Ο δρόμος της φορο-τιμωρίας

Ο δρόμος της φορο-τιμωρίας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/5/2014

Ο Αλ Καπόνε, ο διαβόητος γκάνγκστερ στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1931 κατέληξε στη φυλακή, όχι για τα εγκλήματα που εκτελούσε, αυτός και η συμμορία του, αλλά για φοροδιαφυγή. Δωροδοκώντας πολιτικούς και χρυσοπληρώνοντας δικηγόρους και ενόρκους, ο Αλ Καπόνε, επέβαλλε τις επιθυμίες του, μέχρι που βρέθηκε ένας έξυπνος αστυνομικός, ο επιθεωρητής Ουίλσον, ο οποίος αντί της δύναμη των όπλων,  χρησιμοποίησε την δύναμη του μυαλού και τον μπαγλάρωσε με την μαρτυρία ενός δικηγόρου. Από εκεί και πέρα κατάφερε να αποτρέψει τον χρηματισμό των ενόρκων και το αποτέλεσμα ήταν η 10χρονη φυλάκιση και το τέλος του Αλ Καπόνε.

Στην Κύπρο ψηλαφούμε εδώ και ένα χρόνο το κουφάρι της οικονομίας. Όλοι καταγγέλλουν ένα πελώριο έγκλημα και κλαίνε επί των ερειπίων της κατάρρευσης του κοινωνικού ιστού και της εξαθλίωσης των φτωχών. Την ίδια ώρα δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, εξανεμίζονται για γνώμες ξένων ειδικών, για έρευνες της Βουλής και της Κεντρικής Τράπεζες και για ανακρίσεις της Αστυνομίας. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και το αίσθημα του λαού, δείχνει ότι το αποτέλεσμα θα είναι μια τεράστια τρύπα στο νερό. Οι καφενόβιοι φιλοσοφώντας λένε: ότι έπαθαν τα θύματα του χρηματιστηριακού σκανδάλου, ότι έπαθαν τα θύματα των αξιογράφων, τα ίδια θα πάθουν και δανειολήπτες, οι οποίοι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις δόσεις τους, λόγω ανεργίας, φόρων και μείωσης των μισθών. Και όλα αυτά για να πληρωθούν τα εγκλήματα των Τραπεζών, των ιδιωτικών επιχειρήσεων, τα οποία φορτώθηκαν στο κράτος, με απόφαση της κυβέρνησης και βούλα της Βουλής. 

Οι παλαιότεροι οι οποίοι ελέω χρηματιστηριακού σκανδάλου, μπήκαν σε μνημόνια από το 2000 και εδώ και 14 χρόνια πληρώνουν μετοχοδάνεια και χρέη σε απατεώνες του λευκού κολάρου, παρακολουθούν μειδιώντας, τις μεγαλόστομες υποσχέσεις για τιμωρία των ενόχων. Πριν μια δεκαετία και πλέον, ο Χρίστος Πουργουρίδης, τότε πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής, έφερνε τους Τραπεζίτες στην Βουλή και τους αποκάλυπτε. Σήμερα οι Τραπεζίτες δεν καταδέχονται, ούτε να έλθουν στην Βουλή και αντί αυτού, στέλλουν πακέτα με αμφιλεγόμενα έγγραφα. Τότε θα μπορούσαν να καταλήξουν στη φυλακή πολλοί μεγαλόσχημοι, με μόνο αυτά που δήλωναν δημοσίως στην Βουλή, αν βεβαίως η Νομική Υπηρεσία, έκανε το επόμενο βήμα. Σήμερα σχεδόν όλοι παραδέχονται ότι νόμιμα μεταφέρονταν τα δισεκατομμύρια στο εξωτερικό πριν το κούρεμα, ενώ ο «καυγάς» είναι ουσιαστικά περί της σκιώδους ηθικής και ανύπαρκτης δεοντολογίας.

Οι καφενόβιοι διερωτούνται γιατί δεν χρησιμοποιείται η μέθοδος «Ουίλσον κατά Αλ Καπόνε» για να καταλήξουν στη φυλακή οι μεγαλοαπατεώνες και γιατί όχι να επιστρέψουν και χρήματα στα δημόσια ταμεία. Ο φόρος εισοδήματος γιατί δεν αρχίζει έρευνα για όλους αυτούς που μετέφεραν εκατομμύρια στο εξωτερικό, την ώρα που λένε ότι χρεοκόπησαν και απολύουν κατά δεκάδες τους υπαλλήλους τους. Οι ανώνυμες καταγγελίες βουλευτών είναι πάρα πολλές, αλλά χρειάζονται τεκμηρίωση. Οι αστυνομικοί ανακριτές μπορεί να δουλεύουν με τρελούς ρυθμούς, αλλά φαίνεται ότι βρίσκονται μέσα σε χάος εγγράφων και μπροστά σε ατέλειωτες διαδρομές μεταφορές κεφαλαίων, που φαίνεται ότι δύσκολα θα μπορέσουν να αποκαλύψουν τα εγκλήματα.  

Ο φόρος εισοδήματος μπορεί εύκολα να εντοπίσει τις τεράστιες επαύλεις, τις πολυτελέστατες λιμουζίνες, τις καταθέσεις σε τράπεζες, τις μεταφορές κεφαλαίων στο εξωτερικό και φυσικά να ζητήσει εξηγήσεις και να εισπράξει τεράστια ποσά. Από την άλλη το κράτος, αντί να σπαταλά εκατομμύρια σε αμφιβόλου αξίας έρευνες, καλύτερο θα ήταν να αυξήσει τον ΦΠΑ για τα είδη πολυτελείας, ο οποίος είναι προκλητικά χαμηλός, να μειώσει τον ΦΠΑ για τα είδη πρώτης ανάγκης και σίγουρα να καθιερώσει φόρο κληρονομιάς. Τουλάχιστον οι εγκληματίες του λευκού κολάρου, να πληρώνουν μετά θάνατο, αφού όσο ζουν, καταφέρνουν και ξεγλιστρούν από τους νόμους. Και ευτυχώς οι αναντικατάστατοι βρίσκονται μόνο στα νεκροταφεία.