λένε απλά ό,τι είναι φυσικό, είναι και ορθόδοξο και ότι δημιουργήθηκε από τον Θεό, είναι «καλό λίαν».

Από εκεί και πέρα, από την εποχή της εξέγερσης του Αδάμ και της Εύας κατά του Θεού και της πρώτης αδελφοκτονίας του Άβελ από τον Κάιν, μέχρι και σήμερα, ο άνθρωπος παλεύει ανάμεσα στο καλό και το κακό και πορεύεται ανάμεσα στο ορμέφυτο και την συνείδηση του. Σε αυτή την πορεία, εμφανίστηκαν τα πολιτικά συστήματα, επινοήθηκαν νόμοι και κανονισμοί, λειτούργησαν κοινωνίες ανθρώπων, με στόχο πάντα ο άνθρωπος να ζει ως λογικό πλάσμα και όχι ως άγριο ζώο. Και ευτυχώς ή δυστυχώς ο άνθρωπος είναι το πιο αδύναμο ζώο στην γη, με την ισχυρότερη δύναμη που είναι ο λόγος, άρα και η λογική.

Το υιοθετημένο παιδάκι του τραγικού ζεύγους και οι συγγενείς του, όλες αυτές τις μέρες, βρέθηκαν στο στόχαστρο και στην φαντασία των πολιτών, ελλείψει επίσημης ενημέρωσης από την Αστυνομία και των ύποπτων διαρροών και σεναρίων, κυρίως στο αχαλίνωτο και ασύδοτο πολλές φορές διαδίκτυο. Το γεγονός αυτό από μόνο του, πρέπει να προκαλέσει προβληματισμό, όχι μόνο στο χώρο της Αστυνομίας, αλλά και στο χώρο των κυβερνώντων. Σε αυτή την περίπτωση, ήταν ένας διπλός φόνος και οι αντιδράσεις των πολιτών, περιορίστηκαν σε επίπεδο κουτσομπολιού. Τι θα γίνει αύριο, αν ένας φόνος αφορά πολιτικό ή στρατιωτικό πρόσωπο και αρχίσουν οι εικασίες, οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν ένα όχλο, ο οποίος δεν θα ελέγχεται. Μόνο να θυμηθεί κανείς τις πρώτες δηλώσεις πατριωτών πολιτικών, όταν δολοφονήθηκε ο Αντης Χατζηκωστής, περί μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας και το τι αναφέρθηκε δημοσίως όταν κατέπεσε το ελικόπτερο του αρχηγού της Εθνικής Φρουράς Ευάγγελου Φλωράκη. Στην Βρετανία, το πρώτο πράγμα που μαθαίνουν οι Υπουργοί, όταν αναλάβουν χαρτοφυλάκιο, είναι σε περίπτωση κρίσης, περίπτωση μιας τραγωδίας, να σκεφτούν πρώτα τι θα πουν στα Μέσα Ενημέρωσης, δηλαδή πως θα κατευθύνουν τους πολίτες και μετά να λάβουν αποφάσεις για αντιμετώπιση της κρίσης. Η ιστορία της τραγωδίας του Στροβόλου, κατάδειξε την έλλειψη επικοινωνιακής πολιτικής και επιβεβαίωσε ότι μάλλον πορευόμαστε για μια ακόμη φορά στα κουτουρού.