Η απειλή του Πιτσιλλίδη

Η απειλή του Πιτσιλλίδη
 
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/10/2015

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

Ο μακαρίτης Γιάγκος Μικελλίδης, όταν ρωτήθηκε πριν μερικά χρόνια, σε μια τηλεοπτική εκπομπή, για τον Αντρέα Πιτσιλλίδη, για το παιδί θαύμα, με τον φοβερό λόγο, γύρισε με απαξίωση και είπε, ότι είναι ένα «κουπελλούϊ» και προχώρησε λέγοντας τα δικά του. Εκείνη την εποχή ο νεαρός θεολόγος ήταν στα «πάνω» του και δεν προλάβαινε να γυρίζει τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα, να κάνει ομιλίες σε άμβωνες και σε συνέδρια, να γράφει σε εφημερίδες και άλλα έντυπα, να αποτελεί το καμάρι ιεραρχών και φυσικά το αστέρι του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο οποίος τελικά τον εξέλεξε και βουλευτή.
Τότε ένας σοβαρός δημοσιογράφος, με πολλές και σπουδαίες σπουδές, θέλησε να ψάξει το φαινόμενο «Πιτσιλλίδης» και τι ήταν αυτό που σαγήνευε τους τηλεθεατές, τους ακροατές, τους ιεράρχες και τους πολιτικούς. Κάθισε κάτω, απομαγνητοφώνησε πολλές δηλώσεις του και προσπάθησε να «βγάλει» ειδήσεις, δηλαδή να βρει το νέο και σημαντικό που έλεγε ο άνθρωπος.  
 


Ωστόσο δεν τα κατάφερε, αφού διαπίστωσε ότι εκτός από επίθετα και γενικόλογος αναφορές, τίποτα άλλο δεν έλεγε. Έλεγε με χιούμορ, ο δημοσιογράφος, ότι ο νεαρός θεολόγος, με τις άσοφες φιλοσοφίες και τις θεολογικές γαρνιτούρες, απευθύνεται σε μαοϊκους φοιτητές, που αρέσκονται να ακούν επαναστατικούς ουτοπικούς λόγους. Και συνέχιζε με άλλα πικάντικα επίθετα, για τους «θεούσους» που ψάχνουν την επίδειξη και αποφεύγουν την ζωή της Εκκλησίας. Φυσικά ο δημοσιογράφος δεν τόλμησε να γράψει τις απόψεις του, αφού όλα τότε τα σκιάζε το «κατεστημένο» που ήθελε το φαινόμενο Πιτσιλλίδη, να κυριαρχεί στην θρησκευτική και πολιτική ζωή του τόπου.

Ένας άλλος θεολόγος έλεγε τότε ότι ο «πολεμικός» λόγος του Αντρέα Πιτσιλλίδη, έχει όλα τα στοιχεία που συνθέτουν ένα καλό προπαγανδιστικό παραλήρημα, με κοσμικούς κανόνες και καθόλου θεολογικούς. Έφθασε στο σημείο, με περισσή αλαζονεία, να καλεί τους πιστούς να «αποσείσουνι» Επισκόπους, ξεπερνώντας ακόμη και αυτή την βούληση του Θεού, ο οποίος ανέχεται και τους μεγαλύτερους αμαρτωλούς. Ο σεβαστός θεολόγος, με την ηχηρή σιωπή, για όσους έχουν αυτιά –και είναι πολλοί αυτοί- έλεγε ότι ο Αντρέας Πιτσιλλίδης, διαθέτει μνήμη κομπιούτερ, αλλά θεολογική σκέψη μικρού παιδιού. Συγχέει καταστάσεις και γεγονότα, αναλύει με ορθολογισμό υπερφυσικά γεγονότα και το χειρότερο απέχει πολύ από την μεγαλύτερη αρετή, την αρετή της διάκρισης.

Τα πάντα ρει, ο χρόνος κυλά και ο Αντρέας Πιτσιλίδης, εδώ και λίγα χρόνια απαξιώθηκε πλήρως. Οι ιεράρχες, οι πολιτικοί, οι τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα, εκτός βασικά από την τηλεόραση του Σίγμα, γύρισαν την πλάτη στον πάλαι ποτέ σπουδαίο θεολόγο. Ούτε να ακούσουν για τον Αντρέα Πιτσιλλίδη. Και ξαφνικά ήρθε η Ιερά Σύνοδος, την ώρα που ο άνθρωπος βρίσκεται στα «τάρταρα» της πολιτικο-κοινωνικής ζωής, να ασχοληθεί με τον Αντρέα Πιτσιλλίδη. Μια Επιτροπή Ιεραρχών, κάθισε μελέτησε τις δηλώσεις του και προχώρησε στον αφορισμό του, με μια ανακοίνωση οποία στερείται θεολογικής, τουλάχιστον τεκμηρίωσης.

Αλήθεια τι βρήκαν στον λόγο του ανθρώπου, που αποτελεί αιτία για να παρασυρθούν οι πιστοί και απειλεί την ενότητα της Εκκλησίας. Αν ο αφορισμός αφορά τις ειρωνείες και τις κατηγορίες κατά του Αρχιεπισκόπου και Ιεραρχών, τότε κάπου υπάρχει μεγάλο λάθος, Και το χειρότερο, είναι γιατί δεν βγαίνουν δημοσίως οι Ιεράρχες που αφόρισαν τον Αντρέα Πιτσιλλίδη, να εξηγήσουν με λογικά επιχειρήματα, που έσφαλε για να υποστεί την βαρύτατη ποινή του αφορισμού. Δεν είναι καθόλου αστείο πράγμα ο αφορισμός, για την ψυχοπαθολογία των αφορισμένων. Είναι και άκρως επικίνδυνος, με τον εκκλησιαστικό όρο της ταυτοπάθειας.

Η ιστορία του Αντρέα Πιτσιλλίδη, παραπέμπει στην ιστορία του εν αργία πατρός Παγκράτιου Μερακλή, για τον οποίον κάποιοι πήγαν να κάψουν την Αρχιεπισκοπή. Πριν αρκετά χρόνια κατηγορήθηκε ότι υπόφερε από «έιτς» και θα πέθαινε σε λίγους μήνες, αλλά ακόμη ζει στην αφάνεια. Τότε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, λόγω της αντίδρασης του κόσμου στις επιλογές του, έβαλε νερό στο κρασί του και με εμπλοκή καθηγητών από την Ελλάδα, βγήκε από το αδιέξοδο και τελικά επήλθε η ειρήνη στην Μητρόπολη Μόρφου, με τον άγνωστο τότε μοναχό Νεόφυτο και ακολούθως Μητροπολίτη. Και στην περίπτωση του Αντρέα Πιτσιλλίδη, υπάρχει ακόμη παράθυρο ευκαιρία, για να ανατραπεί μια απόφαση, από το σύνολο της Ιεράς Συνόδου, μια απόφαση η οποία το λιγότερο, στερείται της αρετής της «διάκρισης».