Οι «νάρκες» των
σκύλων
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
Κάνεις την βόλτα σου
να χαλαρώσεις, περπατάς για να αλλάξεις διάθεση και εκεί που όλα πηγαίνουν μια
χαρά, κτυπάς σε «νάρκη» σκύλου, δηλαδή πατάς τα περιττώματα των τετράποδων και όλα
ανατρέπονται. Τα νεύρα γίνονται σμπαράλια. Πάρκα, δρόμοι και πεζοδρόμια, αντί
να αναδύουν ευωδίες των λουλουδιών, αναδύουν βρώμα και δυσωδία. Άσε τον φόβο
για ασθένειες, όπως ο εχινόκοκκος, ο οποίος δεν είναι καθόλου θεωρητικός στις
μέρες μας. Στις βόρειες χώρες της Ευρώπης, όπου η βροχή δεν σταματά, το
πρόβλημα είναι ανύπαρκτο. Στην Κύπρο με την ζέστη τα πρόβλημα είναι δύσκολα.
Στην μνήμη έρχονται τα λόγια των Ρωμαίων φιλοσόφων, οι οποίοι έλεγαν ότι όσοι
απέτυχαν να αγαπήσουν τους ανθρώπους, στρέφονται προς την αγάπη των ζώων. Στην
φύση τίποτα δεν μένει κενό, ούτε και το κενό της αγάπης.
Οι νόμοι λένε,
ότι οι άνθρωποι που κυκλοφορούν με σκύλους, θα πρέπει να έχουν μαζί τους και
σακουλάκια, για να μαζεύουν τα περιττώματα τους. Αλλά όλα στα χαρτιά και στο
δεν βαριέσαι αδελφέ. Οι νόμοι απαγορεύουν την παραμονή των σκύλων σε μικρές
βεράντες διαμερισμάτων, καθώς και την παραμέληση των ζώων. Και όμως υπάρχουν
δήθεν λάτρεις των σκύλων, οι οποίοι τους αφήνουν νηστικούς και διψασμένους, με
αποτέλεσμα να ουρλιάζουν απελπισμένοι, δεμένοι με αλυσίδες, μέσα στον καύσωνα
και το κρύο. Θύματα δεν είναι μόνο τα ζώα, αλλά και οι γείτονες οι οποίοι
υποφέρουν, τόσο από το κλάμα των σκύλων, όσο και από την αδυναμία να βρουν
κάποιο υπεύθυνο για να συλλάβει τον δήθεν φιλόζωο. Το χειρότερο από όλα, είναι
η εγκατάλειψη των ζώων, είτε σε δάση, είτε σε χωράφια, είτε σε νεκροταφεία,
είτε όπου αλλού σκαρφιστεί κάποιος ιδιοκτήτης σκύλου.
Η μόδα των
σκύλων, ξέφυγε από τα όρια και οι κατ’ όνομα φιλόζωοι, κατάντησαν οι χειρότεροι
βασανιστές των σκύλων. Είναι καιρός να εφαρμοστούν πρακτικές που ακολουθούνται
σε άλλες χώρες όπως το Ισραήλ. Στα προαπαιτούμενα για παραχώρηση άδειας, είναι
και η λήψη γενετικού υλικού. Η Αστυνομία, όταν βρει στον δρόμο περιττώματα,
παίρνει απλά ένα κομμάτι, κάνει την ανάλυση και στέλλει το πρόστιμο, το οποίοι
περιλαμβάνει και το κόστος της ανάλυσης γενετικού υλικού στον ιδιοκτήτη του
ζώου. Έτσι απλά λύθηκε το πρόβλημα, γεμίζουν τα δημόσια ταμεία, μένουν καθαρά
τα πάρκα και τα πεζοδρόμια και όλοι είναι ευχαριστημένοι.
Η πολιτεία
θέσπισε τον θεσμό των καταφυγίων ζώων, έδωσε αρμοδιότητες στις τοπικές αρχές,
ενώ εθελοντικές οργανώσεις φροντίζουν για την λειτουργία των καταφυγίων. Ωστόσο
στην πράξη, δεν φαίνεται να λειτουργεί σωστά το σύστημα, αν ακούσει κάποιος τα
παράπονα εμπλεκόμενων ανθρώπων. Δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχουν κατάλληλοι
χώροι, υπερπλήρη τα καταφύγια και το χειρότερο δεν υπάρχει σεβασμός από τους
ιδιοκτήτες των ζώων.
Η συντροφιά των
ζώων και ειδικότερα των σκύλων, αποτελεί για πολλούς μοναξιασμένους ανθρώπους,
την μόνη ίσως παρηγοριά στα βάσανα του βίου. Αποτελεί για πολλούς άλλους,
ισχυρό φάρμακο για τα ψυχολογικά ή άλλα αδιέξοδα της ζωής. Καλύτερο παράδειγμα
οι τυφλοί, οι οποίοι έχουν ένα πιστό φίλο, έστω και αν σήμερα σπάνια βλέπει κανείς
τυφλούς με σκύλους. Κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός, ότι τα ζώα
προσφέρουν πολλά στους ανθρώπους. Ωστόσο και τα ζώα έχουν δικαιώματα. Αν μερικά
«ζώα» νομίζουν, ότι τα ζώα αποτελούν απλά παιγνίδια και συμπεριφέρονται
βάρβαρα, οφείλει η πολιτεία να παρέμβει και να περάσει από τα λόγια και τις
εκκλήσεις, στα πραγματικά μέτρα προστασίας και των ζώων και των ανθρώπων. Ο
δρόμος του Ισραήλ δεν είναι καθόλου δύσκολος.
Σχόλια