Επενδύσεων το ξεπούλημα

Επενδύσεων το ξεπούλημα

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/4/2014

«Και η εσχάτη πλάνη χείρον της πρώτης». Το κυνήγι των επενδύσεως από το εξωτερικό, αποτελεί ίσως το χειρότερο αποτέλεσμα της οικονομικής τραγωδίας, την οποία βιώνει ο εξαπατημένος φτωχόκοσμος. Αποτελεί την καλύτερη επιβεβαίωση ότι σήμερα ξεπουλούμε όσα-όσα τα «χρυσαφικά» του τόπου, για ένα κομμάτι ψωμί. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, γεμίζει αεροπλάνα με Υπουργούς και επιχειρηματίες, επισκέπτεται πλούσιους άραβες, εκλιπαρώντας για πώληση «φιλέτων» και άλλων κερδοφόρων εταιριών του δημοσίου. Και ο κοσμάκης ελπίζει ότι θα κάνουμε ακόμη μια «αρπαχτή» θα αρπάξουμε το παραδάκι των πετρελαιάδων και από εκεί και πέρα «γέα πυρί μιχθήτω». Δηλαδή ότι συνέβη στο παρελθόν με τα αιματοβαμμένα δολάρια, των Λιβανέζων, των Ιρακινών, των Γιουγκοσλάβων, των Ρώσων και άλλων άγνωστων, κατά τα άλλα πολυσέβαστων επενδυτών.

Πριν μερικά χρόνια πανηγυρίζαμε για τις επενδύσεις των πάλαι ποτέ ισχυρών κυπριακών Τραπεζών, στην Ελλάδα, στην Βρετανία, στην Ρωσία, στην Ουκρανία και αλλού. Αλλά το «έξυπνο πουλί από την μύτη πιάνεται». Οι τιμημένοι πολιτικοί και οι χρυσοπληρωμένοι επόπτες των Τραπεζών, πιάστηκαν στον ύπνο, με αποτέλεσμα σε μια νύκτα να κουρευτούν τα ελληνικά ομόλογα, αφήνοντας ζημιές τρεισήμισι δισεκατομμυρίων ευρώ. Σε μια άλλη νύκτα ξεπουλήθηκαν τα παραρτήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα η Τράπεζα Πειραιώς, να ανακοινώνει κέρδη σε μια μέρα, τρεισήμισι δισεκατομμυρίων ευρώ. Και η πλάκα είναι ότι όλες αυτές τις ζημιές, καλούνται να τις πληρώσουν οι μεροκαματιάρηδες, αφού το κράτος ανέλαβε τις ζημιές των τραπεζών, με αποφάσεις των κυβερνώντων και με την ψήφο των βουλευτών.

Για δεκαετίες οι «ιερές αγελάδες» του τόπου, οι Τράπεζες, επέβαλλαν τα ψηλότερα επιτόκια της Ευρώπης, χρέωναν τους πελάτες τους, με απίστευτα διοικητικά έξοδα, για να ανακοινώνουν κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων. Και αν μερικοί φώναζαν και διαμαρτύρονταν, αμέσως σιωπούσαν, είτε με χρυσοφόρες παρεμβάσεις, είτε άλλως πως. Οι Τραπεζίτες ζούσαν σαν μαχαραγιάδες, ταξίδευαν ανά την υφήλιο, απομυζώντας τους κόπους των «φτωχών» σε λογική και «πλούσιων» σε αλαζονεία, κυπρίων. Οι αρχοντοχωριάτες νόμιζαν ότι βρήκαν στις Τράπεζες τις «κότες με τα χρυσά αυγά», έστω και αν στο τέλος της ημέρας, πλήρωναν τα «μαλλοτζέφαλα» τους.

Όμως τα «πάντα ρεί», όλα είναι κύκλος και η σημερινή ταπείνωση, ίσως αποτελεί και τον καλύτερο τρόπο για να σοβαρευτούν οι ταγοί του τόπου. Επιτέλους να λάβουν αποφάσεις για λύση του κυπριακού και γιατί όχι, να μειώσουν την διαφθορά και την ατιμωρησία, η οποία ξεπέρασε κάθε όριο. Πριν δέκα χρόνια, όταν καταψηφιζόταν το σχέδιο Ανάν, ένας σοβαρός πολιτικός, έλεγε ότι μόνο αν πεινάσουν οι κύπριοι θα λύσουν το κυπριακό και οι ξένοι αναλυτές έγραφαν ότι οι πλούσιοι ελληνοκύπριοι δεν θέλουν αν μοιραστούν την εξουσία με τους φτωχούς τουρκοκύπριους. Σήμερα ήρθαν τα πάνω κάτω, οι τουρκοκύπριοι βελτιώνουν συνεχώς το βιοτικό τους επίπεδο και ανέλαβαν δράση για λύση του κυπριακού. Προχωρούν με τις ανταλλαγές περιουσιών και με το γράμμα του νόμου, καθίστανται κυρίαρχοι στο βορρά και συνέταιροι στο νότο και όλα αυτά στα μουλωχτά.

Η Κύπρος επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά, ότι αποτελεί την «πόρνη της μεσογείου» με τους ταγούς να διαλαλούν ότι «τιμιώτερον πάντων εστί η πατρίς» και να εφαρμόζουν το «φάγομεν πίωμεν αύριο γαρ αποθνήσκομεν». Η πλάκα είναι ότι φόρτωναν και φορτώνουν ακόμη με χρέη τις επόμενες γενιές. Όμως η Κύπρος αποτελεί και το νησί των Αγίων. Αυτή η μυστική συνταγή αποτελεί ίσως την μόνη αληθινή ελπίδα για το μέλλον. Και ευτυχώς η αγιότητα δεν βρίσκεται στα Μέσα Ενημέρωσης και στις άλλες φανταχτερές εκδηλώσεις, αλλά εκεί που ξέρουν πολύ καλά οι βασανισμένοι και ταπεινωμένοι πολίτες του τόπου.